Artikels door Johan Morris:
Allerheiligen, bloemen op het graf
A. Van de Veire uit Knesselare koos voor zijn droevig oorlogslied voor de melodie van een “Vlaamse hit” uit die tijd, die hij ook in de originele versie op het zelfde liedblad afdrukte: “Schenk mij uw glimlach, Maria.” Dat is dan weer een vertaling van het door talloze artiesten gecoverde “Schenk mir dein lächeln, Maria”, daterend van 1939.

Het is evident dat een Vlaamse marktzanger op dat moment vermeed om Duitse liedtitels te vermelden, hij zou wel eens van collaboratie kunnen verdacht worden!
Al is de tekst toch vrij duidelijk afkomstig van een patriot, zodat we het aandurfden om het gebroken rijm in het refrein te herstellen: van “vagebonden” maakten we “idioten”.
Allerheiligen, bloemen op het graf
1023 [A] A. Van De Veire [C] Erik Deneke
’t Is Allerheiligen geworden,
elk loopt rond met schone bloemen.
Rechtover een schoon graf staat ene vrouw
lichtjes gebogen met de handen gevouwd.
« Ach, gij ligt hier dood, neergeschoten
door die Duitse idioten.
Ik bid voor u nog enen Weesgegroet,
saam met u was ’t leven zoet. »
Een traan kwam op haar wang.
Ze roept dan tot haren man:
« Heb ik u iets misdaan?
Zeg het mij wijl ik hier nog sta. »
De vrouw die stort er neer
al met een snik, een zucht.
Ze roept: « God, Lieven Heer,
mijnen man die is er niet meer! »
Zij roept naar haren man
terwijl zij aan het kruis iets vraagt:
« God, hebt gij dat verwacht
dat ons lot zo’n ellende bracht.
Gij ligt hier in het graf,
mocht ik op een dag bij u zijn,
mijn woorden zijn te klein
om hier te bidden voor uw ziel. »
| Partituur * Allerheiligen, bloemen op het graf * | |
1. partituur instrumentaal
|
|
2. Band-in-a-Box orchestratie
|
Bronnen: zangwijze: Schenk mir dein Lächeln, Maria (1939) liedblad A. Van De Veire uit Knesselaere (MUZ0819 pag. 47)
Honderdvijftig frank al voor de boter
Een lied gezongen bij het begin van of net voor WOII over de woekerprijzen die (in dit geval) door de boeren werden aangerekend voor schaars geworden landbouwproducten. Marktzanger A. Van de Veire heft een klachtlitanie aan op basis van de verklaringen (de smoesjes?) die de boeren gaven voor de prijsstijgingen. Terecht of onterecht? Dat was […]
Nu weet ik wat dat Brussel is
Jaak Van Gestel gaat op bezoek bij zijn “nonkel Pier” in Brussel: een hele onderneming in die tijd. Wie naar Brussel emigreerde werd verondersteld daar poen te scheppen, maar dat is bij de nonkel blijkbaar niet zo goed gelukt: karige maaltijden en bedden vol vlooien, het viel allemaal een beetje tegen. De gekozen melodie is […]

