0

Een brandend schip in volle zee

Geplaatst door Johan Morris op 18 november 2021 in liedbladen, liederen, Over de Zee en zo, Over Moord & Rampen | ∞


Leon Vanderplancke vertelt over de gevaren op zee. Het gaat m.i. niet over één welbepaalde gebeurtenis die we ook in een krant zouden kunnen terugvinden. Hij lijkt zich wel een beetje te hebben laten inspireren door de hartverscheurende scenes die rond het zinken van de Titanic in de kranten waren verschenen, al of niet ontsproten uit het op sensatie beluste brein van een redacteur.

Daar waar Vanderplancke terwille van de melodie de grammatica had heruitgevonden hebben we geprobeerd de tekst verstaanbaarder te maken.

Een brandend schip in volle zee

899 [A] Leon Vanderplancke [C] Benech (+1925)

Daar brandt een schip in zee, ach hoort de mast die kraakt
en door de rook waren de passagiers ontwaakt.
Het vuur omringt ze t’allen kant,
ze gillen van angst tegen de wand.
Wie redt uit de kajuit ’t achtergebleven pand
van deze vrouw die staat met opgeheven hand?
Neen, ’t ontsnapt niet een zeek’re dood
elk zocht redding in deze nood.

Maar d’arme vrouw
heeft zo moedig en gezwind
’t leven gewaagd
al voor haar dierbaar kind.
Door ’t knett’rend vuur
dat ’t voordek reeds verslindt
ja zo sprong zij roek’loos van zin
de vlammen in.

’t Brandend schip, steeds de speelbal van de oceaan
en dat biedt op het dek zo menig schouwspel aan.
’t Vaartuig dat nog in vlammen stond
ging hen verbranden op diene stond.
Niets blijft hun meer over dan ene ranke boot
die d’arme liên kan redden van gewisse dood
en te midden der duisternis
hoort men gegil en dood gekis.

Helaas, helaas,
de te smalle boot alleen
die was voor al
die mensen veel te klein,
toen de stuurman
nu daar opeens verscheen
was de boot tot zinkens belaên,
moest wel vergaan.

Wij verzinken zo niet een man de boot verlaat,
de zee dreigt allen te verzwelgen, riep hij kwaad.
Een man er uit, die vrouw in zee
of wij verdrinken met allen mee.
Neem daar het knaapje, zo riep weer die ruwe stem,
kom, ruk het uit moeders armen, in zee met hem.
En men grijpt het onschuld’ge schaap
maar zijn vader sprong voor de knaap.

De stuurman snauwt:
kies beiden het staat u vrij,
wenend sprak hij:
wel dan treft ’t noodlot mij
en voor het oog
van vrouw en kindje zoet
sprong den armen vader met moed
daar in de vloed.

PDFlogo Partituur * Een brandend schip in volle zee *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Dolorosa" (1925)
liedblad Leon Vanderplancke uit verzameling van Florent Meert (MUZ0734 pag. 209)

Tags:

0

Het offer van de mijn

Geplaatst door Johan Morris op 14 november 2021 in liedbladen, liederen, Louis Boeren, Over Moord & Rampen | ∞

Het actieterrein van Louis Boeren lag vooral in Limburg waar de steenkoolmijnen de steunpilaar waren van de economie. Het bezorgde vele Limburgse gezinnen een inkomen dat toeliet om redelijk te leven. Als men tenminste in leven bleef…

De gekozen melodie “De Molen aan de Vliet” was één van de succesnummers van Jan van Laar Senior, ook bekend van “Het huisje bij den toren” en vooral “Het plekje bij de molen” alias “Daar bij die molen”.
Hier een na-oorlogse versie van Henk Dorel

791 Het offer van de Mijn

[A] Louis Boeren [C] E. Matron, Jan van Laar Sr.

Diep onder d’aard in de donkere schacht,
vol angst in de levensgevaren,
zwoegt de werkman struis
voor vrouw en kind’ren thuis
die bidden dat God hem beware.
Wanneer hij gaat met frisse moed,
dan klinkt zijn stem, zijn troost, zijn groet.

Tot straks mijn lieve kind’ren,
tot straks mijn lieve vrouw.
Niets zal mijn moed verhind’ren,
ik denk toch steeds aan jou.
En morgen kom ik, hoop ik,
gezond weer uit de schacht.
Leg je hoofdjes maar te rusten,
tot morgen dus, goede nacht.

Ziet, in de mijn, in de donkere nacht,
waar de dood u staat te beloeren,
daalde vader neer, en dat telkens weer,
om zijn taak in ’t zweet te volvoeren.
En als hij zwoegt vol moed en kracht,
dan klinkt nog het refreintje zacht:

Zie daar, opeens klonk een hevig geluid
uit de monden der werkmansscharen.
Paniek was ontstaan, bracht alom getraan,
het bracht daar een hevige mare:
een gasontploffing deed zich voor,
ik hoor de klacht nog in mijn oor

Zie ginds de stoet in smart en in rouw,
de held, nu wordt hij heengedragen.
Door vrienden omringd,
en moeder en kind,
volgen achter de zwarte wagen.
In moeders oor klinkt nog het lied,
wat ik u allen hier weer bied:

PDFlogo Partituur * Het offer van de Mijn *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "De Molen aan de Vliet"
liedblad Louis Boeren uit Zonhoven

Tags:

2

Boer Naas heeft ’t Miljoen

Geplaatst door Johan Morris op 11 november 2021 in liedbladen, liederen, Spot & Ironie | ∞

Vanderplancke waarschuwt voor hebzucht en overmoed.
Boer Naas – toevallig ook het hoofdpersonnage in een bekend gedicht – is jaloers op zijn buur en waagt zijn kans in een loterij. Hij wint echter niets, integendeel: hij valt in zwijm en door een misverstand is hij uiteindelijk ook nog zijn inboedel kwijt.

Boer Naas heeft ’t Miljoen

898 [A] Leon Vanderplancke [C] F.L. Benech (1923)

Er woonde alhier rond Aalst niet ver van de stad
enen boer, die een nederig huisje bezat.
En hij had een vrouwtje, zo fris als de Mei
In de kuip een zwijntje, koeien in de wei
Den Boer heet Naas, en de boerin noemde Margriet
Want braver mensen waren er in ’t ronde niet
Zijne gebuur die timmerde en brak
Als haalt hij het geld uit een aardappel zak.

O, dat mij ’t lot ook eens zo gunstig was
Zo zucht boer Naas in ’t legen van een glas
Beproef het zegt zijn wijf, of ’t lot u ook zoo mild
als aan Kobe zijne gaven verspilt.

Boer Naas die ging, riep: wanneer ik de prijs bekom
dan keer ik te voete naar huis ook niet weerom
Let op, zo g’om vijf uur en een kwart
op de grote heirweg een wagen ontwaart,
verbrijzelt dan alles, tafel, potten en pan
dat heel de buurt er van zijn oordeel vellen kan.
Goei reis zei Griet, ik beveel u aan God
En Naas ging op d’uitslag van het grote lot

Aan ’t lotingsbureel stort hij neer ten grond
en er scharen zich veel nieuwsgier’gen rond.
Den ene dacht: hij keek zeker te diep in ’t glas,
en d’ander zei dat ’t den geeuwhonger was.

Vrouw Grietje, die stond reeds ongeduldig op wacht
en ze kreeg van den middag een wonder gedacht.
Keek door ’t venster van het need’rig huis
ze zag op den heirweg noch man noch muis.
Zij staart weer en ziet bij het einde van de baan:
daar komt iets van een wonderlijk samenstel aan
en zij juicht, ja het nadert nu al meer,
ze roept op haar kindje, en kijkt nog eens weer.

Uitzinnig van vreugd greep z’al wat ze vond
en sloeg alles tot gruis tegen den grond;
de kannen, de stopen, de potten en het scheel
het vloog de deur uit met pikkel en steel.

Den hond juichte ook meê om de blijdschap der vrouw
en de kat liep met de hesp weg van uit de schouw
Het volk nadert, vermoeid en vermast
en breken een doorgang sleurend met hun last
En langs de hopen krakende scherven van gruis
Leggen zij hun makker in het ledige huis
De vrouw staart op Naas helemaal ontsteld
Vroeg naar d’uitslag van ’t lot en het vele geld

Maar als hij nu het huis vol scherven zag
dan trof hem op ’t hart een gevoel’gen slag
O wee ons, zo riep hij, wij zijn nu alles kwijt,
ziedaar hoe ’t wreed geval, d’hebzucht kastijdt.

PDFlogo Partituur * Boer Naas heeft ’t Miljoen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Dans les jardins de l'Alhambra"
liedblad uit de verzameling Florent Meert (MUZ0734 pag 211)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.