0

De uitspraak van de gifmenger te Schelderode (1929)

Geplaatst door Johan Morris op 25 maart 2021 in liedbladen, liederen, Over Moord & Rampen | ∞

In de krant De Volksstem van 11 januari 1930 lezen we dit.

Twee weken later schrijft dezelfde krant:

Over deze moorden schreef Lionel “Tamboer” Bauwens een lied toen de zaak voor het Hof van Beroep was gekomen in mei 1930.

Het werd gezongen op de populaire melodie “Trink, trink, Brüderlein trink”

De gifmenger te Schelderode

865. [A] Lionel Bauwens. [C] Wilhelm Lindemann

Op zekeren dag was bedreven
in ’t dorp Schelderode zo klein,
een ganse familie vergeven
en wie zou de moordenaar zijn?
’t Gerecht kwam een onderzoek nemen
en zocht overal in de woon.
Bij ’t eerste besluit van die heren,
de plichtigheid viel op de zoon.

Wreed, wreed was zijne daad
toen hij met een vast gedacht,
’t hart bezeten van kwaad,
hulder van het leven bracht.
Vader en moeder, zijn zuster en broer,
hij nam ze ieder op toer.
Nonkel en tante vergeven, hoe klein,
om zelf de meester te zijn.

Hij wilde de waarheid beliegen
en hield zijne onschuld maar staan.
Waarom het gerecht nog bedriegen?
Wie heeft het dan anders gedaan?
Hij schreef aan zijn moeder zelfs woorden:
“Ik zit hier voor u in ’t gevang
Om mijn eigen vader te moorden
Ach help mij ik ben toch zoo bang”

En eindelijk ’t uur is verschenen,
men brengt hem op het tribunaal.
Hij ziet zijne moeder daar wenen
maar toch blikt hij stuurs door de zaal
Hij hoort naar de rechter zijn woorden
die spreekt in de name van God:
“ ’t Is gij die de slachtoffers moordde,
gij wordt nu veroordeeld ter dood.”

PDFlogo Partituur * De gifmenger te Schelderode *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
liedblad Lionel Bauwens uit Eecloo
Digitaal krantenarchief Aalst - De Volksstem

Tags:

0

Uitspraak proces “Benden van de dameskous”

Geplaatst door Johan Morris op 21 maart 2021 in liedbladen, liederen, Over Moord & Rampen | ∞


Vervolg van De bende van de “Dameskous” (1941). De woede en de haat uit de eerste versie heeft plaats gemaakt voor meewarig ongeloof en Louis Boeren schijnt zich hoofdschuddend af te vragen waarom die jongelui hun leven hebben verwoest.

De eentonige melodie “Aan het strand stil en verlaten” maakt het tot een soort van litanie, een klaagzang. De oudste opname die ik van dit zeemanslied vond dateert van 1946 en werd gespeeld door het accordeontrio “The Three Jacksons“. Accordeonist Derk Postema (1895-1982) componeeerde het bij het begin van WOII en speelde het met zijn “Jazztrio“(1) in alle cafés in de buurt van zijn woonplaats Lucaswolde.


Uitspraak proces “Benden van de dameskous”

[A] Louis Boeren [C] D. Postema

Jongens in de fleur van ’t leven
zag men voor de rechter staan
om de zaak te onderzoeken,
wat men zo al had gedaan.
Wijl ze ouders, broers en zusters
in smart en droefheid wachten liet,
zij de schande moesten dragen,
want hij bracht hen in ’t verdriet.

Jaren moeten zij nu boeten,
gehaat, verfoeid en nog daarbij,
hoeveel zijn er niet verbannen
eeuwig uit de maatschappij.

Twee de doodstraf aangekondigd,
één voor twintig jaar gevang,
drie voor levenslange hecht’nis,
een voor tien in het gedrang.
Leven in de donk’re cellen,
van de wereld afgerukt,
de ontzegging van hun rechten,
dat op mensenharten drukt.

Velen hadden vrouw en kind’ren
die men bracht in smart en rouw,
want hij was zo laag gevallen,
dacht niet meer aan liefd’ en trouw.
Spijt zal komen na de zonden,
maar dan is het reeds te laat:
in de cel moeten zij zuchten,
tot hun vrijheidsuurtje slaat.

Weg zijn hunne jonge jaren,
heel hun leven naar de maan,
door die feiten in hun leven,
door zichzelve aangedaan.
Roven, stelen als de raven
was hun aller ideaal,
maar met inbraak en met moorden
is ’t voorgoed met hen gedaan.


(1)In de Limburgse grensstreek noemen ze een orkest nog steeds een “Jazzke”
PDFlogo Partituur * Uitspraak proces “Benden van de dameskous” *
MP3logo
      1. instrumentaal (met korte intro)

 Bronnen:
zangwijze: Aan het strand stil en verlaten
liedblad Louis Boeren - Zonhoven

Tags:

0

Een van de twee naar het wezengesticht

Geplaatst door Johan Morris op 18 maart 2021 in liedbladen, liederen, Over Armoede & Drank | ∞

Een aangrijpend dilemma: vader – de kostwinner – is gestorven en moeder kan maar 1 van de 2 kleine kinderen voeden. Wie mag er blijven en wie niet? De gekozen oplossing onthult marktzanger Frans Jacobs aan het eind van zijn lied, gezongen op de wonderwel passende melodie van “La femme à la Rose”.

Een van de twee naar het wezengesticht

864 [A] Frans Jacobs [C] Gaston Gabaroche

Twee kleine wichtjes zo teder
die sliepen in ’t bedje heel zacht.
De moeder, bedrukt, gans te neder,
de klok sloeg twaalf uur in den nacht.
Wie moet ik van u nu gaan nemen?
sprak wenend de weduwe vrouw,
’t is morgen als het klaar zal wezen,
het is beslist door vaders rouw.

Ja morgen, morgen al wellicht,
moet een van bei in ’t weesgesticht.
Uw moedertje, lieve kleinen,
lijdt daardoor zovele pijnen.
ik heb u beiden toch zo lief
en toch wordt gij gescheiden, ziet.
Ze kniesde zo maar de ganse nacht,
wijl zij zo sliepen zacht.

Gans afgemat van het wenen
verdween er zo droevig den nacht.
Het offer dat moeder moest geven
was wreed, en met gebroken hart
zo smeekte zij den Albehoeder:
Red mij van die vrees’lijken strijd.
Ik sta hier alleen als hun moeder
die door dat scheiden toch zo lijdt.

Moeder waar leidt gij ons henen?
Het is toch zo koud op de straat,
sprak een van de meisjes verlegen
zie in uw ogen blinkt een traan.
Ik heb u zo lief arme kleine
wees moedig, gij zijt ’t oudste kind;
gij moet van uw zustertje scheiden,
sprak d’arme vrouw zo droef verblind.

Zij ijlde voort zonder schromen
met hare twee kinders zo klein
als zij aan ’t gesticht was gekomen
dat was voor haar de grootste pijn.
Zij zag nog eens goed naar hun wezen
opeens riep zij uit: liever dood
dan een van mijn kinders te geven
al lijden wij zo hongersnood.

4.”Mijn kind en gij die mij bemint,
vaartwel, nu sterf ik blijgezind”
Zo sprak zij zachte bewogen
met ene traan in haar ogen.
Zij gaf ne zucht en ene gil
En alles werd weerom doodsstil
Martha, vroeger toch zo lief en teer,
lag uitgestrekt, want zij was niet meer

.

PDFlogo Partituur * Een van de twee naar het wezengesticht *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
liedblad nr 35 van Frans Jacobs
zangwijze: "La femme à la rose"

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.