0

Ik mag niet trouwen

Geplaatst door Johan Morris op 6 mei 2021 in liedbladen, liederen, Over Liefde & Verdriet, Spot & Ironie | ∞

Op een Vlaams mars-melodietje, dat zelfs gekend is (was) in het midden van Afrika(1), bezingt Aloïs Van De Velde de smartelijke verzuchtingen van een jongeman wiens vader hem wil behoeden voor een ramp: het huwelijk. Nochtans, bedenkt de zoon, hij is toch zelf wel getrouwd? Sterker nog,  papa houdt er ook een handvol maitresses op na!
Tja, juist daarom misschien …
Van De Velde trad op samen met zijn echtgenote Honorine Van Hemelrijk, die de liedjes zong. Maar dit lied moet echt wel gezongen worden door een man!

 

Ik mag niet trouwen

871 [A] Aloïs Vandevelde [C] onbekend

Als ik van vrijen hoor spreken
of ’k hoor het minneklokje slaan
dan voel ik mijn jong hartje breken,
ik zal van liefde nog vergaan.
Als ’k jonge meisjes zie passeren,
ik zou ze nemen voor mijn vraa
maar Nondepie dat is misere,
ik mag niet trouwen van papa.

Ik mag niet trouwen,
dat zegt mijne papa.
Neemt geen vrouwe,
’t zijn slechte allemaal.
Maar papa die neemt er vier of vijf naast zijn wijf.
Recht of krom, het is hem al gelijk, al gelijk.
’k Mag niet trouwen,
dat zegt mijne papa.
O die vrouwen,
’t zijn slonsen allemaal.
Maar ik denk bij mij zelven eens na, ja, ja, ja:
hij slaapt toch bij mijn mama?

Laatst kwam ik een meisje tegen
gelijk een Engel was zij rein,
maar ik dierf er niet tegen spreken
want met haar trouwen kon niet zijn.
Ik dacht dan aan papa zijn woorden,
dat jaagt mij soms schrik op mijn lijf.
Maar wat zou hij mij wel antwoorden
als ‘k vraag: waarom hebt gij een wijf?

Zo kan ik niet blijven leven,
ik neem een vrouw, da’s goed verstaan!
Ik zal daarvan toch niet kreveren,
want mijne pa heeft ’t ook gedaan.
Op zeek’ren dag, ’k zal ’t nooit vergeten,
’k zag voor mijn oog de schoonste vrouw
en zonder schrik of zonder beven
vroeg ik haar hand en liefdetrouw

3. Ik ga trouwen,
luister niet naar papa.
Ik zal trouwen,
’k vaag daar mijn botten aan
en ik slaap nu bij de schoonste vra, ha, ha, ha,
zij is schoner dan die van mijn pa, troelala.
Zeg eens patje,
gedaan met uwe zever,
’k zal met dat schoon kind gelukkig wezen,
en later, als het dan zo moet zijn, zo moet zijn,
kopen wij tesaam een klein.

PDFlogo Partituur * Ik mag niet trouwen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Vivan Bomma"
liedblad van Aloïs Van De Velde, Lokeren, en zijne vrouw Honorine Van Hemelrijk"
uit verzameling van Eliane Van Geyt (MUZ0821 pag. 95)
(1) Vlaamse potpourri gezongen door papa Wemba bij een Belgisch staatsbezoek aan Congo (Zaire) onder Mobutu

Tags:

0

Onze gefusilleerde helden van Buchenwald

Geplaatst door Johan Morris op 2 mei 2021 in liedbladen, liederen, WOII | ∞


We nemen aan dat iedereen weet wat er in Buchenwald gebeurde tijdens WOII…

De vermelde melodie is een nederlandstalige versie van “Du bist mit Gold nicht zu bezahlen”, hieronder gezongen door Jerry Bey circa 45 jaar geleden.


Onze gefusilleerde helden van Buchenwald

[A] onbekend [C] J. Schmitz

Kan men ’t gebeurde vergeten?
Vier jaar van lijden en dwang
hier door den vijand misdreven
en deed ons schrikken zo bang.
Weerloze burgers gemarteld
die voor het lands ideaal
niet willen buigen in schande,
vreeslijk geslacht in ’t geval.

Gij wreden beul, met bloed en schand beladen,
’t moedig verzet bracht u tot wanhoopsdaden.
Zulke barbaren verdienen geen genade.
Duitsen tiran, gij zult het niet ontgaan.

De Gestapo, die verraders,
brachten hun slachtoffers aan.
Schuldig of niet, geen genade,
men werd gesleurd naar ’t gevang.
Na weken gemartel en lijden
bracht men u buiten, welaan,
niet om de vrijheid te krijgen
maar om den dood in te gaan.

Eerbied voor die stille helden
die zijn gestorven zo wreed.
Neen, niet gesneuveld te velde
maar laf vermoord, wat een leed!
Door eigen volk soms verraden,
zij die hun land bleven trouw.
Het roept om wraak voor die daden,
men vraagt gerechtigheid gauw.

PDFlogo Partituur * Onze gefusilleerde helden van Buchenwald *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: met goud niet te betalen
origineel: Du bist mit Gold nicht zu bezahlen
liedblad "Vredesuitgave van de Lustige Sinjoren (1945)

Tags:

0

Klacht van een blinde

Geplaatst door Johan Morris op 29 april 2021 in cahiers, liedbladen, liederen, Louis Boeren, Over Moord & Rampen | ∞


liedschrift Angela De Backer

Het liedjesschrift van Angela De Backer, waarvan Franky Schollaert en Micha Van der Elst ons ijverig gescande copies bezorgden, bevat vele populaire radioliedjes van voor WOII en ook enkele marktzangersliedjes die van een liedblad of op het gehoor werden opgeschreven.

Dit lied komt oorspronkelijk van Hubert Geens & Anna Van Gestel uit Aarschot. Enkele zinswendingen zijn echter logischer in de optekening van Angela dan in het gedrukte liedblad van het duo Geens – Van Gestel! Bijvoorbeeld: de “bonte vlinders” tegenover  “de blonde vlinders”. Foutje van de drukker? Dat kan: hij moest het ook overnemen van een gebrekkig handschrift en het moest altijd snel snel gaan.


Bij Geens lezen we verderop in het refrein ook nog: (niet op de screenshot hier)  ” ‘k Verwacht mijn kost bestaan” en dat is bij Angela ongetwijfeld correcter want zij hoorde/las ” ‘k Veracht mijn kort bestaan”.

Wij hebben de volgens ons meest aannemelijke interpretatie behouden.

De gekozen melodie “Ik hou van Holland” is nog steeds alom gekend maar werd door de marktzangers niet vaak(1) gebruikt, dus dat vinden we extra interessant!

Klacht van een blinde

870 [A] Hubert Geens. [C] Willy Schootemeyer

Nimmer zal ik ’t Zonnelicht aanschouwen,
zal ik van het leven houwen
want mijn ogen zien niet meer
Nimmer zie ’k de mooie bloemen bloeien
en de blonde vlinders stoeien
op het lovergroen zo teer.

’t Is droef en donker
als ’n stille duist’re nacht
Geen stergeflonker
dat mijn hart soms laaf’nis bracht
Ik voel mij dikwijls ook zoo hulpeloos en klein
dat ik wel wou van de aarde verdwenen zijn.
Ik dwaal verloren
als een last voor iedereen.
’k Ben blind geboren,
ongelukkig als niet een.
’k Veracht mijn kort bestaan,
wat heb ik toch misdaan
dat ’k heel mijn leven
zoekend voort moet gaan.

Klagen helpt toch mijne last niet dragen
en zo slijt ik mijne dagen
trachtend naar wat’k missen moet
Treuren daar ‘k niet zie der bloemen kleuren
en ’k alleen ruik hunne geuren
zeg ik: wat was ’t leven zoet.

Liefde is iets wat mij altijd griefde
neen voor mij is er geen liefde
Arme doolaard, geen geluk.
Immer zal mij somberheid omgeven
Ik verwacht niets van het leven
Voor mij niets dan leed en druk.

PDFlogo Partituur * Klacht van een blinde *
MP3logo
      1. instrumentaal (met intro)

 Bronnen:
zangwijze: "Ik hou van Holland"
liedblad Hubert Geens - Van Gestel (MUZ0437 pag. 27)
liedschrift Angela De Backer (MUZ0916 pag. 14)

voetnoten:
"Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen" (Marleen De Rudder, 1987) (MUZ0779)
"Lionel Bauwens, de onvergetelijke Tamboer" (Roger Hessel, 1984) (MUZ0352)
(1) we hebben het ook gezien op een liedblad van Louis Boeren maar daarvan is de tekst niet helemaal leesbaar op de enige copie in ons bezit.

Tamboer zingt “Ik hou van vrouwen” op dezelfde melodie en maakt er eens te meer een “ode door een macho” van.

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.