0

Vreselijke dubbele moord begaan nabij Mol (1930)

Geplaatst door Johan Morris op 21 februari 2021 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Moord & Rampen | ∞

Roofmoord te Postel op Joseph Fonteyn (9 jaar) en Vincent Belmans uit Mol-Donk (27 jaar) – 31/3/1930, bijna exact 90 jaar geleden.
Lodewijk Pauwels, 21 jaar, bekende 8 dagen later de roofmoordenaar te zijn (De Volksstem, 8-4-1930)


Liedblad gedrukt bij Ingelbert Pelgrims in Aarschot. Overgenomen door Harrie Franken in zijn boek “Liederen en dansen uit de Kempen : een optekening” (1978). De melodie die hij in Retie optekende heeft veel weg van “Waldeslust”.

Vreselijke dubbele moord begaan nabij Mol

758 [A] Louis Nijs [C] onbekend

Wat een wreedheid moeten wij weer betreuren
als men toch eens nagaat
hoe enen moordenaar
een armen man en kind komt te doorboren,
ontrukt van ’t wereldsplein,
o God, hoe kan het zijn?

Den armen man was naar het bos gekomen,
al met dat kleine kind,
dat was zo blijgezind.
Ach vrienden lief, wat was hen overkomen?
Men vond hun lijken daar,
doorboord, ja, bij elkaar.

De moordenaar, hij had geen medelijden
al met dien man of kind,
hadden zij dat verdiend?
Hem niets misdaan en hen dan zo doen lijden,
zo vreselijk vol pijn
doen gaan van ’t wereldplein.

Dat kleine kind, het was maar negen jaren,
nog niemand iets misdaan,
en zo een moordenaar
komt dan zijn hart zo vreselijk doorboren
en denkt toch niet eens aan
dat het niets heeft misdaan.

Den armen man zijn hoofd omtrent gescheiden
bijna van zijn lichaam
al door de moordenaar.
Met een wreedheid heeft hij hem daar geslagen,
gekapt met wreed geweld,
hem daar dan neergeveld.

Den moordenaar hij kon geen rust meer vinden
Hij zag bij dag en nacht
wie hij van ’t leven bracht
En door ’t parket kon men de dader vinden
Hij sprak: “’t Is voor het geld
dat ’k hun heb neergeveld

Hij moest terstond zich naar ’t gevang begeven,
geboeid als moordenaar,
als laffe schurk barbaar.
Voor ’t leven lang moet men hem nu maar geven
die zo een man en kind
hier op d’aarde verslindt.

Ach vrienden lief, ik moet mijn lied gaan sluiten,
maar gij als brave liên
denkt nooit aan zoiets niet.
Laat iedereen in vreugde op dees aarde,
leeft samen met elkaar
als broeders al te gaar.

PDFlogo Partituur * Vreselijke dubbele moord begaan nabij Mol *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
Melodie verwant aan "Waldeslust"
Liedblad gedrukt bij Ingelbert Pelgrims in Aarschot. Overgenomen door Harrie Franken in zijn boek
"Liederen en dansen uit de Kempen : een optekening" (1978)
(De Volksstem, 8-4-1930)

Tags:

0

Het ongeluk van arm geboren te zijn

Geplaatst door Johan Morris op 18 februari 2021 in liedbladen, liederen, Over Armoede & Drank | ∞

Gevonden op een anoniem liedblad circa 1900.

De opgegeven melodie konden we niet linken aan een ons bekend lied over een weeskind maar de tekst gelijkt nogal fel op een lied uit dezelfde periode over “Den werkman”: gelijkaardige inhoud, zelfde metrum. Het past inhoudelijk bij de opkomst van het socialisme en de sociale strijd gevoerd ten tijde van Priester Daens.

De tekst lijkt afkomstig van een persoon die na de lagere school nog heeft kunnen voortstuderen maar wordt voorzichtig ondertekend door V.M., misschien uit schrik voor represailles van … de werkgever.

Het ongeluk van arm geboren te zijn

[A] V.M. [C] onbekend

Den armen man is nog maar pas op d’aarde
of hij ontmoet er kommer en verdriet.
Zijn eer of naam, die heeft hier gene waarde
wanneer men rond hem gene rijkdom ziet.
Van in de wieg totdat hij heeft zijn jaren
lijdt hij gebrek aan kleedsel en aan spijs
en moet daarvoor nog tussen de gevaren
werken totdat hij is of dood of grijs,

werken totdat hij is of dood of grijs

Wat een verschil als men kijkt naar de rijken,
schoon ook maar mens, zwemmen in geld en goed.
Zij kennen niets dan roem en hun gelijken
en persen uit des werkmans zweet en bloed.
Maar als zij soms zijn in een strik gelopen
door slecht gedrag of door een braspartij,
dan is het geld daar om het af te kopen,
geen mens die ’t weet, zij zijn van alles vrij,

geen mens die ’t weet, zij zijn van alles vrij.

Als d’ambachtsman door ’t werken is versleten,
in veld of schuur, fabriek of in een mijn,
dan wordt zo’n slaaf nog aan de deur gesmeten
en krijgt voor loon water in plaats van wijn.
Dit is de vrucht van arm te zijn geboren,
wat heeft hij toch in moeders schoot misdaan
om met dat droevig lot te zijn beschoren,
terwijl ’t rijk kind hier niets hoeft uit te staan?

Terwijl ’t rijk kind hier niets hoeft uit te staan?

De vrek bewoont kastelen en paleizen;
schier nog geen hut of kluis heeft de werkman.
De rijke eet naar keus de fijnste spijzen,
terwijl de slaaf geen droog brood krijgen kan.
Schouwburg of Cours Soirées en spelevaren
zijn voor ’t rijk volk, geboren in ’t kasteel.
Fabriek of mijn, gasthuis door de gevaren,
ziedaar al ’t geen den werkman valt ten deel.

Ziedaar al ’t geen den werkman valt ten deel.

PDFlogo Partituur * Het ongeluk van arm geboren te zijn *
MP3logo
      1. instrumentaal

Bronnen:
* anoniem liedblad circa 1900
* opgegeven melodie "De wees"
* melodie gebaseerd op "De werkman", ongeveer zoals genoteerd door Harrie Franken (MUZ0693 pag. 149) bij Antonia Verhees-Maas te Deurne.

Tags:

0

Trouwe liefde

Geplaatst door Johan Morris op 14 februari 2021 in liedbladen, liederen, Over Liefde & Verdriet | ∞


Hoewel de hartstochtelijke liefdesverklaring in dit lied door de auteur in de mond van een smachtende jongeman wordt gelegd, schijnt die aanbidder precies te weten wat (verliefde) vrouwen graag willen horen. En aangezien “Madame Ellegiers” de tekst schreef is het niet verwonderlijk dat zij weet te verwoorden wat zo’n jongeman zou moeten zeggen om zijn geliefde van de sokken te blazen…

Het kan u op Valentijnsdag misschien van pas komen?

Trouwe liefde

[A] Mad. Ellegiers [C] Fr. Micha

Ik heb u zo lief, mijn vriendinne,
mijn hart klopt voor u dag en nacht.
Geen ander kan ik nog beminnen,
uw beeld prijkt voor mij zoet en zacht.
Ik geef u mijn hart, ’k zweer u trouwe,
beantwoord mijn vurige min.
Ach, spreek slechts één woord, wordt mijn vrouwe,
’t is u slechts alleen die ’k bemin.

O! Mijn Geliefde,
slechts uwe liefde
is mij ook alles waard,
’k Leef voor u hier op aard.
Wil mij gedenken,
een kusje schenken.
Ik smeek u toch zo teer:
geef mij ook liefde weer.

Toen ik u zag, schoon aangebeed’ne,
met oogjes zo blauw en zo klaar.
Zachtjes kwaamt gij tot mij getreden,
verrukt was ik dan, ja voorwaar.
Uw blik die mij ’t harte doorboorde,
uw stem klonk zo liefelijk schoon.
Ach wist gij hoe gij mij bekoorde,
ik zuchtte dan op stille toon.

Des nachts zie ik u in mijn dromen,
vol gloed wijl gij mij tegenlacht.
Stil zie ik u dan tot mij komen,
wijl gij mij dan fluistert heel zacht.
Ik druk u dan vol zoet verlangen
vol kracht aan mijn kloppende hart.
Dan mag ik u in d’armen prangen,
vergeten is dan onze smart.

’k Blijf trouw tot der dood, mijn vriendinne,
ik min u voor eeuwig, ’t is waar.
Uw beeld blijft steeds in mijne zinnen,
ik sterf, leven wij niet te gaar.
Aanvaard dan mijn nederig harte,
dat ik u schenk vol liefde gloed.
Ach, balsemt mijne droeve smarte,
een kus, slechts van u, is zo zoet.

PDFlogo Partituur * Trouwe liefde *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
* liedbladen "uit Historische Drukkerijen Turnhout" (MUZ0891 pag 28)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.