0

De vlucht der Duitsers en der vrouwen met afgesneden haar

Geplaatst door Johan Morris op 4 maart 2021 in liedbladen, liederen, Wereldoorlog | ∞

Leon Vanderplancke bezingt met enigszins ingehouden woede het onbetamelijk gedrag van enkele opportunistiche landgenoten tijdens de Groote Oorlog en de gevolgen daarvan toen de troepen van de Duitse Keizer waren gevlucht of gesneuveld.

Het thema kwam hier al meermaals aan bod want ook na WOII was het “populair”

De vlucht der Duitsers en der vrouwen met afgesneden haar

862 [A] Leon Vanderplancke [C] Walter Kollo

Vrienden, luistert naar ons lied,
wij gaan u verklaren
hoe wij met de Duitsers hier
ja hebben gevaren.
Zij eisten hier alles op,
ja tot zelfs de wolle,
al ons koper, nikkel, staal,
’t was verdomd geen lolle

1.2. De snelle keizer,
die verkenskop,
hij was van ijzer,
nu krijgt hij klop.
Die vuile klikke
met man en paard
is nu geen sjieke
goei’n tabak waard.

Wilde men om eten gaan,
al die markenpakkers,
ja gaan vluchten moest men dan
in huizen, in akkers.
Zonder geld in uwen zak
kreegt ge een pak slagen;
in de Pupils, in den bak,
voor vercheiden dagen.

En zovelen van ons volk
deden daarmee zaken.
Zouden wij dat deugnietsgoed
hunne nek niet kraken?
En de meisjes, gans verzot
op die Duitse pinnen,
ja, zij hielden daarmee krot
vol liefde en minne

3.4. Al was Lousberghe
een schandestraf,
die schone meisjes
hun haar moet af!
’t Zijn als de apen
met bloten kop,
laat ons maar zingen:
de schaar er op.

Velen, kregen hunne straf
van onze soldaten:
tot op ’t vel hun haren af,
en geen klacht kan baten.
Ieder die’t met Duitsers deed
zou men niet mogen sparen.
Elkeen zegt: ’t is wel besteed,
’t zal hun botten varen.

PDFlogo Partituur * De vlucht der Duitsers *
MP3logo
      1. instrumentaal (met intro)

 Bronnen:
zangwijze:"Das war in Schöneberg, in Monat Mai" 1913, Berlijn
Gezongen door Lisa Weise, Oskar Sabo, Marlène Dietrich
Liedblad van Leon Vanderplancke (MUZ0528 pag. 81)
Stoom-Drukkerij H. Van den Broeck-Jacobs,
St. Janstraat, (Park) Aalst

Tags:

0

Schrikkelijke misdaad te Mol (1930)

Geplaatst door Johan Morris op 28 februari 2021 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Moord & Rampen | ∞

Lied in Weebosch voorgezongen aan Harrie Franken, gepubliceerd in het boek “Liederen en dansen uit de Kempen” (1978).

Nogmaals over de roofmoord gepleegd op 31 maart 1930 op Joseph Fonteyn en Vincent Belmans.

zangwijze: Zij die niet slapen (1916)

Schrikkelijke misdaad te Mol

759 [A] onbekend [C] Willem Ciere (1883-1955)

Wat is nu de klacht en het nieuws van de dag?
De moord in de bossen van Mol
betreurt iedereen, en wat kwelt nu het hart,
wie heeft niet zijn g’moed er van vol
wat is het een wereld van haat en van nijd
de oorzaak de zucht naar het geld
omdat ieder mens hier op dit aardse dal
door hoogmoed en weelde zijn hart voelt gekweld

Gij lafaard ontneemt nu het leven van een mens
voelt gij moordenaar geen berouw?
Was het maar alleen de zucht naar het geld
daarom ben je niet op deez’ aarde gesteld
maar zuchten zult gij in het duistere kot
en rekenschap geven hierboven aan God,
verbannen voor eeuwig uit de maatschappij
zo gaat nu ten dele je leven voorbij

Ziet hier nu de moord op een jonge man,
pas zevenentwintig jaar oud
die het werk steeds zocht al voor zijn bestaan,
’t bestond in het rapen van hout
met vriendje, een kind van nog pas negen jaar
een aardige guit zo men zegt.
Zij lachten en koutten tesaam om het meest
de kleinste was zeer aan den oudste gehecht.

Zo waren zij bei ter plaatse gegaan
waar het werk hen wacht met de vloot
niet wetend dat hun ter plaatse aldaar
beloerde een wreedzame dood.
Maar hij, die daar sloop met ’n hart als een steen
en denkend aan weelde en pracht,
had daar op een stond toen zijn plannen beraamd
en heeft daar twee mensen van ’t leven beroofd.

En des morgens vroeg daar vond men hun lijk,
zo laf en zo wreedzaam vermoord.
De romp van ’t lichaam gescheiden, hoe wreed,
zo een lafheid ’t is ongehoord.
Maar gij moordenaar, o gij laffe barbaar,
hoe kunt u doen die wrede daad?
G’zult zuchten en smachten in een donkere cel
totdat eens je ziel schier verbrandt in de hel.

PDFlogo Partituur * Schrikkelijke misdaad te Mol *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
wijze: Zij die niet slapen (1916)
liedblad uit de verzameling van Harrie Franken,
gepubliceerd in het boek "Liederen en dansen uit de Kempen" (1978)
Roofmoord op Jozef Fonteyn (9 jaar) en Vincent Belmans (27 jaar) dd. 31-3-1930

Tags:

0

Werkmanslied

Geplaatst door Johan Morris op 25 februari 2021 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Armoede & Drank, thesis Herman van Gorp | ∞

Een lied, speciaal geschreven en gedrukt ten behoeve van armlastige, werkloze arbeiders, die het van deur tot deur aanboden (en zongen?) in ruil voor een aalmoes. Wie de tekst schreef wordt niet vermeld.

De tekst zou voor het eerst opgedoken zijn in 1860 maar het lied werd ook 50 jaar later nog steeds gebruikt.

De op dit liedblad gesuggereerde zangwijze “De blauwe kiel” dateert van 1853 en we bespraken het al in 2013. Die was gebaseerd op “De Vagabonden” (Th. Van Rijswijck 1840). Toen wezen we er ook op dat in de loop der tijden de zangwijze was “geëvolueerd” of dat er soms gewoon een andere, bruikbare melodie werd aan gelinkt. Als dan een eeuw later dit lied door amateur zangers werd voorgezongen aan Ate Doornbosch, Harrie Franken of andere vorsers-met-bandopnemer dan is de originele melodie vaak moeilijk te herkennen.

De drukkers maakten tekst-varianten voor specifieke beroepen, zo bijvoorbeeld deze versie voor “een zieke (en dus werkonbekwame) schipper”

Wij gebruiken als zangwijze onze interpretatie, gebaseerd op de opname gemaakt door Harrie Franken én op “De Vagebonden”.  Ja, dezelfde als voor “Het ongeluk om arm geboren te zijn”

Werkmanslied

861. [A] anoniem [C] eigen bewerking

O gij, die nooit gebrek of armoe kende,
Van jongsaf aan aan weeld’en pracht gewend,
Nooit leefde gij in rampspoed of ellende,
Het werkmans lot is u gans onbekend.
Het akeligste lot is hun beschoren,
Hij wordt gekweld door kommer en verdriet.
Kunt gij nog langer zijne klachten horen ?
Vergeet, o neen, vergeet de werkman niet.

Vergeet, o neen, vergeet de werkman niet.

O treedt maar eens daar gindse woning binnen,
Daar treft uw oor een droef en naar geween.
Wat moeten toch die lieden gaan beginnen ?
Nochtans, die man hij is geen dronkaard, neen.
Hij heeft geen werk, er is gebrek aan eten.
0 gij, die dat toneel van lijden ziet,
Och, luister naar de stem v.an uw geweten,
Die u toeroept : Vergeet de werkman niet.

Die u toeroept : Vergeet de werkman niet.

Een stukje brood, ik sterf bijna van honger,
Zo smeekt een kind van slechts acht jaren oud.
Een ander van nog twee of drie jaar jonger
Roept : Vaderlief, ’t is hier zo bitter koud.
Geen brood, geen vuur om wat te verwarmen,
Geen hoop vertoont voor hen zich in ’t verschiet.
O goede God, Gij trooster van de arme,
Vergeet, o neen, vergeet de werkman niet.

Vergeet, o neen, vergeet de werkman niet.

Zo is het lot van hem die steeds moet zwoegen
Voor ’t nut en welzijn van de maatschappij,
Een goede daad schenkt u het grootst genoegen,
Een aalmoes dan, ach heb toch medelij.
Een aalmoes slechts die zij van u verwachten,
Die ’t zoetst genot u in de boezem giet,
Om hun gebrek en lijden te verzachten,
Vergeet, o neen, vergeet den werkman niet.

Vergeet, o neen, vergeet de werkman niet.

PDFlogo Partituur * Werkmanslied *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
Kroniek van de Kempen - deel 13 - 1994 deel "van Zingen en Speule" door Harrie Franken, pag. 149, door hem genoteerd bij Antonia Verhees-Maas te Deurne

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.