Drama te Zaventem (1931)
Zo stond het in de krant. En wat heeft marktzanger Jean-Louis Beullens uit Brussel volgens Julien De Vuyst ervan gemaakt? Vermoedelijk heeft Beullens de krant niet gelezen en was de (oude) krantenkop voldoende om er een tekst bij te verzinnen… Of hij heeft een tekst over een gelijkaardig drama hernomen en lichtjes aangepast, beide verklaringen zijn mogelijk. Wij hebben nog geen enkel ander krantenartikel gevonden dat beter overeenkomt met de vage beschrijvingen van de marktzanger. De karige “feiten” in het lied kloppen niet helemaal met de tekst in de krant: de moord gebeurde voor de ingang van de kerk, er is geen sprake van dat het lijk “verstopt werd in het veld” maar misschien vond hij geen beter rijm…
En dat is bovendien zowat het enige controleerbare feit in heel de tekst.
In elk geval koos hij een melodie die we pas 10 jaar na deze feiten terugvinden: “Je n’ai qu’un amour, c’est toi” uit de film “Prix de Beauté” (1930), het is dus ook mogelijk dat de beschreven moord zich na 1930 afspeelde maar, zoals gezegd, geen spoor daarvan in de pers.
Het refrein van het lied zit in de begingeneriek en de film sluit af met het lied in zijn geheel..
De liedtekst vonden we in het boek “Het Moordlied in de Zuidelijke Nederlanden (XXe eeuw)” van Julien De Vuyst, die het gebeuren eveneens situeert in april 1920.
Drama te Zaventem
382 [A] Jean-Louis Beulens, 1920 [C] W. Zeller
Wat droeve malheuren
ziet men weer gebeuren,
ja, het geld dat brengt het kwaad in ’t hart.
Zijn schoon leven derven
en zo moeten sterven,
voor het arm kind, wat smart.
REFREIN
Men is door liefde verblind
en men wordt door haar verslind,
zij geeft soms smart en druk,
brengt u in ’t ongeluk,
gelijk een schone roos die wordt geplukt.
Liefdewoorden zijn soms schoon
als een klaren waterstroom
maar door de jaloezie
doorboort men dan een hart
om te stillen zijne smart.
Waar waren zijn zinnen
zoiets te beginnen
ieder mens die was er door versteld.
Ziet toch eens wat lijden
en wat droeve tijden,
hij stopte haar lijk in ’t veld.
Adieu droeve liefden
die ons harte griefden
de liefde is de wet der natuur.
Ziet toch eens wat lijden
in ons droeve tijden,
het leven is soms zuur.
Wat moet hij nu lijen
en ook bitter schreien
ja haar beeld ziet hij zijn leven lang.
Hij ziet het bloed stromen
‘s nachts in zijne dromen,
wijl hij zit in ’t gevang.
| Partituur * Drama te Zaventem * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: Zangwijze: "Je n'ai qu'un amour, c'est toi" uit de film "Prix de Beauté" zie "Het Moordlied in de Zuidelijke Nederlanden (XXe eeuw)", Julien De Vuyst, pag. 85
Aanvulling / verbetering 26-10-2026
Er zijn ondertussen heel wat meer oude kranten gedigitaliseerd en raadpleegbaar gemaakt via het Internet.
Zo vonden we dank zij https://www.kbr.be/nl/collecties/kranten/ uitvoerige verslagen terug over een moord die op 29-12-1931 gepleegd werd te Zaventem: Felix S. bleek in januari 1932 uiteindelijk bekend te hebben dat hij zijn echtgenote Germaine D.K. met een revolverschot had gedood.
Het enige min of meer controleerbare feit dat in het lied van Beullens wordt aangehaald is op het einde van de tweede strofe: “hij stopte haar lijk in ’t veld”; in “Het Nieuws van den Dag” stond op 2 februari 1932 ondermeer deze passage:
Dat en het feit dat de door Beullens gekozen melodie pas in 1930 op plaat verscheen maakt het meer dan waarschijnlijk dat hij zijn inspiratie vond bij het relaas over de moord van eind 1932.
Dat Julien De Vuyst in zijn boek “Het Moordlied in de Zuidelijke Nederlanden (XXe eeuw)” een oudere moord linkt aan het lied kunnen we hem niet ten kwade duiden, hij kon in 1977 alleen in papieren kranten snuffelen want van personal computers, digitale documenten of het Internet was nog lang geen sprake!
Overigens heeft ook Louis Laermans uit Herent dit lied in zijn schriftje neergepend:



