Artikels door Johan Morris:
Van knolderie selderie tsjoek tsjoek tsjoek

Dit is een lied dat in select gezelschap werd gezongen, niet op markten en pleinen en ook niet op café of op familiefeesten. Het leunt aan bij de Sea Shanty’s maar heeft niets met de zee van doen. Het werd in dit geval waarschijnlijk gezongen in soldatenmiddens en de auteur was vertrouwd met land- en tuinbouw. Gezamenlijk kenmerk van deze liederen is dat ze ontstaan zijn en gezongen werden tijdens de (eentonige) handenarbeid.
Het herhaalde “knolderie selderie tsjoek tsjoek tsjoek” bootst het geluid na van werktuigen … of zo. Varianten vinden we ook terug bij liedjes over andere beroepen zoals wollewevers, smeden, scharenslijpers, …
Ook de dienstmeiden of huisvrouwen zongen tijdens de dagelijkse arbeid ellenlange liedjes, meestal eeuwenoude romantische balladen.
Bij dit lied is het niet vergezocht om er een dubbele, erotische bodem in te herkennen. Het « fietsen zonder licht » in de laatste strofe is allicht hetzelfde als « rijden op een karretje zonder wielen »
Harry Franken noteerde deze versie bij Mien van de Ven te Brakel en voegt er aan toe dat hij er meer dan drie versies van vond en publiceerde.
Van knolderie selderie tjoek tjoek tjoek
585 [AC] onbekend
1. En toen ik op mijne molen stond
Van knolderie selderie tjoek tjoek tjoek
En toen ik op mijne molen
van tjoek tjoek tjoek
En toen ik op mijne molen stond
2. Toen zag ik daar een mooi meisje staan
3. Ik vroeg aan haar of ik mee mocht gaan
4. Zij schudde van nee maar ze meende van ja
5. Toen zijn we samen naar huis gegaan
6. Het bovenste laken dat was gescheurd
7. En wie dit liedje heeft gedicht
8. Ja, die kan fietsen al zonder licht
| Partituur * Van knolderie selderie tsjoek tsjoek tsjoek * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: Harry Franken - Van Zinge en Speule nr 12 pag 157
Het portret van mijn Charlotte
Op een liedblad gedrukt in Aarschot1 zien we dit: De opgegeven wijze “L’amour… Suzon” is bij nader onderzoek een fanfare-mars geschreven door August Eenhaes (+ 1938) die van 1903 tot aan zijn dood dirigent-muzikant was bij de muziekmaatschappij “De Toonkunst” in Berg. De oorspronkelijke franse tekst is van Noël Desaux. Wie de schalkse nederlandstalige versie […]
Ik heb gedroomd
In het boek “Uit het leven van Frans Lamoen, verteld door hemzelf”, in 1949 uitgegeven door John Lamoen, vernemen we dat de bekende Antwerpse volkszanger en humorist tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte bij het Rode Kruis, eerst in Antwerpen, daarna in Nederland. Hij suggereert dat hij het lied “Ik heb gedroomd” daar meermaals heeft voorgedragen. Alle […]