Zit toch stil
“zonder medeoogen”? Bedoeld wordt allicht “mededogen”
en dat hij zelf de melodieën “leende” vindt hij geen probleem…
Over marktzanger Albéric Christiaens weten we na veel speuren nog feitelijk niets… De gekozen melodie voor dit lied dateert van 1922, op het (enige) liedblad van hem in ons bezit staat nog een ander lied waarvan we de niet-vermelde melodie konden achterhalen: “Ik mag van mijn moeder niet” op de wijze van “C’est la faute à papa”, gezongen door Dréan, eveneens in 1922.
Julien De Vuyst citeert in “MARKTLIEDEREN over de loting, het soldatenleven en de onmenselijkheid van de eerste wereldoorlog” uit een ander liedblad van Albéric Christiaens “Klacht van eene Wees aan den Duitsche Keizer”, uitgebracht kort na WOI, op een niet vermelde zangwijze. Roger Hessel vond datzelfde lied terug op een liedblad van Alberic Cattebeke (1894-1975) die als zangwijze “Ne parle pas” vermeld. Dat is “Ne parle pas, Rose, je t’en supplie” uit “Les Dragons de Villard (1856)” wat niet betekent dat Christiaens dan al geboren was. Laat ons veronderstellen dat “Briek” actief was tijdens het interbellum.
Ook Herman van Gorp noteerde circa 1975 bij Anna Hannes-Van Heuckelom (°1915) dit lied, het werd door haar zus Maria opgeschreven in 1923. Een gezongen versie werd er niet geregistreerd.
En in Leefdaal kwam het in een schriftje terecht: dat van Florentine Sterckx, zonder verdere bronvermelding.
Zit toch stil
1092 [A] Albéric Christiaens [C] Charles Borel-Clerc (1879-1959)
Mijn lief dat is een meisje, een engeltje van pracht,
’t is zo een aardig sijsje, ’t is raar, als zij eens lacht.
Zij houdt zeer veel van dansen, maakt feest van haar toilet,
maar begin niet te zwanzen of g’hebt bonen gefret.
Dan roept zij maar subiet: “Hou op, dat wil ik niet.
Met al die zotte streken ben ik waarlijk niet gediend.”
Zit toch stil, zit toch stil,
Zit toch stil of ‘k zal er u ene geven.
‘k Heb uw zoen niet van doen,
‘k Smoel op al die zever,
Theophiel, zit toch stil.
G’hebt nog tijd, als ge vrijt
Van u later met mij t’ amuseren.
Ge moet zijn galant,
Gebruiken uw verstand,
En manieren leren.
Zij snoept zo gaarne bollen, alsook patekes fijn.
Dan hoor ik haar niet grollen, mijn liefste Madelène.
Ga ik met haar eens wand’len naar ’t bos of groene veld,
‘k moet haar zachtjes behand’len, zie,’k ben soms gans ontsteld.
Spreek ik van liefdevuur, zo eerlijk op dit uur,
dan zet zij mij een wezen als een tijgerin zo zuur.
‘k Weet niet meer wat beginnen om haar plezier te doen.
Zou ze mij wel beminnen, of is het voor mijn poen?
Maar ik zal haar laten, die schone, fijn koket,
Ze kost mij teveel knopen, z’is altijd geblanket.
’t Is altijd van: “Zit stil, houdt toch op, Theophil.”
Ze mag mijn botten kussen, ‘k heb genoeg van die “zit stil”.
 | Partituur * Zit toch stil * |
 | 1. instrumentaal |
Bronnen: zangwijze: Monte là-dessus (et tu verras Montmartre) in MUZ0903 « Volkslied in Kasterlee enz. » nr 6.9 liedblad Albéric Christiaens, Brussel - MUZ0734 pag 237 in MUZ0350 cahier van Florentine Carels-Sterckx pag 88 "MARKTLIEDEREN over de loting, het soldatenleven en de onmenselijkheid van de eerste wereldoorlog", Julien De Vuyst, Heemkundige kring De Hellebaard vzw Herzele (MUZ0799) "Filosofen van de straat", Roger Hessel (MUZ0100)