J.B. Dierickx als Liedjeszanger
“Net zoals de meeste andere marktzangers heeft ook J.-B. Dierickx de Vlaamse gewesten afgereisd en overal waar hij kwam het nieuws verkondigd, dat hij soms onderweg had kunnen opvangen en op zijn tochten op rijm gezet.
Het «nieuws» dat deze volkszangers brachtten, was in sommige gevallen reeds weken oud, omdat ze zich maar traag konden verplaatsen, rekening houdend met de toenmalige verkeersmiddelen: men trok van dorp tot dorp… te voet, zelfs tot in Frans-Vlaanderen.
Anderzijds hadden deze volkszangers het voordeel dat ook het nieuws zich niet snel verspreidde, zodat ze in de streken, ver van het gebeurde gelegen, toch nog met een zgn. «primeur» konden uitpakken. Trouwens, zij zelf werden als de bijzonderste en vaak enige verspreiders van het nieuws beschouwd.
J.-B. Dierickx leefde in een tijd waarin oorlog en geweld een normaal verschijnsel waren. Hij kende wellicht benarde omstandigheden, die hem gedreven hebben tot het rondtrekken en zingen als bijverdienste. Dat het zingen op markten en pleinen niet uitsluitend voor zijn plezier was, vinden we andermaal terug in één van zijn kolofons, waarvan hij geregeld gebruik maakte in zijn vliegende blaadjes:
“Vraegt imant wie dit heeft gemaekt?
Wel het is Joannes Dierickx.
Die met zingen aen’t Brood geraekt.”
De slechte tijden, de oorlog en de daarmee gepaard gaande hongersnood,
worden in tal van zijn liederen bezongen.”
uit “Ons Heem, jaargang 47 nr 3 pag. 138 – Julien De Vuyst”