Artikels door Johan Morris:
De twintigste eeuw
In het boek “Liederen uit de Groote Oorlog” vermeldt Roger Hessel een lied uit “Volksche Oorlogsliederen verzameld door Leon Defraye” . Het intrigeerde ons genoeg om het op te nemen in ons avondvullend programma “De Grooten Oorlog” dat we in 2014 veelvuldig mochten voor het voetlicht brengen.
Als componist wordt R. De Decker vermeld, maar we weten niet of het hier Rufijn De Decker (1949-2018) betreft, gerenommeerd kunstenaar en zanger uit Ninove.
In het lied mijmert de (onbekende) tekstschrijver over de toekomst vanuit het perspectief van de pas uitgebroken (?) Eerste Wereldoorlog. Deze uitbarsting van geweld lijkt hem zinloos en hij waarschuwt de soldaten dat hun “vijand” net als zij onschuldige en gedwongen slachtoffers zijn van hun meesters. Hij besluit het lied met een duidelijke oproep tot pacifisme.

De twintigste eeuw
440 [A] onbekend [M] R. De Decker
Wat brengt de twintigst’ eeuw ons mede?
Er wordt gezegd een nieuwe tijd.
Maar in de plaats van wereldvrede
voert men gedurig oorlogsstrijd.
’t Kanon breekt los langs alle oorden
en smacht in tranen van verdriet;
’t zijn broeders die elkaar vermoorden,
’t is mensenbloed dat men ov’ral ziet.
Met woest geweld, wordt neergeveld
met ganse scharen werkmanszonen
die stierven op het oorlogsveld
ver van de plaats waar hun ouders wonen.
De trommel slaat, trompetten klinken,
al de machienen vallen stil.
De sabels kletteren en blinken
maar zeg toch eens: voor welken gril
moeten wij thans ons dorp verlaten?
Ja, vader, moeder, vrouw en kind?
Om ver in afgelegen staten
te sterven waar niemand u mint.
Met woest geweld, wordt neergeveld
met ganse scharen werkmanszonen
die stierven op het oorlogsveld
ver van de plaats waar hun ouders wonen.
Zegt eens, mijn liefste kameraden
als wij allen ten strijde gaan:
hebben die andere soldaten
ons eens het minste kwaad gedaan?
Welneen, ’t zijn immers onze broeders,
zij lijden ook aan zielesmart
want zij ook hebben vaders, moeders,
waarom dien haat toch in ons hart?
Beperkt ’t geweer, staakt het kanon,
want het is vrede dat we wensen,
weg met den oorlog, ’t wrede woord,
want broeders, wij zijn toch allen mensen.
| Partituur * De twintigste eeuw * | |
1. Wreed & Plezant concert *Grooten Oorlog* 2014
|
Bronnen: uit “Volksche Oorlogsliederen verzameld door Leon Defraye” boek “Liederen uit de Grooten Oorlog” - Roger Hessel
Z’he’n der in ons land hier ’t handje van
Op de zangwijze “Lilas” schreef Tamboer een maatschappijkritisch lied waarin hij schijnt aan te geven dat sinds den (1e) wereldoorlog het met de zeden en gewoonten de verkeerde kant op gaat. Hij heeft het niet alleen gemunt op de “nieuwe rijken” die door de weelde naast hun schoenen beginnen te lopen, ook het teloor gaan […]
Wat zoudt ge zonder ’t werkvolk zijn ?
Tekst van Napoleon Destanberg (in het boek “Al de liberale liedjes en gedichten van Nap. Destanberg 1846-1866″) op de zangwijze “De la robe et des bottes” uit de “Vaudeville de la Robe et des Bottes” van Joseph-Denise Doche (1766-1825) die we reeds vermeldden in “Soldaat van de vrede” en “De blauwe kiel“. Van Destanberg is in de “officiële” […]