0

De valse liefde

Geplaatst door Johan Morris op 11 juni 2022 in cahiers, liedboeken, liederen, Over Liefde & Verdriet, schrift Victor Clerinx | ∞
  • in MUZ0346 cahier Victor Clerinx anno 1932

  • in MUZ0099 “Zo werd gezongen” (De Belie) – pag. 35

  • in MUZ0809 liederenschrift Putman, later uitgetikt met schrijfmachine

  • in MUZ0132 “Zo d’ouden zongen” (W. Van Riet, 1983) – pag. 466 met melodie

Vier onafhankelijke bronnen voor hetzelfde lied, slechts één bron met melodie. De drie andere vermelden geen zangwijze.

Walther Van Riet noteerde de melodie circa 1980 maar Victor Clerinx zong het al in 1932 tijdens zijn soldatentijd en het lied is waarschijnlijk nog (veel) ouder. Hoe correct de melodie werd voorgezongen weten we niet, maar ’t is beter dan niets.

Het is een café-chantant lied dat door twee voorzangers werd gebracht, een man en een vrouw die elk afwisselend een strofe zingen. De man is de goede, de vrouw de slechte maar eind goed al goed: zij komt tot inkeer en hij, de grootmoedige man, schenkt haar vergiffenis!

De valse liefde

849 [A] onbekend [C] onbekend

Wat zie ik hier, wat komt gij doen?
Hoe durft gij voor mijn aanschijn komen
Gij kunt voor mij hier niets meer doen
Ik wil van U toch niets meer weten
En gaat maar heen, gij zijt onteerd
Terwijl gij brast met andere mannen
Vertrek van hier, gij valse vrouw
met uwe valse liefde, met uwe valse liefde.

Ach hoort mij aan met pijn en smart
en laat mij weder bij U komen.
Ik weet het wel: ik heb misdaan
van te gaan zwieren met and’re mannen.
Dat zweer ik U, voor eeuwig trouw,
van nu altijd bij U te blijven
Zo zij aan zij, verheugd en blij
met echte, ware liefde, met echte, ware liefde.

O neen, o neen dat zweer ik U
Gij kunt mijn hart niet overhalen
Ik had U lief dat weet gij wel
Liever dan ’t licht al in mijn ogen
Maar nu heilaas, ken ‘k U niet meer
Ik zal U aanstonds gaan verlaten
Vertrek van hier gij valse vrouw
Met uwe valse liefde, met uwe valse liefde.

De wereld is voor mij niet meer
kan ik zijn hart niet overhalen
Daar staat mij anders niets te doen
dan voor eeuwig in ’t graf te dalen
Nochtans ik had hem toch zo lief
Vaarwel, vaarwel, mijn laatste kussen
Nu sterf ik hier al in ’t verdriet
door al de valse liefde, door al de valse liefde.

Nu dat ik hoor dat g’hebt berouw
Zal ik het u nog eens vergeven.
Geef mij de hand, gij zijt mijn vrouw,
Wij zullen samen gaan herleven.
Dat zweer ik u: voor eeuwig trouw
Van nu altijd bij U te blijven
Zo zij aan zij, verheugd en blij
Met d’echte ware liefde, met d’echte ware liefde.

PDFlogo Partituur * De valse liefde *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
in MUZ0346 cahier Victor Clerinx
in MUZ0099 "Zo werd gezongen" (De Belie) - pag. 35
in MUZ0809 liederenschrift Putman  - pag. 114
in MUZ0132 "Zo d'ouden zongen" (W. Van Riet) - pag. 458 met melodie
in liedschrift Mechelen PiusX parochie circa 1900 pag. 8-9

Tags:

0

De vadermoord te Kuurne (1932)

Geplaatst door Johan Morris op 9 juni 2022 in liedbladen, liederen, Over Armoede & Drank, Over Moord & Rampen | ∞

Op een bijvoegsel bij een liedblad van Frans Jacobs – dat wil zeggen dat het om een zeer recente gebeurtenis én een vers geschreven lied ging – brengt hij een inderhaast ineen geflanst relaas over een vadermoord te Kuurne (toen als “Cuerne” geschreven) op de veelgebruikte melodie “Fijn aan de Rijn”, alias “Einmal am Rhein”, een populaire carnavalswals van Willi Ostermann.

In het lied veroordeelt Frans Jacobs onvoorwaardelijk deze vadermoord. In de Nieuwe Tilburgse Courant van 21 september 1932 schrijft men er iets genuanceerder over en wordt de drijfveer van de zoon begrijpelijker, al kon de vader natuurlijk zijn versie niet meer geven en blijft het een afschuwelijke misdaad.

In de Volksstem van 23 september 1932 wordt het gebeuren nog uitgebreider uit de doeken gedaan en dat artikel moet Frans Jacobs gelezen hebben want hij neemt letterlijk sommige details over die niet in de andere kranten stonden.

De vadermoord te Kuurne

928 [A] Frans Jacobs [C] Willi Ostermann

Wreed om te horen wat in Kuurne is gebeurd.
Weer ene moord
waar gans het mensdom nu om treurt.
Hoe kan ’t bestaan op ’s levensbaan
dat een mens bij zijn verstand
een moord kan begaan

Is het niet wreed,
een zoon die zijnen vader doodt?
Is het niet wreed,
door twist in huis werd hij vermoord!
Vreselijk ontzind
werd hij met ene bijl verminkt,
zijn hoofd verbrijzeld, bloedend zeer
stortte de vader daar nu neer.
Zulk een misdaad is groot:
ene vadermoord.

Zijn vrouw niet vindend
brak zijn woede op zijnen zoon
en sprak zo wreed:
“ ’t Is ik of gij!” op barsen toon
en overmand, met ’t wapen in d’hand
heeft den zoon, ’t is ongehoord,
zijn vader vermoord.

PDFlogo Partituur * De vadermoord te Kuurne *
MP3logo
      1. instrumentaal (met intro)

 Bronnen:
zangwijze: "Einmal am Rhein"
los liedblad (bijvoegsel) van Frans Jacobs, verzameling Roger Hessel (MUZ0819 pag. 31)
De Volksstem van 23-9-1932 (via https://aalst.courant.nu/ )
Nieuwe Tilburgse Courant 21-9-1932 (via https://www.delpher.nl)

Tags:

0

De Schacht aan de Rhyn

Geplaatst door Johan Morris op 5 juni 2022 in liedbladen, liedboeken, liederen, WOII | ∞

Tamboer maakte naar ik vermoed begin 1930 een lied over een Belgische soldaat die op de westelijke oever van de Rijn er mee moet gaan over waken dat het in WOI verslagen Duitsland niet opnieuw een sterk leger zou uitbouwen. Dat gebeurde in samenwerking met Britse en Franse soldaten. Maar nog datzelfde jaar zou die bezetting stoppen … en zes jaar later nam Adolf Hitler met Duitse troepen hun plaats in! Dat is in dit lied nog niet geweten.



uit het omvangrijke repertoire van Tamboer

Geheel “toevallig” maakte Fons Van Gestel een gelijkaardig lied op dezelfde zangwijze…



uit “Laatste Succesliederen van Alfons VAN GESTEL, Aerschot”

De melodie komt oorspronkelijk uit de Duitse langspeelfim “Das Lied ist aus” met in de hoofdrollen Liane Haid, Willi Forst en Margarete Schlegel en heet daar  “Adieu, mein kleiner Gardeofficier”. De muziek werd in 1930 geschreven door de gereputeerde componist Robert Stolz



fragment uit “140 deutsche Schlager 20er-40er Jahre”

De marktzangers leerden de melodie allicht van de door Kees Pruis naar het Nederlands vertaalde versie.

De Schacht aan de Rhyn

848 [A] Lionel Bauwens [C] Robert Stolz

’k Moet u verlaten, mijn snelle Mie.
Daar is niets meer aan te praten:
den trein staat gereed en nu ben ik partie
en als ik u nog eens zie,
tot later tijden, dat zal het zijn,
gij moet u nu maar verblijden
want wij trekken met het leger
vooruit naar de Rhijn.
Soldaatje zal ik zijn

Adieu mijn dikke vette snelle mie
Adieu ! Adieu ! en vergeet mij niet
maak nu geen verdriet
Adieu Marie daar is niet aan te doen
Adieu ! Adieu ! geef mij ne zoen,
toe gij kapoen.
Pas maar op want als ik hoor
dat gij soms met nen and’ren vrijt
dan neem ik mij een Duitse meid.
Zijt gij somtijds wat jaloers
van twee geliefden op de straat?
Peist op mij eer dat gij slapen gaat!
Adieu Marie nu wordt het mijnen tijd
Adieu ! Adieu ! het doet mij spijt
Den trein die fluit
Marie ! Marie ! past op dat ’k niets en zie,
Marie!

Gij moet niet treuren,
’t is voor een jaar
en moest het somtijds gebeuren
dat gij vroeg of laat krijgt een liefdebezwaar,
wacht niet en schrijft het me maar.
Dan zal ik vragen:
mijn kapitein,
mijn liefste ligt mij te plagen.
Ik zou absoluut voor nen dag in congé moeten zijn;
dan kom ik met den trein.

In d’eerste dagen
zal ’t aardig zijn
als ik die ransel moet dragen
en met dat geweer op de wacht aan de Rhijn
dan denk ik lieve klein:
’t Soldatenleven
dat is niet pluis,
het doet ons jong hartje beven.
Als den tijd dan is gekomen,
wij trekken naar huis
al zingend met gedruis

PDFlogo Partituur * De Schacht aan de Rhyn *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Adieu, mein kleiner Gardeofficier"
MUZ0897 liedbladen pag 3 Fons Van Gestel - andere versie
MUZ0816 - partituur - uit de film "Das Lied ist aus"
Nederlandse versie door Kees Pruis
Tamboer MUZ0352 pag 819

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.