In de maneschijn
Een litanie over de maneschijn, geschreven door Louis Boeren op de melodie van het aloude studentenlied over “Dokter Grijzenbaard”, zo overduidelijk (?) dat hij het niet nodig vindt dit te vermelden. Deze versie heeft echter niets met doktoren te maken, eventueel wel met het studentenleven, of beter nog: studentenlieven.
In dit geval wordt een vrijlustige jongeman misleid door het vale licht van de maan en mispakt hij zich aan een schijnbaar jonge deerne.
In de maneschijn
1059 {[A] Louis Boeren [C] trad. 19e eeuw
Ik ben een echte leuke knul
in de maneschijn
en hele goede brave sul
in de maneschijn
En iedereen, ’t zij groot of klein
zingt vrolijk mee met dit refrein:
in de mane, in de mane,
in de maneschijn, tralala,
in de mane, in de mane,
in de maneschijn!
Hoort wat ik laatst te lijden had
geen groter ongeluk als dat
Ik liep te wand’len in ’t plantsoen
gelijk een jonge man kan doen.
Ik dacht te zien zo ’s avonds laat
een jonge juffer, heel kordaat.
Ik sprak haar aan in dezen zin:
ik heb u lief mijn engelin.
Ik zet mij op een bankje neer
en ook de dame, lief en teer
zat naast mij, ’t was een groot juweel
met ’t woord der liefde in haar keel
Ik sprak toen tot het lieve kind:
« Wat is het schoon als men bemint »
en rapper nog dan een twee drie
zat er dat vrouwtje op mijn knie.
Ik sprak van liefde en van min.
Ik kneep haar zachtjes in haar kin.
Maar ik schrok en riep: « Sapperloot! »
want mijn verwondering was groot.
Wat bleek? Zij was wel tachtig jaar
met op haar kop een plukje haar.
Ik zag de rimpels in haar snoet,
wat toch een mens beleven moet.
Ik dacht dat’k mijn verstand verloor
en trok er seffens toen van door.
Nu zit de schrik nog in mijn lijf
als ik denk aan dat krasse wijf.
 |
Partituur * In de maneschijn * |
 |
instrumentaal
|
Bronnen: Liedblad Louis Boeren (MUZ0779 pag. 48) Melodie bij ons gekend als "dokter Grijzenbaard" muziek: De Vlaamsche Zanger deel 3, Zo d'ouden Zongen, vertalingen van oorspronkelijk duitse versie