Het scheepje
Dit lied van Louis Boeren gaat over een niet nader genoemde scheepsramp waarbij een vissersboot ten onder gaat in een orkaan. De zanger zet vooral het lot van de achtergebleven familie in de verf.

Jef Klausing kreeg de tekst van C. Cools uit “de Antwerpse Kempen”. Hij publiceerde het in “Zingende Baren” en geeft ondermeer dit als commentaar:
De laatste zin kunnen we aanvullen: de tekst komt van een liedblad van Louis Boeren en de muziek is geleend van Willy Derby en zijn lied “Moeder”.
![]()
Het scheepje
1076 [A] Louis Boeren [C] Willy Derby
Het scheepje dat dobbert zo lustig op ’t sop
door wieg’lende golven bewogen.
De zeilen gehesen, de wimpels in top
is hij weer ter visvangst getogen.
Hoe spelen de golven, hoe kalm is de zee?
Wat lacht zij, die hem daar weer vaarwel toe zee.
Zij wuift hem ter afscheid en vraagt in ’t gebed
of God hem behouden aan wal nu weer zet.
Of God hem behouden aan wal nu weer zet.
Na maanden van wachten: waar blijft toch mijn man?
Zo is zij bij ’t haardvuur gezeten.
« ’t Is nu toch weer tijd dat hij hier wezen kan,
waar is hij? O, mocht ik het weten. »
En ’t spelende knaapje herhaalt met een zucht:
« Is paatje nog niet bij zijn Jantje terug?
Wat blijft hij lang weg van zijn Jantje vandaag!
Ik zie hem nog steeds in mijn dromen vannacht. »
Ik zie hem nog steeds in mijn dromen vannacht.
Zij neemt nu het knaapje en legt het ter rust
in ’t wiegje, zo zacht en zo teder,
en zegt nog voor dat ze hem goede nacht kust:
« Je paatje is morgen weer weder. »
Doch hoe buld’ren golven, hoe woedt de orkaan,
hoe kampt daar het scheepje op den oceaan.
En eer reeds de zon is ten onder misschien
heeft de zee het scheepje verzwelgend bezien.
Heeft de zee het scheepje verzwelgend bezien.
Wat bracht deze tijding voor moeder een schrik,
men bracht haar de vreeslijke mare.
Zij hoorde het aan met een ijskoude blik
wijl zij als krankzinnig bleef staren.
Maar als zij des avonds de avondzon ziet
gaat zij langs het strand dromen van het verdriet.
En als men haar vraagt wat zij telkens herhaalt:
« Dat ’t loon van de visser zo duur wordt betaald. »
Dat ’t loon van de visser zo duur wordt betaald.
| Partituur * Het scheepje * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: "Moeder" (Willy Derby) in MUZ0779 "Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen" - pag. 170, eindwerk Marleen De Rudder, 1987 in MUZ0115 "ZINGENDE BAREN" pag. 44 / 268, Jef Klausing, 1986
Van de twee gezusters
In het boek “Honderd oude Vlaamsche liederen” van priester Jan Bols, uitgegeven in 1897, vonden we dit liedje dat hij met melodie optekende in Sint-Genesius-Rode toen hij daar pastoor was. Het is een volkse samenvatting van een legendarische gebeurtenis circa 1315 die het “Leidse wonder” werd genoemd of “De sage van de versteende broden” en die ook in Duitsland werd bezongen. In “Deutscher Liederhort” (Ludwig Erk, 1856) staan twee versies van “Die unbarmherzige Schwester”.



Wij baseerden ons volledig op de “Vlaamse” versie zoals Jan Bols ze noteerde

Van de twee gezusters
47 [AC] onbekend – 16e eeuw
1. En daar waren twee gezusters:
d’een was arm en de and’re was rijk (bis)
2. En de arme ging bij de rijke,
om te vragen een stuk droog brood. (bis)
3. En dat wierd er haar geweigerd …
en de vrouw ging weer naar huis. (bis)
4. Als de man kwam thuis uit de kerke,
en hij meende te snijden het brood. (bis)
5. Hij en vond niets als harde stenen,
en zijn mesken als bloed zo rood. (bis)
6. “Vrouw, aan wie hebt g’uw broodje geweigerd?”
“Aan mijn armste zuster Alijn” (bis)
7. En het broodje lag in haar schootje,
en de boter al in haar tesch,
en het mesken al in haar hand. (bis)
8. En daarmee ging zij bij haar zuster,
en zij klopte al op de deur. (bis)
9. “Ga maar aan, gij rijke vrekke!
Ik en heb er uw brood niet van doen! (bis)
10. « Alle vijf mijn kinders zijn dood:
Van den hongersnood zijn ze dood:
En ze leven met ’t hemelsch brood!
11. En de engel kwam uit de hemel,
om die arme zielen t’ontfermen,
en hij vloog er mee recht naar den troon! (bis)
12. En de duivel kwam uit de helle,
om die rijke naar ziele te kwellen,
en hij vloog er mee recht naar de hel. (bis)
| Partituur * Van de twee gezusters * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: In “Honderd oude Vlaamsche liederen” van J. Bols, 1897 (MUZ0002) In "DEUTSCHER LIEDERHORT" van Ludwig Erk, 1856 (MUZ0609) In “Het oude Nederlandsche lied, Deel 3”, Florimond Van Duyse, 1907(MUZ0510) In “Iepersch Oud-liedboek” van A. Blyau en M. Tasseel, 1962 (MUZ0069) ongeveer hetzelfde verhaal met als titel “Van de Bakkersvrouwe”; er zijn 18 strofen. in “Liedboek De Kadullen” (MUZ0714 pag. 88) in “De Vlaamse Zanger n°2” (MUZ0122 pag 98) in “Onder de groene Linde deel 1” (MUZ0417 pag. 324) cfr. “Ware geschiedenis van Twee Gezusters, de ene rijk, en de andere arm (MUZ0070 pag. 937)
Cardinaels en Vandeninden
In dit lied behandelt Louis Boeren het spraakmakend proces tegen de “Bende van Lanaken” voor de Krijgsraad te Hasselt (!) in 1947. Een bende was het wel, niet minder dat 23 personen werden aangeklaagd en beschuldigd van roofovervallen en een moord. Twee van hen werden als “bendeleider” beschouwd, de 29-jarige Pieter Cardinaels uit Meeuwen en de 45-jarige boekhandelaar en dagbladverkoper Andreas Vandeninden uit Lanaken. De overvallen werden kort voor en na de bevrijding gepleegd, de moord vond plaats in Gruitrode op de weduwe Stienaers, uitbaatster van de herberg “Lichtenberg” (buit: 2400 BEF). Alles speelde zich af in de wijde omgeving van Lanaken, net zoals de exploten van die andere bende uit de streek, de “Bende van de Dameskous“.
De twee bendeleiders werden uiteindelijk veroordeeld tot 20 jaar dwangarbeid, de medeplichtigen tot lichtere straffen, een zestal werd zelfs vrijgesproken.
Louis Boeren zong zijn lied vooraleer het vonnis was uitgesproken.
Cardinaels en Vandeninden
1075 [A] Louis Boeren [C] Jack B. Tenny (1898-1970)
Vrienden wil mijn lied aanhoren
wat er heden nu weer is geschied.
Twee beruchte vagebonden
brachten heel de Kempen in ’t verdriet.
Roven was hun doel en streven,
stelen was hun beider ideaal.
Om de mensen aan te randen
waren zij geslepen, kolossaal.
Om de mensen aan te randen
waren zij geslepen, kolossaal.
Jaren waren zij in ’t leven
steeds verscholen voor het wakend oog
van de Rijkswacht en zijn aanhang
die pijlen spanden in hunnen boog.
Jacht op deze beide boeven
werd er spoedig ingezet, en ras
zou men de personen kunnen knippen
met hun aanhang, dat was kras.
Zou men de personen kunnen knippen
met hun aanhang, dat was kras
En ziet, op een donk’ren avond
zouden ze weer op hun ronden gaan.
Cardinaels en Vandeninden,
maar het kwam hen beiden duur te staan.
Vandeninden aangeschoten
stortte zwaargewond ten gronde neer.
En zo nam men hem meteen gevangen.
Gedaan was ’t voor deze keer.
En zo nam men hem meteen gevangen.
Gedaan was ’t voor deze keer.
Cardinaels was toen gevlogen
maar helaas slechts voor een korten tijd,
want nu, voor slechts enkle dagen
werd die boef gedwee ook opgeleid.
Alle mensen zijn weer rustig,
denken niet meer aan die’n triesten stond
en de rechter zal beslissen
over het lot van zo’n vagebond.
En de rechter zal beslissen
over het lot van zo’n vagebond.
| Partituur * Cardinaels en Vandeninden * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: "Mexicali Rose" (circa 1925) “de beruchte bandieten geklist (1948)” Louis Boeren 1891-1973 deel 2: verzameling der liederen" - Marleen De Rudder (MUZ0799 pag 83) “De bende van Lanaken”


