Over Johan Morris

Artikels door Johan Morris:

5

Het floike (fluitje)

Geplaatst door Johan Morris op 30 april 2014 in dubbelzinnig, liederen, Spot & Ironie | ∞
Een "stokagent":
Een “stokagent”:
wanneer er te weinig politie was,
bv. tijdens WO I of II
omdat de echte agenten dan
aan het front lagen.

In september 2013 traden we te Melsbroek op voor Femma en KWB en na het optreden werd ons een oud liedje voorgezongen, dat we met een dictafoontje konden capteren. De melodie kwam ons niet meteen bekend voor, we weten dus niet of het een originele melodie  dan wel een “contrefactuur” is, een tekst geschreven op een bekende zangwijze. De tekst is in het Brussels en komt vermoedelijk uit een café-chantant of een cabaret van de hoofdstad. En u had natuurlijk allang door – nadat u de titel zag – dat het waarschijnlijk een lied betrof met dubbele bodem. U heeft gelijk…

Eerst effe een verklarende woordenlijst.

  • “maine Pei” = mein vader
  • “stokagent” = hulpagent, enkel gewapend met een stok
  • “ma Meike” = mijn moeder
  • “karikolle” = slakken, gekookt en als lekkernij op straat verkocht
  • “stoetkeir” = stootkar, een tweewielige kar met de hand voortgeduwd
  • “mokske” = een jong meisje
  • “een air” = een wijsje, een melodietje
  • ” ’t soeves” = ’s avonds
  • “stroike” = straatje
  • “ons Torke” = onze Victor
  • “een oirke van me Voirke” = een aardje van mijn va(der)tje
  • “op snei” = in form, weet van wanten, is op de hoogte
  • ” ’t kotier” = ’t kwartier, de buurt
  • “veu de pinne” = voor de pinnen, tevoorschijn
  • “e bekken op a gemak” = een beetje op het gemak, langzaam aan
  • “ik weir het muug” = ik werd het moe

 

Het floike (het fluitje)

468 [AC] onbekend

Ik zen ne knul van de Marolle
en maine Pei is stokagent,
ma Meike verkupt karikolle
en ik speil op main instrument.
Maine Pei goat oit mei za stokske
mai Meike stoat vui hoeur stoetkeir,
terwail bezeen ik noa e mokske
en op main floit speile ‘k ik een air.


Refrein 1-4.
O ja, ’t es zoe plezant,
’t soeves in ons stroike, speilen op mai floike,
en speile mei verstand,
‘k hem altaid mai floike in men hand.

Me Meike zaa: “Awel, ons Torke
daan trekt zoe goo op zaine Pei.”
Ja, ‘k hem een oirke van me Voirke,
van joengsaf oan zenne kik op snei.
‘k Hem giene stok, moa e schoe floike,
klaan en plezant, ‘k zeg a moa da,
en al de maskes van ons stroike
dei vroage: “Torreke spêlt es veu ma!”

Op nen dag kwam er in ons stroike
e schoën uffrake van ’t koteer.
“Lier ma es speile op a floike”
“Mo joa, uffra, mei vuil plezier.”
Ik trok mei floike vui de pinne
gelak nen echte muzikant,
en ik za: “Zoë murre beginne”
en ‘k lei ma floike in huir hand.

Na kwam ze thoës vui les te kraëge,
ze liede goo, joa da was faain.
Na kostek heur nemie doon zwaëge,
ze spelde altaaid het refraain.
‘k Za: “Poeske leef, och mai schoën blondje,
spelt e bekken op a gemak.”
En ‘k trok mai floike oit huir mondje
en stak het weg in maine zak.

Ik hem huir zes moind les gegeive
tot twie en dra kiere per dag,
ik weir het muig, ’t was auverdreive,
‘k gerokte nemi oit de slag.
Ma floike da begost te ploeje,
doa kwam gien muziek nemie oit.
Het was persees gelak nen doeje
en doamei es ma lieke oit.

Slotrefrein:
O ja, ’t es ambetant,
’t soaves in ons stroike, mei e versleite floike,
speile zonder verstand,
‘k haaf mai floike nemie in main hand.

PDFlogo Partituur * Het floike *
MP3logo
      1. melodie
MP3logo
      2. zoals voorgezongen in Melsbroek
MP3logo
      3. * Des avonds in ons straatje - Duo De Wolf*

 Bronnen:
opgetekend in Melsbroek op 27/9/2013 tijdens
een zangavond van Femma en KWB

Aanvulling 11-4-2023

Vandaag digitaliseerde ik eindelijk het schitterende boek “Traditionele Vlaamse Volksliederen en Dansen” (MUZ0152 – ISBN 90-429-1284-7) van Hubert Boone dat ik 20 jaar geleden (!) kocht in de winkel van uitgeverij Peeters in Leuven. En dankzij de mogelijkheid nu om het met de computer uit te pluizen, stootte ik op de partituur van een dansmelodietje, genoteerd in Winksele, waarvan Hubert Boone wist dat het verwant was met “Het Floike”. Maar oordeel zelf.

Tags:

1

Pas op voor de vrouwtjes

Geplaatst door Johan Morris op 23 april 2014 in liedboeken, liederen, Spot & Ironie | ∞

Een schoolvoorbeeld van een café-chantant liedje dat de ongetwijfeld mannelijke meerderheid van de cafégangers uitspeelt tegen de enkele aanwezige vrouwen. Met humor, al vrezen we dat die vandaag de militante vrouwenbewegingen zou ontgaan. Als ze dit lezen: protesteer gerust op Facebook of Twitter, maar vergeet geen link toe te voegen naar deze site 🙂 We […]

Tags:

1

Wanneer vader Adam nog jong was en blij

Geplaatst door Johan Morris op 16 april 2014 in liedboeken, liederen, Spot & Ironie | ∞

Eén van de vele liederen over de lotgevallen van Adam en Eva in het Aards Paradijs, en zoals gewoonlijk is het lied geschreven door mannen, dus wordt Eva afgeschilderd als een “giftig geschenk”. Dit lied komt uit “Geschiedenis van het Café-Chantant” van Willy Lustenhouwer. Wie het zong en waar het vandaan kwam heeft de auteur […]

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.