De vrouwen zijn goede koop
Black Friday in 1900 of zo, met uitzonderlijke koopwaar aan uitzonderlijke prijzen.
De zanger opereerde waarschijnlijk in het Brusselse hoewel het liedblad werd gedrukt in Aalst, maar die “goedkoope drukkerij” leverde aan gelegenheidszangers in heel Vlaanderen.
Het gaat hier niet over handel in blanke slavinnen, de (jeugdige?) zanger beweert gewoon dat zowat alle meisjes uit zijn buurt verzot zijn op hem. Hij ziet maar 1 oplossing om een rustiger leven te leiden, eventueel met één van zijn aanbidsters als echtgenote: de anderen zo snel mogelijk aan andere mannen koppelen. En hij is zelfs bereid om de mannen die hem uit de nood helpen daarvoor te vergoeden…
’t Is natuurlijk allemaal theater, een klucht, grappig bedoeld, geschreven meer dan 100 jaar geleden toen daarmee nog gelachen mocht worden…
De vrouwen zijn goede koop
[A] onbekend [C] Johan Morris
O de vrouwen zijn goede koop,
ze zijn waarachtig afgeslagen!
Jongens, kies maar eens uit den hoop,
ge zult het u zeker niet beklagen.
Ik voor mij ik heb er toch genoeg,
want al de meisjes uit ons straatje
komen reeds al van ’s morgens vroeg
om met mij te doen een praatje.
D’een komt van hier; d’ander van daar,
zwart of blond of ros van haar.
G’hebt Renilde, en Mathilde,
die hebben mij zo lief.
G’hebt Germaine en Madeleine,
schrijven mij soms ’n brief.
Adèle, Marcelle, Pauline, Charlot,
die zijn op mij oprecht verzot.
Kies dan maar eens uit den hoop,
de vrouw is goede koop.
Dat is waarlijk nu toch curieus,
ik moet er maar eentje uitkiezen.
’t Zit er soms van in mijne neus
dat ik er zou moeten van niezen.
Waar dat ik ga of waar ik sta
kom ik die juffers altijd tegen.
Zij lopen mij steeds achterna,
ik vind ze steeds op mijne wegen!
Komen van hier of wel van daar,
blond of zwart of ros van haar.
Geef ik aan Madelein een toes,
dan komt het meisje te herleven
maar dan is Germaine zjaloes,
ik moet haar dan ook een kusje geven.
D’ander zijn vantijd dan viesgezind
en zij staan dan daarop te pronken.
Ik word door hen teveel bemind,
die meisjes zijn van liefde dronken
D’een komt langs hier, d’ander langs daar,
zijn zo zjaloes van mekaar.
Wel het is waarlijk toch te straf,
ik krijg ne schrik van zoveel vrouwen.
Was ik van dat probleem vanaf,
ik zou er gerust met één trouwen.
Daarom, jongens, kom, bezoekt ons straat,
komt er maar vier of vijf weg halen/
Als ge’r één voor mij overlaat,
ik zal er u goed voor betalen.
Ge zult ze zien ten allenkant,
zo galant en zo plezant.
| Partituur * De vrouwen zijn goede koop * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: * anoniem liedblad MUZ0173-0174 pag. 76, gedrukt in de "Goedkope Drukkerij, H. Van Den Broeck - Jacobs, St.-Janstraat 36, Aalst" * eigen melodie
Voor en na den oorlog
Gaston van Bulck beschreef “Volksliedjes over de oorlogsjaren” in: “Roosendael”. 16e jaargang (1984). p. 21-23 en haalde dit zangstuk “uit het liedschrift van Joanna B. uit de Clemenceaustraat”


De heemkundige auteur zegt niets over de zangwijze, maar wij maken ons sterk(1) dat het die van “Toone de knecht” is en/of die van “De spiegelkast”, beiden uit het oeuvre van Karel Waeri.
Voor en na den oorlog
[AC] anoniem – P.D.
Voor den oorlog was ’t een leven,
ik dronk bier, champagne en wijn,
ik kon veel tournékes geven,
‘k was de vriend van groot en klein.
Al de meisjes zagen mij geren,
‘k liet ze maar hun gangen gaan.
‘k Liet ze snoepen, smullen, smeren,
voor den oorlog wel verstaan.
‘k Liet ze snoepen, smullen, smeren,
voor den oorlog wel verstaan.
Nu is ’t oorlog en mijn vrienden
die ik vroeger allemaal had
die zijn nu niet meer te vinden,
‘k geloof dat zij zijn naar ’t stad.
En de meisjes met al hun grillen
zien mij nu ook niet meer staan.
Maar ik zal ze nog doen trillen,
na den oorlog wel verstaan.
Maar ik zal ze nog doen trillen,
na den oorlog wel verstaan.
Na den oorlog zal ik lopen
chique gekleed en met sigaar.
‘k Zal een paar bottinekes kopen
en een hoed naar de laatste schaar.
En dan zal ik ’n taxi huren
en zo rijden langs de baan.
Maar ik zie op geen paar uren,
na den oorlog wel verstaan.
Maar ik zie op geen paar uren,
na den oorlog wel verstaan.
Na den oorlog zal ik huren
een schoon huis met een balkon
en met witte blaffeturen
die mij beschermen voor de zon.
Schone meubels en tapijten
zullen in mijn huisje staan.
Alles fris om in te bijten,
na den oorlog wel verstaan.
Alles fris om in te bijten,
na den oorlog wel verstaan.
Na den oorlog zal ik eten
altijd rosbief of konijn.
‘k Zal dien tijd toch nooit vergeten:
ons rantsoentje was maar klein.
‘s Zondags eet ik hesp met eieren,
vrijdags zalm of aberdaan(2).
Oh! Wat zal ik smullen, smeren,
na den oorlog wel verstaan.
Oh! Wat zal ik smullen, smeren,
na den oorlog wel verstaan.
Na den oorlog zijn er vrouwen
ja, voor elke man wel tien.
Maar ik zal er geen van trouwen,
maar ze allemaal gaarne zien.
En ze mogen niet veel zagen
of ze kunnen seffens gaan.
Op hun kniekes zullen ze ’t vragen,
na den oorlog wel verstaan.
Op hun kniekes zullen ze ’t vragen,
na den oorlog wel verstaan.
(1) Het kan ook de melodie van “Op mijn kloefen” zijn
(2) aberdaan is “zoutevis”, gezouten kabeljouw, traditioneel gevangen rond de kust van Aberdeen in Engeland.
| Partituur * Voor en na den oorlog * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: liedschrift Joanna B. uit de Clemenceaustraat, vermeld in "Volksliedjes over de oorlogsjaren in Roosendael", Gaston van Bulck, 1984
Bevrijding


Zangwijze: “Redis-moi tes mensonges” (1938) Deze tango stond op het repertoire van Louis Bory . De veelbelovende jonge Franse zanger kon in 1938-1939 nog een paar opnames maken maar hij moest naar het Franse leger om te strijden tegen de NAZI’s. Hij sneuvelde al in mei 1940 en was toen 26 jaar oud..
Het werd na zijn dood ook gezongen door Rose Avril als “Your Lies”(circa 1942). De contrefact van WYLLY kwam dus nog een paar jaren later. Die zong het op zijn minst gedeeltelijk in het dialect. Ik maak me sterk dat hij in het refrein niet over “Duitsers” maar over “de Dosjen” zong, en dat rijmt dan niet met “kuisen” maar met “kosjen”
Ik heb deze keer geen voetnoten toegevoegd om de geciteerde namen en bijnamen te verklaren: als u die niet kent zal een simpele zoekopdracht in Google beslist meteen resultaat opleveren.
Bevrijding
802 [A] WYLLY den Brusseleir. [C] Fernand Warms / Martin Cayla
Wat hebben we toch moeten lijden,
wat hebben we toch moeten strijden,
vier jaren lang, mensen het was toch straf.
Maar nu is den Duits zijne nek toch af!
Den Duits, die heeft ons doen souffreren,
hij heeft ons willen, doen kreveren
van den honger maar ’t was aan zijne voet,
Hitler kende de Belgskes nog niet goed.
We zijn vrij en lieber van de Duitsen,
het is zo rap gegaan,
het is bijna niet te verstaan.
Den Tommie is beginnen te kuisen
en op ’n maand of dra
staan ze na in Brussel, ja.
De vijand, ja dienen is gaan lopen
veel harder dan in veertig,
zie, wil dat eens verstaan.
Hij is op, en nu moet ‘m maar vluchten
ja, naar zijn eigen land,
om hem te maken van kant.
In veertig, ja, ’t waren geen smeren,
kwam de luis ons weer ambeteren
en goed geholpen door de kliek van Degrelle,
kwam hij in België binnen, ja heel snel.
Na achttien dagen wree’ gevechten
moesten we door schuld van die slechten
kapituleren, ho, dat was toch straf,
ne goeden Belg die vond dat toch zo laf!
Nu begost de grote misere
want we zagen den Duits niet geren.
Maar zie, opeens, mensen dat was toch sterk
kwam hij daar voor de pinnen, Staf Declerck.
Hij begost hier te commanderen,
veel zeggen en propaganderen
en te stoeffen over ’t schone Duitsland,
zo verkocht hij zijn eigen vaderland.
Sla dood, ja, al die rotte koppen,
dan zullen zij ons niet meer foppen.
Weg het zwart hemd, en al de V. N. V.,
die tellen niet meer als een Belg mee.
’t Is door die lafaarden gekomen,
dat zoveel bloed heeft moeten stromen.
Weg die lafaards, dat Duitse gebroed,
want zij zijn toch voor nikske niet meer goed.
4. We zijn vrij en lieber van de Duitsen
en is dat nu geen spijt,
nu is Degrelle zijn goei plaats kwijt.
’t Is gedaan met de duitse misere,
we zijn van heule af, ziet, is dat toch niet plezant.
De Tommies die kwamen ons sauveren,
als men ze zag, dat was ho ho ho toch zo plezant.
We zijn vrij, het is niet te geloven,
mensen, wees allen blij,
en koopt een liedje van mij!
| Partituur * Bevrijding * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: * liedblad "WYLLY, de zingende Brusseleer" (MUZ0437 pag. 28) Zangwijze: "Redis-moi tes mensonges" (1938) * ook op liedblad van "Alphonse Wouters, Koekelberg" die zich auteur van de tekst noemt. (MUZ0432 pg. 3)


