Artikels door Johan Morris:
Huldelied aan korporaal Trésignies
Het 2de regiment Jagers te voet, opereerde op 26 augustus 1914 aan de oostkant van de Willebroekse vaart en kreeg het bevel zich daar meester te maken van de Verbrande brug die toen in het midden open klapte om zo aan beide kanten te kunnen gedraaid worden. Omdat die karwei een serieus risico inhield, vroeg de commandant of er iemand bereid was het kanaal over te zwemmen, met de bedoeling de brug aan de westkant te openen. Soldaat Trésignies, in het burgerleven spoorwegarbeider en geboren in 1884 te Bierges (Waals Brabant), trad als vrijwilliger naar voor.
Vooraleer in het water te springen gaf hij zijn commandant een briefje met daarop zijn naam en die van zijn echtgenote. De commandant riep naar het schijnt de dappere man na: “Soldaat Trésignies, ik benoem u tot korporaal.” Dat was niet zo slim, want dat hadden de Duitsers natuurlijk ook gehoord…
Bij zijn heldhaftige poging werd de nieuwbakken korporaal dan ook dodelijk getroffen door het vijandelijk vuur. Hij liet een vrouw en een zoontje achter.
Volgens het lied krabbelde hij op zijn afscheidsbriefje ook nog snel een ode aan zijn moeder, maar dat is een lichte dichterlijke overdrijving… Het originele afscheidsbriefje is immers bewaard gebleven
Huldelied aan korporaal Tresignies
483 [A] onbekend [C] Léo Daniderff
De veldslag ging zeer fel
bij Vilvoord’ was ’t een hel.
Het was aan de verbrande brug
dat den Duits kwam zeer vlug.
Ons jagers hielden stand
maar werden overmand.
d’ Aanval werd afgezwaaid
de brug gedraaid,
niemand kon er nog door,
men stond er voor.
(Refrein)
‘k Vraag een man vol moed
riep kommandant Mangé tot zijn handvol soldaten
die hier over zwemt.
Eensklaps weerklonk een heldere mannenstem:
Ik, ik Trésignies, ‘k wil voor den Koning
en het land mijn leven laten.
Hij nam dan papier en ook potlood
en schreef: “Moeder, ‘k ga naar den dood.”
Hij schreef ook: “Moederlief,
‘k beging nooit enen grief,
ik vocht moedig voor ons bestaan
maar nu is het gedaan.
Denk daar in uwe woon
steeds aan uw lieve zoon,
’t is voor ’t vaderland zoet
dat ik hier stierf met moed.”
Hij gaf zijn kommandant
den brief in d’hand.
(Refrein)
Hij zei dan ontroerd: “Vaarwel aan u,
mijn vrienden en mijn kameraden.”
Hij kuste dan ook zijn kommandant
en sprak: “Ik sterf voor ’t vaderland.”
Hij sloop dan stil weg zo langs de vaart
langs prikkeldraad en barikaden
en geen enen Duits die dacht er aan
om zijn ogen langs daar te slaan.
Trésignies, vastberaân,
vol moed en aangedaan,
zwom onder water naar dien kant
en kwam er aangeland,
en zie, die goede ziel,
kwam nog tot bij het wiel.
Helaas, het Duits gebroed
zag hem nu goed,
hij viel door ’t moordend lood,
hij werd gedood.
Slotrefrein
Trésignies, rust zacht, gij hebt volbracht
een heldendaad voor onze belgen.
Gij kendet geen vrees en geen gevaar
en gij stierf daar als martelaar.
Uw gedrag en moed zullen wij in
de toekomst nimmer meer vergeten.
Ja, held Trésignies, rust hier nu zacht,
g’hebt uwen plicht met moed volbracht.
| Partituur * Huldelied aan korporaal Trésignies * | |
1. Wreed & Plezant concert *Grooten Oorlog* 2014
|
Bronnen: Zangwijze: "Viens près de moi" (1917) “De filosofen van de straat” - Roger Hessel (2004) liedschrift van Frans Naassens
Soldaat van de vrede
Op een melodie uit de 18e eeuw vertelt een soldaat dat hij nooit voor dit beroep heeft gekozen, hij werd van hogerhand gedwongen. Tegen zijn wil, maar machteloos, werd hij tot moorden aangezet. Op het eind van het lied roept hij alle soldaten op om “hand in hand den oorlog te verleren” en soldaten van […]
Voor Vorst en Vaderland
Na Wereldoorlog I gebruikte Fille Vander Meersch (1862-1925) de topmelodie van zijn voorgangers uit de 19e eeuw – “Het edel kind van Napoleon de Grote” – om alle Belgen te feliciteren met hun dapper verweer onder leiding van een strijdbare koning Albert. De auteur vat in dit lied1 kort en populistisch samen wat er gebeurde […]


