Plastic! Plastic! Plastic
Louis Boeren hekelt het alomtegenwoordige “plastic”, dat zal dan een trend geweest zijn die na WOII de kop opstak. Die oorlog zat nog goed in het geheugen en hij wijdt er zijn laatste licht ironische strofe aan.
Plastic! Plastic! Plastic
1071 [A] Louis Boeren (+1973) [C] Joop De Leur (+1973)
Als je nu de aard’ beziet
nu dan merk je het subiet
dat hij naar de bliksem is
Als het zo nog lang moet gaan
heeft de mens niets anders aan
wat niet van plastic meer is
Meisjes, met lange broek aan
PLASTIC, PLASTIC, PLASTIC
Rokjes die tot haar knie gaan
PLASTIC, PLASTIC, PLASTIC
Haar bustenhouder en haar corset,
blinkende schoenen heel chique en net
Pyama als zij naar bed gaan:
PLASTIC, PLASTIC, PLASTIC
Nu heeft men het geprobeerd
en profeten het beweerd
Iedereen die lacht zich ziek
Kousen, schoenen, pantalon
jassen, hemden, parasol:
alles van gekleurd plastic!
En ziet, eenmaal komt de tijd
dat iedereen zich verblijdt.
Het idee is magnifiek.
Midden in het oorlogsveld,
net als kegels opgesteld
staan soldaten in plastic!
 |
Partituur * Plastic! Plastic! Plastic * |
 |
instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: Leni, je hebt mijn broek aan MUZ0779 "Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen" - Marleen De Rudder muziek volgens "Mortier n° 878 - arr. Abel Frans" (1948)