Ik wil maar één moeder
De vermelde melodie is Goodbye Hawaiï (Dave Appolon 1933), in het Frans vertaald als Adieu Hawai – cfr. Tino Rossi 1935
Inhoudelijk is het lied duidelijk familie van Tamboer’s “Knaapje’s brief (Ik heb maar éne moeder lief)“, toevallig (?) ook op een melodie die ze kenden in een uitvoering van Tino Rossi.
Ik wil maar één moeder
814 [A] Jaak Van gestel [C] Leon – Towers – Robin – Dave Appolon
“Vrouw, is het waar wat mijn vadertje zei,
dat gij voor ons ene moeder wilt zijn?
Neen, dat kan toch niet bestaan!”,
smeekte het meisje aangedaan.
’k Wil maar één moeder
die ik teder heb bemind.
Z’is bij den Albehoeder,
ik was haar enig kind.
’k Smeek u, o vrouwe,
mijn hartje is nog veel te klein,
voor ene tweede moeder
kan er geen plaats in zijn.
’k Weet nog heel goed
vader zijn erewoord,
’k heb het aan ’t sterfbed van moeder gehoord:
nooit neem ik een ander vrouw,
eeuwig draag ik uwe rouw.
Dus, lieve vrouw, laat de vrede in onz’ woon,
’k smeek op mijn knietjes zo teder en schoon:
stoor toch niet mijn moeders graf,
z’is nog maar pas de wereld af.
| Partituur * Ik wil maar één moeder * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: Goodbye Hawaii (Dave Apollon 1933) Ook "Adieu Hawai" - Tino Rossi 1935 liedblad Jaak Van Gestel (MUZ0432 pag. 48)
Ik kus uw lieve hand, Clara

Gevonden op een liedblad uitgegeven door “A. Van Peteghem, St-Amandsberg-Gent”. Het is een zeer vrije vertaling van de opgegeven zangwijze “Ce n’est que votre main”, dat op zijn beurt een Franse interpretatie is van “Ich küsse ihre Hand, Madame” waarvan Ralph Erwin (1896–1943) de muziek schreef voor de gelijknamige film uit 1929.
De componist was geboren als Erwin Vogl in Bielitz (Oostenrijk-Hongarije). In 1933 week hij uit naar Frankrijk wegens zijn Joodse afkomst maar werd daar in 1943 gevat door de Nazi’s en opgesloten in het concentratiekamp van Beaune-la-Rolande waar hij stierf op 15 mei, enkele maanden voor het kamp werd gesloten.
Zoals alle artiesten in het populaire muziekgenre waren marktzangers in de eerste plaats op zoek naar succes bij de toehoorders, dat zich dan moest vertalen in een vlotte verkoop van liedblaadjes. Regelmatig copiëerden ze hiervoor niet alleen de melodie maar ook min of meer de (vertaalde) tekst van de recente “hits” van hun tijd.
Ik kus uw lieve hand, Clara
727 [A] A. Van Peteghem [C] Ralph Erwin (1929)
Al in ons straatje woont een Claratje
en ik die sla met haar somtijds een praatje.
’t Is die godinne die ik beminne,
ik zal ook mijn best doen om haar te winnen.
Ik zie in haar toch zoveel goed,
ze kijkt me aan met liefdegloed
Ik kus uw lieve hand, Clara,
want ik min u zo zeer.
Mijn hart van liefde brandt, Clara,
ik tracht naar u zozeer.
Kom, smeden wij den band, Clara,
ik zoek geen ander meer.
Wilt gij worden mijn lieve bruid?
Zeg ja en spreek uw hart rechtuit.
Ik zoen uw lieve hand, Clara,
schenk mij toch liefde weer.
Uw roos gezichtje is een berichtje
dat gij mij mint gelijk een zonnelichtje
O, klein marmotje, g’houdt van en totje,
ja ik vind u toch zo’n lieflijk krotje.
Een liefdekus is toch komiek:
dat werkt gelijk den elektriek.
Niet zonder reden ben ik tevreden,
uw smoeltje is zeer rond en fijn gesneden.
Blozende wangen naar mijn verlangen
die ook somtijds mijn hart en ziel bevangen.
Die blos is niet te hoog van tint,
uw lachje maakt mij blij gezind.
Liefste geprezen, gij hebt bewezen
dat gij mijn hart met liefde kunt genezen.
Gaan wij tegader tot bij uw vader,
hij zal ons saam wel hangen in een kader.
Wij zijn met geen zonden belaân,
hij zal ons wel den trouw toestaan.
| Partituur * Ik kus uw lieve hand, Clara * | |
1. instrumentaal
|
Lowieke en Marieke

Liedblad van het echtpaar(1) (Joannes Henri) Peeters- (Maria) Van Gestel uit Aarschot, ook voorgezongen door Anna Van Heuckelom, Kasterlee, bandopname circa 1975 Herman Van Gorp.
Zangwijze: “Lison-Lisette” van Ch. Borel-Clerc 1920
Het is op het eerste zicht een “zoet liefdeslied” maar de toon verandert vanaf de derde strofe: de galante en vrijgevige Lowieke blijkt door Marieke gepluimd te zijn. De kameraden, bij wie hij zo vaak fier zijn mooie verovering ter sprake bracht, lachen hem nu en beetje uit, maar Lowieke schijnt het allemaal nogal filosofisch op te nemen.
(1) gehuwd te Aarschot op 23 april 1894
Lowieke en Marieke
811 [A] Peeters – Van Gestel [C] Ch. Borel-Clerc
Ik ben van den buiten gekomen
Om te zoeken een schone vrouw,
Maar nu heb ’k er een Janverdomen
Gevonden nog al vlug en gauw,
Zij heeft twee kaken gelijk abrikozen,
Rood als een haan, ze staat mij aan
Want gisteren heeft ze mij nog gezworen
Dat ze met mij wilt het stadhuis opgaan.
Wacht nog een week of tien,
Dan zult g’een feestje zien.
Als ze mij zien met Marieke,
Hoor ik zeggen achter mij:
Ziet hem gaan dat is Lowieke.
De schoonste vrouw aan zijn zij,
Daar heeft geen een aan te rieken,
Ze is galant daarbij, o ja.
Z’heeft een bloemeke, Marieke,
Voor Lowieke, troela la.
Mieke kon van mij alles krijgen,
Zij was schoon, maar z’had geen toilet.
’k Zag ze geren, dat spreekt van eigen,
Ik heb ze g’heel in ’t nieuw gezet.
Ik trok met haar menige winkel binnen
En op den duur nog per voituur.
‘k kocht haar nen hoed en ook een paar bottinnen,
ene sacoche en daarbij een foeruur,
ja, ik betaal mij blauw:
Goud is schoon voor een vrouw.
Ik kocht haar drie gouden ringen,
een bracelet en een speld
En nog heel veel schone dingen
waar Marie was op gesteld.
Dan liet zij ons huiswaarts rijden.
Nen garni op de Zuiderlei,
daar mocht ik mij zeer verblijden
met Marieke, zij aan zij.
Maar des and’rendaags janverdore
Had ze mij daar een toer gespeeld
In plaats van trouwen, ’k was geschoren,
want ze was weg met al mijn geld.
Afin, Marie moest mij toch niet beminnen
Moest zij zulks doen. o die kapoen,
Ze was weg met mijn broek en mijn bottinnen
Z’had alles mee, wat viel er aan te doen.
Toch heb ik haar zo lief,
dien fijnen hartedief
’k Was g’arrengeerd van Marieke
En elk die riep nu algauw:
“Wel, wat denkt g’er van Lowieke?
Waar zit nu uw schone vrouw?”
Ja, het was een ferrem bieke
Of ik nu klaag neen of ja,
’t Is het ergste voor Lowieke
van Marieke’s troela la.
| Partituur * Lowieke en Marieke * | |
1. instrumentaal
|
|
2. Anna Van Heuckelom, Kasterlee (1975)
|
Zanger Frans Lievens uit Nieuwerkerken bij Aalst zingt vrijwel dezelfde tekst met hier en daar wat aangepaste rijmen zodat ze ook werken in het dialect. Hij zegt niet dat hij de auteur is.

Zanger Baptist Trève uit Brussel liet “zijn” versie drukken bij de “Drukkerij der Zangers” in Brussel. Hij vermeldt het niet maar het is duidelijk op dezelfde melodie.




