Marktzangers en straatliederen waren beschamend volgens de propagandisten van de “Vlaamse Cultuur”
Tot minstens 1970 probeerden verenigingen van Vlaamse Intellectuelen het aanzien van Vlaanderen op te krikken en het idee dat Vlaamse cultuur mijlenver achterop liep op bijvoorbeeld de Franse te ontkrachten. In die visie paste het oeuvre van de marktzangers niet en “spontane” straatliederen evenmin. Die moesten doodgezwegen worden en als het even kon helemaal uitgeroeid. […]
Andreas De Weerdt in zijn tijd
Dirk Wilmars in “Arm Vlaanderen zingt” of: “Het geluk der onbewusten” (1975, pag. 5) INLEIDING: DE WEERDT IN ZIJN TIJD. Hoe vreemd is de wereld waarin wij leven. Naarmate wij ouder worden neemt de tijdgeest af, om geheel te verdwijnen bij het afsterven der laatste tijdgenoten. Wij, de ouderen, zijn de eilandjes van een voorbije […]
Roger Hessel in “Roversbenden in Oost- en West-Vlaanderen” – pag. 72
Wanneer onze marktzangers een moordlied brachten, in de streek waar het bezongen drama was gebeurd, dan wisten zij dat hun optreden zeer lonend zou zijn. Iedereen was geïnteresseerd in de handel en wandel van het gezin waarin de moord was gepleegd. Wanneer vroeger de terechtstellingen publiekelijk werden uitgevoerd, dan bracht dat een grote volkstoeloop teweeg. De mensen wilden bloed zien vloeien.
Mensen zijn geïnteresseerd in andermans zaken en hoe spectaculairder hoe gretiger. Dat is ook vandaag nog het geval. Wanneer de handel en wandel van een bekende Vlaming uit de doeken wordt gedaan in een of ander televisieprogramma, dan schieten de kijkcijfers de hoogte in.
Andermans leed heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht. Dat bewijst ook het “ramptoerisme”. Een zwaar ongeval op een autosnelweg veroorzaakt niet enkel een file in dezelfde richting, maar het accident brengt ook een “kijkfile” te weeg in de tegenovergestelde richting. Voyeurisme is wel degelijk van alle tijden.