0

Jongens, we nemen nog een pint

Geplaatst door Johan Morris op 23 juni 2020 in Drank, liederen, Over Leut & Plezier | ∞

Na WOII kwamen er muzikanten op straat die succesliedjes van fonoplaten gingen promoten en liedbladen verkochten met “Radio-successen”. Op die blaadjes staan vrijwel altijd de auteurs van de liederen keurig vermeld, de marktzangers deden dat meestal niet.

Zo ook het lied “Jongens, we nemen nog een pintje bier”. Het staat er niet bij, maar de gebruikte melodie is de vrolijke mars “I’ve got a lovely bunch of coconuts” van Fred Heartherton (1), in onze contreien beter bekend als “Daar zijn de appeltjes van Oranje weer”, zoals dat werd gezongen door Max Van Praag of Eddie Christiani.

Blijkt dat al die vooroorlogse marktzangersliederen over de gevaren van overmatig alcoholgebruik na WOII vergeten waren … Hoewel: het ging hier natuurlijk niet over pinten genever!


(1) Weetje: Fred Heartherton bestaat niet, het is de schuilnaam van het schrijverscollectief Harold Elton Box, Desmond Cox en Lewis Ilda.

Jongens, we nemen nog een pint

826 [A] Jack Bess [C] Fred Heatherton

Zijn in café of bar
wat vrienden bij elkaar
dan is het mooiste liedje
van het hele repertoire:

Jongens, we nemen nog gauw een pintje bier!
Tjonge, tjonge, tjonge, ‘k heb zo’n dorst.
Een, twee, drie, vier,
breng het vat maar hier.
‘k Neem er nog een, ‘k neem er nog een,
kom, ik lust er nog wel vier!
Jongens, we nemen nog gauw een pintje bier,
want zo’n droge keel, dat is een kruis.
Open die kraan en laat de klok maar slaan,
we gaan nog niet naar huis
want moeder is toch niet thuis.
En als ze was thuis, dan gingen we niet naar huis.
En als ze was thuis, dan gingen we niet naar huis.
We hebben hier nog bier
en we hebben veel plezier,
en dus: al was ze thuis,
dan gingen we niet naar huis.

Is in een knus café
de stemming echt oké
dan zingt de hele zaak
spontaan het volgend liedje mee:

 

PDFlogo Partituur * Jongens, we nemen nog een pint *
MP3logo
      1. instrumentaal
MP3logo
      2. versie van Bob Scholte

Tags:

0

Moedersmart

Geplaatst door Johan Morris op 21 juni 2020 in liedbladen, liederen, Wereldoorlog | ∞

“Ferme tes jolies yeux”, een van de bekendste composities van René de Buxeuil, was de inspiratiebron voor het duo Peeters – Van Gestel om te zingen over de gevolgen van de (Eerste) Wereldoorlog: de oorlog is gedaan, de vijand verslagen. Iedereen juicht, iedereen feest. Maar niet de moeder die zonder nieuws is over haar (enige ?) zoon.

Moedersmart

718 [A] Peeters – Van Gestel [C] René de Buxeuil (1913)

In d’hoofdstad ging alles zeer lustig,
het was juist op St.-Maartens dag
toen een vrouwe met droeve blikken,
stil wenend in haar venster lag.
Want zij verwacht haar goede jongen,
die vol van moed ten strijd ging heen.
Thans kijkt zij toe met zoet verlangen,
wat daar in de verte verscheen.
Ons leger trok de stadspoort binnen,
aan ’t hoofd Koning en Koningin.

Och wat een blijde dag,
voor deze arme moeder.
Wijl zij rustig toe zag
Bad zij den albehoeder,
God wil mij hulpe bien.
Aanhoor toch mijne bede,
het is zo lang geleden.
Laat mij mijn kind weerzien!

Twee uren lang is zij gezeten
aan ’t venster tussen vrees en hoop;
de laatste troepen zijn reeds henen,
wanneer de angst haar hart bekroop.
Ja liever zou ze zijn gestorven.
’t Leven is haar van gener waard’
Sinds drie jaar heeft zij niks vernomen,
viel haar zoon of bleef hij gespaard?
En met hare handen gevouwen
snikte zij luid de arme vrouw:

Och wat een droeve dag
voor deze arme moeder
Haar stemme klonk zoo zacht
O God, mijn albehoeder
wil mij toch hulpe bien,
verstoot niet mijne beden,
‘k Heb reeds zo veel geleden,
laat mij mijn kind weerzien.

En ginds ver op een eenzaam plekje
van Vlaanderens heiligen grond,
daar staat op een heuvel een kruisje
waar d’held zijn laatste rustplaats vond
Veldrozen groeien er in ’t ronde,
de vogelen zingen hun lied
als wilden zij ons blij verkonden:
vergeet den Yzerheld toch niet!
Gedenk hem steeds, die heeft gegeven
voor de vrijheid zijn bloed en leven.

En ginds in hare hut
zit een moeder te wachten.
Haar kracht is uitgeput,
verward zijn haar gedachten.
Neen, zij beseft niets meer.
Als men haar komt verhalen,
dat haar zoon is gevallen
op het slagveld van eer.

PDFlogo Partituur * Moedersmart *
MP3logo
      1. instrumentaal

Tags:

1

Plagiaat ?

Geplaatst door Johan Morris op 18 juni 2020 in liedbladen, liederen, Spot & Ironie, WOII | ∞

In een liedjesschrift dat we mochten raadplegen zat een liedblad “HET ZINGENDE VLAANDEREN” afkomstig uit Aalst.

Dat zou van Emile Van Cauter en Prosper De Beul moeten zijn, die laatste maakt elders op het liedblad nog eens reclame voor zijn café in de Koolstraat 71 te Aalst. We nemen aan dat zij in dat café regelmatig hun liedjes zongen.
Op hun liedblad staan 14 liedjesteksten zonder vermelding van auteurs, meestal wel de zw. (zangwijze). Enkele daarvan zijn “gekende” radiohits waarin de Antwerpse uitgever Arnold Frank de hand had als auteur of als vertaler:

Dan is 't kermis- cover BonsoirChérie - cover Heimat uwe sterren - cover Twee blauwe oogen - cover

Die liederen werden veelvuldig gezongen door de auteur zelf als “De Lustige Sinjoor” samen met zijn “Schlager Amusements Orkest”. Tamboer had deze liederen eveneens op zijn repertoire en hij vermeldt dan meestal de auteurs. Hij schreef bovendien ook andere teksten op de melodieën.

De andere liederen op het liedblad Van Cauter – De Beul:

  • Ik zing u de waarheid (zw. Heidewitska)
  • Op de smokkeltrein (zw. Wat kan die Sigi daar aan doen)
  • Ik zoek een vrouw (zw. Het gaat alles voorbij)
  • De Vredesdroom ener Moeder (zw. Je bent met goud niet te betalen)
  • Toeristenvelos voor Damen (zw. Ouwe Taaie)
  • De Boeren verkeren in nood (zw. Hoempa-orkest in het straatje)
  • Denkt gij dat? (geen zw. vermeld)
  • Te laat Lina (zw. Bonsoir Cherie)
  • De vermiste vluchteling (zw. Je bent met goud niet te betalen)
  • Bombardement op Brussel en Gent (zw. Je bent met goud niet te betalen)

We vertelden al eerder dat “Heimat, deine Sterne” verdacht veel op “Goodbye Hawaii” lijkt, een beetje plagiaat dus, maar bij nader toezien is dat niet het enige verdachte lied! Want na enig speuren ontdekten we dat vrijwel alle “andere liederen” zonder bronvermelding “overgenomen” zijn van een collega-marktzanger, namelijk Tamboer, alias van Lionel Bauwens. Dat wordt nergens vermeld, de indruk wordt gewekt dat Van Cauter – De Beul die teksten zelf schreven op een bestaande melodie. En ze probeerden dit volgens mij ook een beetje te verstoppen door andere titels aan de liederen te geven:

  • Ik zing u de waarheid (zw. Heidewitska) heet bij Tamboer “Waar is dat geld allemaal naartoe“
  • Op de smokkeltrein (zw. Wat kan die Sigi daar aan doen) komt van “Vergeten smokkelwaren en voorwerpen in den trein”
  • Ik zoek een vrouw (zw. Het gaat alles voorbij) is in feite “Anders niet of een vrouw“
  • De Vredesdroom ener Moeder (zw. Je bent met goud niet te betalen) is “Moeders vredes droom“
  • Toeristenvelos voor Damen (zw. Ouwe Taaie) is “De vrouwen touristen velos – merk : Pakie-Pakie“
  • De Boeren verkeren in nood (zw. Hoempa-orkest in het straatje) is “De Radio-Berichten“
  • Denkt gij dat? is “Geloofde gulder dat“. De zangwijze wordt ook door Tamboer niet vermeld.
  • Te laat Lina (zw. Bonsoir Cherie) is “Keert weer, Lina“
  • De vermiste vluchteling (zw. Je bent met goud niet te betalen) is “Den doodgewaande Vluchteling“

Alleen het relaas over een “Bombardement in Brussel en Gent” vinden we niet meteen terug in het repertoire van Tamboer. Misschien hebben ze dat wél zelf geschreven, de tekst is namelijk van duidelijk minder kwaliteit. Hier het refrein om dat te illustreren:

Bombardement, wat hebt ge weer doen komen
onder de mensen die leefden met hun zorgen.
Hun klein bezit werd overal vernield.
Met ’t grootste leed hebt gij hun nu besteed.

En het houdt niet op: in “Den doodgewaande Vluchteling” plagieert Tamboer zichzelf een beetje door het begin van het refrein te hergebruiken van een lied over een gelijkaardige gebeurtenis, zij het op een andere melodie – zie “Hij kwam terug“. Maar dat mag natuurlijk.

Of Van Cauter en De Beul al deze liederen met toestemming van de auteur hebben overgenomen valt te betwijfelen. Als ze Tamboer daarvoor netjes vergoed hadden was er geen reden om de liedtitels te wijzigen …

Van “Geloofde Gulder Dat ?” kennen we dus niet de melodie. Bij de eerste versregels dachten we het lied “la Faridondaine” van De Béranger te herkennen (Sur la façon de Barbari, mon ami) maar de rest van de tekst past daar niet bij. Daarom een oproep tot onze trouwe volgers: weet iemand welke melodie past bij onderstaande tekst?

Geloofde gulder dat

[A] Lionel Bauwens [C] onbekend

Er wordt gebabbeld en gepraat
Gelogen en bedrogen
Hoe het in dezen tijd hier gaat
Nu komt er alles boven
Ons geld is maar papier
Toch schart men met plezier
Om het bijeen te krijgen
’t Is beter of de beurze plat
Zoo spreekt ne nieuwe rijke

Geloofde gulder dat ?
Geloofde gulder dat ?

De boeren gaan ’t nu anders doen
’t Geen dat zij niet ’n leveren
Die gaan ze voor nen kleine poen
Aan d’ arme mensen geven
In plaats van op te slaan
Boter, patatten, graan
Die gaan wij kunnen kopen
Gelijk ’t rantsoen in ieder stad
Zij gaan geen mensen stropen

Geloofde gulder dat ?
Geloofde gulder dat ?

De vrouwen die allene zijn
Zij laten hulder zweven
Binst dat de man afwezig is
Kunnen zij peper geven
Zij lopen opgezet
Zij worden dik en vet
Met hulder vent zijn pieten
Leven zij goed op hun gemak
Dat z’in den echt bedriegen

Geloofde gulder dat ?
Geloofde gulder dat ?

Brussel dat is een schone stad
Waar meisjes hun pareren
Om te floreren met ne man
Al was ’t nen oude pere
Daar op de voddenmarkt
Is er nog niets te kort
Men steekt u daar in ’t nieuwe
Nen stoeffer slaapt onder ’t dak
Al met een snelle kiene

Geloofde gulder dat ?
Geloofde gulder dat ?

Den oorlog duurt al veel te lang
Dat zeggen al de mensen
Dat hij dees jaar toch was gedaan
Hoort men toch ieder wensen
Nen heer met hoed en col
Vertelt en houdt het vol
Den oorlog volgens menig
Zal duren al lag alles plat
Tot in ’t jaar vijf-en-veertig

Geloofde gulder dat ?
Geloofde gulder dat ?

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.