1

De straatmeid

Geplaatst door Johan Morris op 3 juli 2025 in liedbladen, liedboeken, liederen, Louis Boeren, Over Liefde & Verdriet |

Tussen 1936 en 1956 waren de “Waikiki Hawaiians” muzikaal actief in Nederland. Zij leenden hun artiestennaam (onbewust?) van het groepje uit Hawaiï op de afbeelding, gefotografeerd in 1917 voor een concert in de staat New York. ik denk niet dat de Nederlandse Waikiki’s  ooit in Hawaii voet aan wal hebben gezet.

Blijkbaar waren in die periode meerdere Nederlandse orkestjes actief bezig met exotische steelguitar-deuntjes. Bij de Waikiki Hawaiians kwamen er ook al snel jodelklanken tussen geslopen, volgens de muzikanten in een radio interview anno 1994 was dat vooral om tijdens WOII de Duitse censuur te sussen: als er in de muziek gejodeld werd dan was het toch een beetje Oostenrijks en mocht het.

De Nederlandse Waikiki’s waren een familieorkestje: 3 broers en 1 zus onder leiding van Anton Groeneveld, de oudste broer en tevens de maker van vele van hun muziekjes.
Zo namen ze ook dit liedje op circa 1940

      Ik heb jou gekust

In 1945 maakte ook Bob Scholte een plaatopname van dit lied, met veel betere opname-apparatuur (zie onderaan)

De tekst werd naar verluid geschreven door Jack Bess en de muziek door Anton Groeneveld. Al lieten de kinderen van de muzikanten in een later radio interview (in 2003) verstaan dat volgens Anton de meeste teksten en melodieën wel degelijk van hem waren, maar dat de platenfirma & producer hem verplichtten om een medewerker als mede-auteur op te geven, zodat uitbetalingen van eventuele auteursrechten mee konden dienen om de productiekosten te voldoen. Dat kon ook in het voordeel van de (echte) auteur uitdraaien: de producent verdiende meer naargelang het lied vaker werd gezongen/verkocht door andere artiesten en dat was dan ook winstgevend voor de auteur(s). Of markt- en straatzangers auteursrechten betaalden is dan weer zeer twijfelachtig…

Markt- en straatzanger Louis Boeren was afkomstig uit Nederland en zal hen zeker op de Nederlandse Radio-Omroep hebben horen zingen want hij nam de melodie van “Ik heb jou gekust” gretig over, weliswaar voor een minder zonnige tekst, al lijkt er wel een happy end te zijn.

De straatmeid

1056 [A] Louis Boeren (+1973)  [C] Anton Groeneveld (+1997)

Ken jij nog kind, de droeve dagen
toen ik jou zocht, ’t was in de nacht.
Jij doolde rond, zo door de straten
Jij zocht je troost, voor het bestaan bij ied’ren man .

Jouw leven was wat minder geurig,
Liep straten op, en straten neer.
Jij meisje was, nog lang niet fleurig
toen ik jou zag, het deed me zeer.
Ik haalde jou uit smart en pijn,
je trok me aan, jij was voor mij.
Nooit zal ik nog die tijd vergeten,
mijn liefje klein, blijf steeds bij mij.

Hoe lang is dat nu reeds geleden
toen jij nog was een lichtekooi,
je lichaam gaf aan al die heren,
jij was in ’t oog, van elke vent van slecht allooi.

Ik ben gekomen in je leven,
Heb je gered, jij was een slet.
Ik heb je naam en eer verheven,
blijf nu voortaan, in dit bestaan, mijn lieve schat.

PDFlogo Partituur * De straatmeid *
MP3logo
      instrumentaal

 Bronnen:
Zangwijze: "Ik heb jou gekust (in Honolulu)"
Muziek van de Waikiki Hawaiians (uit Nederland)
Liedblad van Louis Boeren (MUZ0779 pag. 77)
fonoplaat Bob Scholte (1945)

Tags:

1 reactie

  • Johan Morris schreef:

    Ook tamboer schreef een tekst op deze melodie, die hij gewoon “Honolulu” noemde.

    L’amour van een Parisienne
    Zie overlest ging ik op reis
    Ik trok naar ’t hartje van Parijs
    En op ’t perron gij moet verstaan
    Sprak er mij daar een moksken aan

    Refrein
    En zonder heur daar te geneeren
    Ging z’aan ’t parleeren over l’amour
    Zij zei : Tout suit ‘k wil het u leeren
    Maar sprak van de l’ argent toujours
    Ik zei : O oui ! ‘k heb u verstaan
    Wilde mee mij de stad in gaan ?
    ‘k Leerde Parijs kennen en van buiten
    Maar zonder kluiten had ’t niet gegaan

    Wij reden mee de Métro-lijn
    Gelijk waar dat wij wilden zijn
    Den Eifel-Tour, Champs-Elizées
    Montmartre, ja daar was ’t O.K.

    Refrein
    En ’s avonds in de rue Madeleine
    Die zei die kleine : Viens par ici
    Chambre vingt huit dat is de mijne
    En mijne man is juist parti
    Zij sprak maar van toujours je t’ aime
    Zie dat is nu la vie Bohème
    Onder ne kus en minnekoozen
    Die dacht ik blij : Z’houdt toch van mij

    Maar ’s morgens vroeg klonk de réveille
    Partie was nu die mademoiselle
    Mijn portefeille ‘k stond versteld
    Lag nevens mij maar zonder geld

    Refrein
    Vervlogen waren al mijn droomen
    ’t Moest er van komen ‘k zat in de pijn
    Had ‘k nooit die reis niet ondernomen
    Want al haar liefde die was maar schijn
    Nu maakt zij zeker geen verdriet
    Verteert mijn geld met Jan of Piet
    En ik vertel het zonder schromen
    La ville du monde vergeet ik niet

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Copyright © 1967-2025 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is gemaakt met behulp van het Multi sub-thema, v2.2, bovenop
het bovenliggende thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van wordpress.org/themes/desk-mess-mirrored/