0

Zij werd van vrouw een man

Geplaatst door Johan Morris op 28 september 2023 in Andere liederen, liedbladen, liederen | ∞

Frans Jacobs schreef een lied over het ophefmakende verhaal van Elvire De Bruyn (1914-1989), meermaals Belgisch, Europees en Wereldkampioen wielrennen op de baan en in 1934 en 1936 ook “wereldkampioene” op de weg, al werd er door de ICU pas in 1958 officieel zo’n kampioenschap voor vrouwen georganiseerd.

In 1937 probeerde De Bruyn officieel erkend te worden als man, want zo voelde zij zich al vanaf haar 15e, maar de vele juridische procedures kostten haar al het geld dat ze met wielrennen had verdiend. Toch zette zij/hij door en ging vanaf dan door het leven als Willy De Bruyn. Hij ging nog een tijdje door als wielrenner maar meer den enkele top 10 plaatsen zat er niet meer in.

Zij werd van vrouw een man

996 [A] Frans Jacobs [C] trad. 19e eeuw

Hoe wonderlijk op deze aarde,
de natuur heeft zijn werk zo bedeeld
als het levenslicht wordt geschapen
en het leed door de vreugde geheeld.
Elvire De Bruyn, een der meiden,
hare naam door ons België bekend.
Zij verwierf eer en roem in dees tijden
als wielrenster door kracht en talent.

Zij hield haar leed maar voor iedereen verborgen.
Haar droef bestaan daar was niets aan te doen
en zij werkte met moed.
Voor haar bestaan te zorgen
wierd zij heldin en wereldkampioen
Op zeek’ren dag, welaan,
kwam zij van vrouw tot man

Van kinds af aan in het begrippen
voelde zij steeds haar wonder bestaan.
De kracht waar zij over beschikte
was zo vreemd voor een meisje welaan.
En iedereen die haar kende
prees haar sterkte en moed wonderbaar.
Zelfs ook niemand die iets merkte
dat zij eens worden zou enen man

Nu is dat leven veranderd
Willy De Bruyn is de naam van de man,
die als een vrouw vele jaren
werd besproken, hoe kan het bestaan?
Als jonge man op dees aarde
wenst hem ieder de roem en de eer,
zoals zij meid was van waarde,
als hij nog naar zijn sport wederkeert.

PDFlogo Partituur * Zij werd van vrouw een man *
MP3logo
      1. instrumentaal
MP3logo
      2. versie Erik Wille (fragment)

 Bronnen:
zangwijze: Verlaten (Gefangen in maurischer Wüste)
liedblad Frans Jacobs (MUZ0819 pag. 32)
CD "Van Flandriëns en Vlaamsche Leeuwen" (Erik Wille, 1998)
Wreed & Plezant lied nr 470
boek "Duvels op de kasseien" (Roger Hessel, MUZ0713 pag. 166)

Tags:

0

Herinnering uit het gruwelkamp van Breendonk

Geplaatst door Johan Morris op 21 september 2023 in liedbladen, liederen, WOII | ∞

Hubert Geens uit Aarschot verwerkte enkele verhalen van overlevenden uit het concentratiekamp te Breendonk in een pakkend lied. We vonden het terug op een liedblad uitgegeven in Wijnegem door M. Van Biene.

De melodie komt van het Duitse lied “Hörst du mein heimliches Rufen” (1939).

Herinnering aan het gruwelkamp van Breendonk

994 [A] Hubert Geens [C] G.Plato

Vrienden, hebt gij hier al horen spreken
van Breendonk het groot gevangeniskamp,
waar wij werden heen gebracht
en gans ons gemoed versmacht?
Wie had dat er hier ooit gedacht.
Wat hadden wij toch misdaan
om die mart’ling t’ondergaan,
voor ons elke smart, elke pijn
waarom heeft dat moeten zijn?

Vaarwel, geliefde moeder teer,
nooit ziet gij mij er nog weer.
Want ik sterf weldra, het is met mij gedaan,
ik kan het niet langer doorstaan.
Ik voel mijn krachten begeven,
’k zie jou steeds voor mij zweven.
Ach, mijn moeke lief, hoort g’uwen jongen niet?
Moeder, moeder lief!

Dagelijks moest ik er mij ontkleden,
om er mijne folt’ring t’ondergaan.
Men sloeg er mij met een zweep,
doch het was nog niet gedaan,
ik moest uren in de koude staan.
Men groef er mij in den grond,
’t slijk kwam er tot aan mijn mond.
Dan werd ik in ’t gezicht gespuwd,
een prop in den mond geduwd.

PDFlogo Partituur * Herinnering aan het gruwelkamp van Breendonk *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: Hoor je in stilte het roepen (1941)
"Hörst du mein heimliches Rufen" (MUZ0816 pag. 116)
liedblad Geens-Van Gestel (MUZ0897 pag. 40)

Tags:

0

Zijn laatste brief (2)

Geplaatst door Johan Morris op 14 september 2023 in liedbladen, liederen, WOII | ∞

Ook deze tekst vonden we op een liedblad van M. Van Biene, gedrukt en uitgegeven te Wijnegem. Heeft hij zelf de tekst geschreven? Dat zou kunnen want hij vermeldt geen (andere) auteur. Maar dezelfde tekst vonden we ook op een liedblad van Guillaume De Wulf uit Zelzate en het werd gesignaleerd op een liedblad van Arthur Kesteloot uit Kortrijk, telkens zonder vermelding van de auteur…

De melodie is een klassieker in wat later “het levenslied” of ietwat denigrerend “een smartlap” werd genoemd

Zijn laatste brief (2)

995 [A] onbekend [C] Lambert Tummers (1893-1951)

Vrouwtje lief, ’k wil nog eens schrijven,
’t is wellicht de laatste maal
dat gij van mij nieuws zult krijgen,
want mijn uur dat is geslaan.
Laffelijk werd ik verraden
voor den plicht dien ik volbracht.
Daarom kreeg ik geen genade,
tot ter dood werd ik gestraft.
Mijn laatste uur dat nadert snel
daarom roep ik U toe: vaarwel !

Mijn innige aanbeden,
mijn liefste vrouwtje klein,
in mijn brief kus ik U teder,
’t zal wellicht de laatste zijn.

Hoeveel droeve, bange dagen
heb ik steeds niet doorgebracht?
Niets dan zuchten, snikken, klagen,
hoort men hier bij dag en nacht.
Steeds ben ik aan U aan ’t denken,
ook aan mijnen jongen klein.
Kon ik hem nog maar eens schenken
één zoen, ik zou blijde zijn.
Maar deze beê wordt niet verhoord,
al is mijn zucht naar U zo groot.

Als ge deze brief zult krijgen,
vrouwtje, moeder, jongen klein,
’k zal verlost zijn van mijn lijden
uit die helse, bange pijn.
Want geloof mij, ’t zijn barbaren,
ze kennen geen medelij.
Morgen vroeg, bij dageraad,
dan zal ik er niet meer zijn.
Met moed en vlijt heb ik gekampt,
ik sterf voor d’eer van ’t Vaderland.

3. Vaarwel, mijn lieve gade,
Vaarwel, moedertje zoet;
en gij, lieve kleine jongen,
denk aan mij, steeds braaf en goed.

PDFlogo Partituur * Zijn laatste brief (2) *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: Witte Rozen
liedblad M. Van Biene, Wijnegem (MUZ0897 pag. 41)
liedblad Guillaume De Wulf, Zelzate (MUZ0819 pag. 26)
liedblad Arthur Kesteloot, Kortrijk (verz. MuziekMozaiek nr M12)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.