Op wacht aan den IJzer
Uit een “naamloos liedschrift”, verzameling van Roger Hessel: een heldhaftig verhaal van een onkreukbare jonge soldaat tijdens Wereldoorlog I, op een melodie die iedereen kende.
Toen toch, nu zijn het alleen nog internationaal opererende sportlui die de melodie en flarden tekst kennen van de Brabançonne, alias het “Belgisch Volkslied”.
Op wacht aan den IJzer
1108 [A] onbekend [C] François Van Campenhout (1779-1848)
Op zek’ren dag, op wacht al aan de Yzer.
Een jong soldaat wandelde op en neer.
Kwam daar gegaan een troepje militairen
waaronder was onze koning Albert.
“Wie is er daar,” riep onze dappere jongen
“Wie is er daar, hier gaat men niet voorbij.
Doet gij het toch, vreest mijne bajonette.
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij.
Doet gij het toch, vreest mijne bajonette.
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij.
Niet voorbij.”
Koning Albert, al tastend in zijn zakken:
« Ziehier, » sprak hij « en laat mij nu maar door. »
« Duizend maal neen, » sprak onze dappere jongen.
« Houd maar uw geld nooit verraad ik mijn land.
In vredestijd was ik een werkmansjongen,
in Vlaanderen, daar staat mijn ouders huis.
Maar nu ben ik soldaat en ken mijn plichten
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij
Maar nu ben ik soldaat en ken mijn plichten
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij.
Niet voorbij.
Koning Albert sprak tot zijn kameraden:
« Schiet hem terneer, het is een slecht soldaat.
Schiet hem terneer, voor zijne stoute woorden
Schiet hem terneer want hij doet slechten dienst. »
« Schiet mij maar dood, » riep onze wakkere jongen
« Schiet mij maar dood, hier komt gij niet voorbij.
Over mijn lijk zult gij eerst moeten terten
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij
Over mijn lijk zult gij eerst moeten terten
Verwijdert u, hier gaat men niet voorbij. Niet voorbij »
’s Anderendaags werd onze held geroepen
Voor ’t hoofdkwartier waar onze koning was.
« Ziehier » sprak hij, « de geldbeurs als beloning
En ’t erekruis om uw trouw en uw moed. »
« O» riep den held, « wat zal mijn moeder zeggen
als zij mij ziet met ’t erekruis versierd! »
Nooit zal een Vlaamse moeder moeten blozen
Vlaanderen lief, vier jaren trouwe wacht
Nooit zal een Vlaamse moeder moeten blozen
Vlaanderen lief, vier jaren trouwe wacht.
Trouwe wacht.
 |
Partituur * Op wacht aan den IJzer * |
 |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze "La Brabançonne" “uit een naamloos liedschrift" in MUZ0532 Marktliederen over de "Grooten Oorlog", Roger Hessel pag. 178 Illustratie vervaardigd door ChatGPT