0

Een moeder wacht op haar zoon / Kus mij nog eens

Geplaatst door Johan Morris op 1 december 2019 in liedbladen, liederen, WOII | ∞

Op een liedblad van Jaak Van Gestel dat kort na de oorlog verscheen staan enkele liedjes waarvan de marktzanger expliciet vermeldt dat hij de teksten ervan zelf schreef. De melodieën verwijzen stuk voor stuk naar populaire liederen van dat moment.

Zo is het lied “Een moeder wacht op haar zoon” geschreven op de melodie van “Kus mij nog eens” – een ander lied op de keerzijde van het zelfde liedblad. Dat heeft Van Gestel dan weer min of meer vertaald van de engelse versie (“Kiss me again”, 1944, Sunny Skylar) van  “Besame Mucho”, een liefdesliedje dat de Mexicaanse componiste Consuelo Velazquez schreef in 1941. The New York Times schreef hierover bij haar overlijden in 2005:

Trained as a concert pianist, she wrote the original Spanish lyrics for "Bésame Mucho" when she was 25 and, as she liked to say, had never been kissed.

Het werd een wereldhit en wordt nog steeds gezongen. De Braziliaanse bossa-nova versie van Joao Gilberto (gitaar en zang) uit 1977 vinden wij één van de beste!

Kus mij nog eens

689 [A] Jaak Van Gestel [C] Consuelo Velasquez (1916-2005)

Kus me nog eens!
Kus me, mijn liefste.
Bij elke zoen van je mond hoor ‘k een jubelend gezang.
Ach allerliefste
Hou m’in je· armen
’t is al wat ik van jou verlang.Door jou omhelsd geweest
voeld’ ik ’t geluk voor ’t eerst,
mijn hart heeft zoo nooit getrild.
‘k Heb er nooit op gewacht
of er nooit aan gedacht.
Het lot heeft het zo gewild

‘k Heb je zo lief!
O, blijf steeds bij me
Kan zonder jou niet meer voort.
Zonder jou ben ‘k in rouw.
Voor jou wil ik leven,
Kus me en blljf me voor immer en eeuwig trouw!
Hou m’in je· armen
’t is al wat ik van jou verlang.

PDFlogo Partituur * Kus mij nog eens *

Voor zijn ontroerend relaas over een moeder, die smachtend wacht op de terugkeer van haar zoon uit krijgsgevangenschap, week Van Gestel lichtjes af van de oorspronkelijke structuur van Besame Mucho maar over het algemeen volgen zijn teksten vrij getrouw de originele melodie en slaagt hij erin teksten te produceren zonder storende verkeerd gelegde klemtonen. Een bekwaam tekstdichter dus!

Een moeder wacht op haar zoon

700 [A] Jaak Van Gestel – [C] Consuelo Velasquez (1916-2005)

Mijn lieve zoon,
sinds je ging henen,
sinds die verraders je wegsleepten uit onze woon
was het geluk voor mij verdwenen.
Dagen en nachten wacht ik op uw thuiskomst, mijn zoon.

Vijf jaren wachten en steeds in gedachten,
waar zou je nu toch kunnen zijn?
Kon ik maar weten of jij nog zou leven
dan zou ik weer gelukkig zijn.
Maar moest u iets zijn overkomen
zonder u wil ik niet langer in leven zijn.

Dag voor dag staat z’in de rangen
met starend’ ogen wacht zij daar op iedere trein,
staat zij daar tussen de moeders,
met bangen blik denkt zij: zou hij daar nu nog niet zijn?
Daar hoort z’opeens het gebulder, gekraak,
enen trein komt daarginds weder aan.
Hij komt steeds nader, zij slaat hem maar gade
en staat met het hart vol getraan.

Plots hoort zij het, een stem roept: “Moeder!”,
daar valt zij in de armen van haren zoon.
Het geluk was weergekomen,
nu was de vrede ook in deze moeder haar woon.
Nu was de vrede ook in deze moeder haar woon.

PDFlogo Partituur * Een moeder wacht op haren zoon *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
Zangwijze: Besame Mucho (1941)
marktzangersblaadje van Jaak Van Gestel uit Aarschot

Tags: ,

1

Frans leren

Geplaatst door Johan Morris op 24 november 2019 in liedbladen, liederen, Spot & Ironie | ∞

Op liedblad nr 74 van Frans Jacobs vonden we dit:

Jacobs vermeldt als z.w. (zangwijze) het lied “Je frambaise” en bewijst hiermee (misschien als grap) zijn eigen beperkte kennis van de franse taal. Het gaat in feite om het lied  “Les fraises et les framboises” dat we al kenden van “Het lied over den coureur Constant Van Impe”

Maar is hij de auteur? Zijn “collega” Jaak Van Gestel uit Mechelen heeft een vrijwel identieke tekst op één van zijn liedbladen staan en die citeert de zangwijze correcter.


En ook Achille Coppenolle zette het op een liedblad en noemt zichzelf de auteur van alle liedjes daarop.

Frans leren

687 [A] Frans Jacobs (1888-1973) [C] trad.

Als ik ging naar de schole
‘k Leerde van alles goed
Ik heb de franse tale
bemachtigd en zeer goed
Kan alles lezen, schrijven
gelijk nen franskiljon
want met de franse tale
gaat men de wereld rond

Un lapin dat is ne kater,
cochon dat is ne man
en manger is een glas water
Beaucoup is’n koffiekan
Un enfant dat is nen ezel
église dat is nen hoed
et un boeuf dat is een kwezel
la main dat is nen voet.

Toch blijf ik voort studeren
en ‘k word wel vroeg of laat
als ik zo voort blijf leren
doktoor of advokaat
een klerk of een notaris
dat zal een leven zijn
of ook nog secretaris
met mijn frans en latijn

Un chameau dat is een katte
chemise dat is nen hond
un pigeon dat is een ratte
rosbeef dat is ne stront
un cheval dat is een kieken
notaire dat is nen dief
un lion dat is een bieken
l’amour dat is nen brief

Als ik later zal trouwen
een meisje fijn en chique
dan kan zij janverdomme
geleerd worden als ik
Ja, ‘k zal haar liefde geven
vrienden, dat is geen zwans
ik zal haar alles leren
van ’t huishouden in ’t frans

Un chien dat is een handdoek
un fou is een doktoor
banane dat is nen zweetvoet
garçon is nen pastoor
un boudin dat is ne vogel
étoile dat is de maan
le soleil dat is ne kogel
une vache dat is nen haan

PDFlogo Partituur * Frans leren *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
Zangwijze: "Les fraises et les framboises”
liedblad nr. 74 van Frans Jacobs

Tags:

1

Ons huisje in Vlaanderen

Geplaatst door Johan Morris op 17 november 2019 in cahiers, liederen, Wereldoorlog | ∞

Wij houden ons in principe ver van de in onze ogen gekunstelde, licht verkleuterde taalpropaganda liederen, die blijkbaar niet zonder verkleinwoordjes kunnen en gemaakt en gepubliceerd werden om het Vlaamse Volk tot “een hoger cultureel niveau” te verheffen. We doen het uitzonderlijk toch een keer, al is het ondenkbaar dat dit soort liederen door marktzangers of in café-chantants werd gezongen. Het lijkt meer iets voor de muzikale opvoeding in de kostschool bij de nonnetjes.

Ons huisje in Vlaanderen

684 [A] Théo Walter [C] Robert De Leye

Ons lieve huisj’ in Vlaand’ren, hoe wondermooi het stond,
eer die vervloekte duitser dit heiligdom’ke schond.
Al kronk’lend kwam het laantje tot voor het kleine huis
waar boven ’t bleek groen deurtje blonk witgekalkt een kruis.

Het had een strooien kappe op ’t lemen lijf gezet
en vensterkens zo kleine als pieperoogskens net.
Maar alles was kraakzuiver, de muurkens wit als krijt,
het rode stenen vloertje, een kanten zandtapijt.

En in dit lachend nestje daar woonden vaartje en moe
zo samen, zo gelukkig, met ’t groene deurken toe.
Elk jaar bracht een nieuw broertje of een lieve zus
als zonnekens die vochten om d’eerste morgendkus.

Een eeuwenoude linde bleef ’t hofken steeds getrouw
en ’t lieve lindenlover schud’ elken dag zijn dauw,
met zangen van de vogels voor ’t lemen huisje uit.
En ’t zonn’tje schoot zijn straalkes bij ’t eerste daggeluid.

Eilaas, ’t werd Krieg te lande en vaartje moest naar ’t front,
en werd na moedig strijden voor ’t Vaderland gewond.
De vijand ging aan ’t roven en stak ’t nestje in brand
en moeke met heur kleintjes moest haveloos uit ’t land.

Doch na veel maanden lijden kwam peis en vrijheid weer
en vaartje bracht aan moetje een blinkend Kruis van Eer.
Men bouwd’ opnieuw een hofke, de kleintjes werden groot,
wijl d’oude trouwe linde nog steeds heur schaduw bood.

PDFlogo Partituur * Ons huisje in Vlaanderen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
Roland Desnerck (nr. 896) vond het - zonder muziek - in het liedjesschrift van Louise Maenhout
Partituur gevonden in "Zes Oorlogsliederen", De Panne, De Belgische Boekhandel Juul Filliaert
"Dit lied bekwam den eersten prijs in den kampstrijd van oorlogsliederen, uitgeschreven door de Belgische Standaard (1916)"

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.