En ’s avonds als ik thuiskom

In 1971 verscheen er een opmerkelijk plaatje van de groep Bruno, Marc, Luc en Clem¹ (op de platenhoes staat “Klem”): op de A-kant “Van Kop Tot Teen (en ’s avonds als ik thuiskom)”, een gedreven “Brabants volkslied opgetekend door Hubert Boone“, gezongen in het Herents-Leuvens dialect, en op de B-kant “Een Liedje Over Regen”, een draak van een kleinkunstlied, in de stijl van … euh … “Groep Zon”².
Maar die A-kant werd een bescheiden succes en was regelmatig op de radio te horen.

De tekst van het lied hebben we nergens in onze verzameling liedjesschriften teruggevonden. Die schriften werden meestal door jonge vrouwen volgepend met in hoofdzaak melodramatische of romantische liederen. Misschien viel dit lied eerder in de smaak bij een mannelijk publiek.
In 1972 zetten ook De Kadullen hun versie op plaat. Vrij recente versies werden gezongen door wijlen Bart Vanden Bossche en onze betreurde dorpsgenoot “meneer André” Vandeputte. ³

Of het inderdaad een “Brabants volkslied” is? Ook Harry Franken noteerde meerdere versies in de Kempen (Dessel) en in Nederland (Valkenswaard, Westerhoven, Bergen-op-Zoom) en publiceerde ze tussen 1978 en 1985 in zijn boek “Liederen en Dansen uit De Kempen” (ISBN 9789070197032), in “Zingen en Speule”, gebundeld in de “Kroniek van de Kempen” (21 delen) en op zijn website. Telkens met afwijkende teksten en melodieën. Een fel gelijkende versie nam hij op met zijn groep Ut-muziek in 1976 en die is samen met nog andere versies te beluisteren in de Nederlandse Liederenbank.

Ook Ben Hartman, die sinds 2015 een site met voornamelijk volksliedjes heeft opgebouwd, publiceert een versie die in 1978 werd genoteerd in Malden.

Al deze veldopnamen werden weliswaar pas na het verschijnen van de plaatjes van B,M,L & C en van De Kadullen bekend gemaakt, maar ze werden genoteerd bij oudere mensen die zich de liederen herinnerden vanuit hun jeugdjaren. En in de Nederlandse Liederenbank maakt men gewag van een “kinderlied” dat in 1923 door Pater Frans Donders (°1879) werd genoteerd als “Mijne voet die toet ’s avonds als ik naar huis toe moet” . Zij weten ook dat de tekst “Als ik ’s avonds naar huis kwam, mijne voet …” geciteerd werd door Herman Teirlinck en Karel van de Woestijne in het boek “De Lemen Torens” (1965).

Een kinderlied is het lied zoals wij het kennen inhoudelijk alleszins niet. Wel in de vorm: een stapellied, waarbij het refrein bestaat uit herhalingen van een stukje strofe die het lied steeds langer maken en het geheugen van de zangers op de proef stellen.

¹ Clem Ectors zaliger – de gitaarman afgebeeld helemaal links op de platenhoes – heb ik ontmoet toen hij in de jury zat van een “talentenjacht” in het Koninklijk Atheneum te Leuven circa 1972. Hij had me minpunten aangerekend omdat ik sommige gitaarakkoorden met andere vingerzettingen speelde dan in de boekjes stond. Ik was “not amused” want vond dat totaal naast de kwestie …
² “Groep Zon” is/was een verwant muziekgroepje uit Herent dat gelukkig in de vergetelheid belandde. Een ex-lid van die groep lag enkele jaren later wel mee aan de basis van Rock Werchter en bouwde het uit tot een gigantisch succes-festival.
³ Als pleitbezorger voor het Leuvens zong menier André niet over “zijnen buik, een wielemanskruik” (Wielemans was een Brusselse brouwer) maar over een “Stella-kruik”. Het geeft wel nogmaals aan dat het lied niet echt streekgebonden was.

	Partituur * Des avonds als ik thuiskom *
	1. instrumentaal
	2. versie van * menier André * (fragment)
	3. versie van * De Kadullen * (fragment)

 Bronnen:
Bruno, Marc, Luc en Clem “Van Kop Tot Teen” 1971
De kadullen, 1972
en vele anderen

Tags: 142