0

In Brussel zitten schone vrouwen

Geplaatst door Johan Morris op 7 november 2021 in liedbladen, liederen, Louis Boeren, Over Leut & Plezier | ∞

Liedblad van Louis Boeren uit Zonhoven

Ja, de reputatie van Brussel was allicht niet onverdiend. Men probeerde aldaar op aanstichten van Leopold II om er een “Petit Paris” van te maken, met gelijkaardig vertier en geldgewin. Alleen schijnt Louis Boeren Brussel met Antwerpen te verwarren: er is in Brussel helemaal geen Keizerlei. Of doelt hij op de Keizer Karellaan (Avenue Charles-Quint)? Bizar, want dat is ver van het Noordstation waar vanouds dames van lichte zeden zich ophielden.

Louis Boeren gebruikte niet toevallig het meest bekende melodietje uit de film “Bommen op Monte-Carlo”, namelijk “Das ist die Liebe der Matrosen” (1931) (“Les gars de la marine” in de franse versie). Ja, die blitse mannen van de zeemacht slaagden er moeiteloos in een hele resem liefjes te verzamelen. Bob Scholte zong het helemaal in het nederlands: “Dat is de liefde der matrozen”. (1932). Toch eigenaardig dat de Nederlander Louis Boeren de zangwijze “Gasten der Marine” noemt naar de franse versie en noch de duitse noch de nederlandse versie schijnt te kennen.

In Brussel zitten schone vrouwen

790 [A] Louis Boeren [C] W.R. Heymann (“Das ist die Liebe der Matrosen”)

In Brussel zitten schone vrouwen.
In dat stadje van plezier
daar is vreugde en vertier.
Daar moet je van de meisjes houden
want die kindjes zijn er allen lief en net.
Je moet daar voor geen schat je schamen,
je vindt er liefjes bij de vleet.
In Brussel zitten schone vrouwen,
als je vreugde zoekt en gein
dan moet je in Brussel zijn.

Voel je wat voor de gein
of voor de meisjes fijn
dan ga je maar naar Brussel,
daar aan de Keizerlei
(daar aan de Keizerlei)
Daar win je soms een hart
van meisjes blond en zwart,
daar kan je je vermaken
voor het verliefde hart
(voor het verliefde hart)
Want meisjes chique en net,
met poeder opgezet,
daar zitten schone vrouwen
als je d’er eens op let.

Daar zit je gans de nacht
in weelde en in pracht
met menig lief calotje
die op je liefde wacht
(die op je liefde wacht)
Ben je van vrijen moe,
van drinken in ’t gedoe,
dan ga je promeneren
of naar iets toffer toe
(of naar iets toffer toe)
Je droomt de ganse nacht
van zo een engel zacht;
wanneer we dan ontwaken
dan neurie je weer zacht:

Zoek je soms een vriendin
vol liefde en vol min,
dan ga je maar naar Brussel,
dan heb je rap je zin.
(dan heb je rap je zin)
Daar zijn ze met ’n hoop
en na een kort verloop
kan je je nestje bouwen,
vervulling van je hoop
(vervulling van je hoop)
En na een jaar of wat,
veel kind’ren op de mat,
dan moet je nog eens zingen:
hoe vinden julie dat?

PDFlogo Partituur * In Brussel zitten schone vrouwen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: “Das ist die Liebe der Matrosen” (1931) ("Les gars de la marine")
Liedblad van Louis Boeren uit Zonhoven

Tags:

0

Het treurig wildstropersdrama

Geplaatst door Johan Morris op 4 november 2021 in liedbladen, liederen, Over Moord & Rampen | ∞


Ongevallen met opgejaagde stropers, de kranten stonden er indertijd vol van. Er golden immers al sinds het feodale tijdperk strenge straffen op het vangen of doden van wilde dieren op andermans privé-domein. En per definitie waren dat grote domeinen van rijke en machtige mensen die hun feestelijke smul- en braspartijen niet wilden gedwarsboomd zien door arme, hongerige onderdanen.

Welk exact voorval marktzanger François Treve bezong weten we niet; de gekozen melodie is al in zwang sinds de 19e eeuw. Op een ander liedblad ondertekent hij met “Gezongen en verkocht door Fr. Treve, Vrouw en Kinderen, Yper”, de kans is groot dat het drama zich afspeelde in de Westhoek.

Hieronder een bloemlezing van krantenberichten over gelijkaardige voorvallen bij het begin van de 20e eeuw.

Het treurig wildstropersdrama

897 [A] François Trève [C] onbekend – 19e eeuw

Wat ziet men nu weder gebeuren
helaas, in onzen droeven tijd!
Dan zijn het moorden, dan malheuren,
daar is niets meer dan haat en nijd.
Den buitenmens met lege dagen,
wat doet hij met zijn lege tijd?
Zijn lust die drijft hem naar het jagen,
want dat is zijn liefhebberij.

O droevig pensenjagen,
gij kost menige traan.
Ziet toch eens, voor een haasje
wat men dan moet doorstaan.
Ziet toch eens wat een lijden
voor die families groot?
Jawel, in onze tijden
schiet men u daarvoor dood.

Liefhebberij kost menig zuchten,
daarvan heeft men hier het geval.
Het jagen dat komt u belusten
en gij dwaalt dan door bos en dal.
Gij zijt niet voor ’t Gerecht verlegen,
uw hart klopt, dat wordt gij gewaar.
Gij vermijdt zelfs de grote wegen
want ge zijt altijd in gevaar.

Rijken zullen stropers verachten
en doen voelen de zwaarste pijn.
Zij zullen uw lot niet verzachten
hoewel dat gij hebt vrouw en klein.
Laat die liefhebberij maar varen
want dat is toch een zuur stuk brood.
Vroeg of laat komt gij in bezwaren
en sterft soms een treurige dood.

Wildstropers, wilt dat wel gedenken
hetgeen ik zing hier in mijn lied:
wilt u ook met jagen niet krenken,
anders komt gij ook in ’t verdriet.
Gij weet dat het streng is verboden
te stropen in ons Belgenland!
Des nachts loopt gij verstijfd van koude
en uw vrijheid stelt gij ten pand.

PDFlogo Partituur * Het treurig wildstropersdrama *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Het gekruiste kind"
liedblad "François Trève en Vrouw" uit de verzameling van Florent Meert (MUZ0734 pag 278)

Tags:

0

In de cel voor vadermoord

Geplaatst door Johan Morris op 31 oktober 2021 in liedbladen, liederen, Louis Boeren, Over Moord & Rampen, WOII | ∞



Standbeeld Louis Boeren in Zonhoven

Liedblad van Louis Boeren opgenomen in de thesis van Marleen De Rudder “Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen”
De opgegeven zangwijze “Dat weet ik niet” verwijst naar het oude Duitse: “Vergiss mein nicht”, in Nederland gekend als “Verlaten” en door Tamboer gebruikt voor “Het lot van de werkman“: “En voor hoelang wij ons broodwinning nog missen, dat weet ik niet, dat weet ik niet.”

Louis Boeren laat Ferdinand aan het woord. Vanuit de gevangenis schrijft hij een berouwvolle brief aan zijn moeder. In elke strofe vernemen we iets meer over zijn daden en hoe het zover is kunnen komen. Of hij ooit levend uit de cel komt is nog maar de vraag, hij kreeg zo te zien “levenslang”. In feite dus een langzame vorm van terechtstelling.

In de cel voor vadermoord

789 [A] Louis Boeren [C] Baumgart

Beminde moeder, ik schrijf u dezen brief
wil mij vergeven, als ik u heb gegriefd.
Daar ik misdaan heb buiten mijnen weet,
u moest eens weten hoe uw dierbaar zoon hier leed!

Hoelang zal ik in dees kille cel nog zuchten?
Dat weet ik niet, dat weet ik niet.
Wanneer ik hier deze muren zal ontvluchten,
dat weet ik niet, dat niet.

Heb dank mijn moeder, voor wat je voor mij deed
toen ik een kind was, wat ik nooit vergeet.
Ik ben zo slecht niet lijk wel ieder zegt,
maar door mijn vrienden raakte ik op slechte weg.

Door drank verslonden geraakte ik van wal,
mijn hoofd op dwaling, dat bracht mij ten val.
Ik werd de dader van een vadermoord,
ik denk nog vaak: was ik in kinderwieg gesmoord.

Nu moet ik boeten voor mijn leven lang.
Aan u te denken dat maakt mijn harte bang,
maar mocht ik sterven, denkt in uw verdriet:
mijn Ferdinand, mijn zoon,
hij was zo slecht nog niet!

PDFlogo Partituur * In de cel voor vadermoord *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
"zangwijze: “Vergiss mein nicht” ("Verlaten")
Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen", Marleen De Ruddder, 1987 (MUZ0779)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.