0

De pil van Holloway

Geplaatst door Johan Morris op 9 februari 2020 in liedboeken, liederen, Spot & Ironie | ∞

Thomas Holloway (1800-1883) was een succesrijke Engelse fabrikant en verkoper van gepatenteerde medicijnen. Dat succes kwam niet zozeer voort uit de goede werking van zijn pillen – wetenschappelijk onderzoek na zijn dood vond maar weinig “werkzame stoffen” in zijn medicamenten – maar vooral uit zijn innovatieve en ver doorgedreven reclametechnieken. Vanaf 1837 prees hij zijn producten vrijwel dagelijks aan in de kranten en dat werkte beter dan de pillen zelf want hij werd ongelooflijk rijk. Zo kon hij ondermeer het “Holloway Sanatorium” laten bouwen in Virginia Water, waarbij architect William Henry Crossland zich liet inspireren door de lakenhalle van Ieper ! Circa 1865 bouwde hij voor zichzelf en zijn familie een riant landhuis op een domein van 29 ha in Sunninghil en daar heeft u misschien ooit beelden van gezien want rond 1970 was “Tittenhurst Park” de woning van John Lennon en Yoko Ono …



Amersfoortsche Courant | 23 maart 1875

In 1863 schreef Andreas De Weerdt het lied “Neemt Hop! Hop ! Hop !” (in zijn “Elfde Reeks Nieuwe Liedjes”) op de wijze van “De man wordt oud” (ons onbekend) en daar komt Holloway ter sprake:

Daar is nu weer bij ’t Revalent,
Bij ’t Holloway medikament,
En ander flauw marmitters,
Een splinternieuw apthekerij,
Loopt al de rest nu maar voorbij:
Neemt hop … hop … hop .. .
Neemt hop … hop … hop .. .
Neemt hop … hop … hopbitters.

In de volgende strofen beschrijft De Weerdt ironisch hoe ook dit nieuwe medicament zowat alle kwalen geneest, tot de meest idiote toe.
Holloway werd nog net niet op gelijke hoogte gesteld met Sequah, de illustere wonderdoktoor.

In een ander lied van een onbekende auteur gaat het al even laatdunkend over een “wonderpil” van Holloway. Het lijkt wel alsof de tekstschrijver de reclameboodschappen heeft verzameld waarbij er geen eind schijnt te komen aan de fantastische eigenschappen van dat medicament. Ook die tekst moet uit de 19e eeuw stammen, maar toch wist Willy Lustenhouwer nog iemand te vinden die de melodie kon voorzingen.

De pil van Holloway

auteur onbekend

Hebt ge nimmer horen spreken
Van die wonderbare pil
Die eenieder kan genezen
Als men maar genezen wil.
Ja, het staat in mijn gazette,
Allen varen er wel mee,
Ja, twaalf duizend zijn bekomen
Met een pil van Holloway

Ja, het staat in mijn gazette,
Allen varen er wel mee,
Ja, twaalf duizend zijn bekomen
Met een pil van Holloway

Holloway geneest de kwalen
Van eenieder, zonder pijn.
Hij herstelt ook nog de zieken,
Zelfs die onherstelbaar zijn.
Voor een zeer geringe somme,
Voor zowat een frank of twee
Kunt ge’t leven lang genieten
Dank zij dokter Holloway.

Voor een zeer geringe somme,
Voor zowat een frank of twee
Kunt ge’t leven lang genieten
Dank zij dokter Holloway.

Hebt ge tandpijn of de pokken,
Typhus, maagpijn, flerecijn?
Zijn de longen of de lever
Aangedaan door wrede pijn?
Spoedig naar de apotheker,
Maar: draagt wel uw beurze mee,
Dan keert ge terug, genezen,
Dank zij dokter Holloway.

Spoedig naar de apotheker,
Maar: draagt wel uw beurze mee,
Dan keert ge terug, genezen,
Dank zij dokter Holloway.

Revalenta was een goede,
Een kostbare medicijn
Maar die is nu rats versleten,
Zalf en pillen moeten ’t zijn.
Laatstmaal was er zo een zieke
Die verkwijnde in smart en wee.
‘k Zei hem: wilt ge gauw genezen,
Neem een pil van Holloway.

Laatstmaal was er zo een zieke
Die verkwijnde in smart en wee.
‘k Zei hem: wilt ge gauw genezen,
Neem een pil van Holloway.

Neem een pil en strijk wat zalve
Op de plaats waar gij door pijn,
Sprak ik minzaam tot de zieke,
Somtijds mocht gekwollen zijn.
En zijn ziekte week zo spoedig
Dat hij na een dag of twee
Gans genezen lag op ’t kerkhof,
Dankzij dokter Holloway.

En zijn ziekte week zo spoedig
Dat hij na een dag of twee
Gans genezen lag op ’t kerkhof,
Dankzij dokter Holloway.

Hebt g’een vrouw die niet kan zwijgen,
Die u nooit met ruste laat,
Daarvan kunt gij haar genezen,
niets dat zo gemak’lijk gaat.
Wilt ge haar tot zwijgen brengen
Als ze stoort uw peis en vree,
Doe haar telkens binnenslikken
ene pil van Holloway.

Wilt ge haar tot zwijgen brengen
Als ze stoort uw peis en vree,
Doe haar telkens binnenslikken
ene pil van Holloway.

‘k Heb nu reeds vele coepletten
Hier gezongen tot vermaak
Van u allen, beste vrienden,
’t wordt tijd dat ik er mee staak.
Want, hoe zal ik dat nu zeggen
Dat gij allen blijft tevree?
Uw gezang is niet veel beter
Dan een pil van Holloway.

Want, hoe zal ik dat nu zeggen
Dat gij allen blijft tevree?
Uw gezang is niet veel beter
Dan een pil van Holloway.

PDFlogo Partituur * De pil van Holloway *
MP3logo
      1. instrumentaal

Tags:

0

Willem met de baard

Geplaatst door Johan Morris op 9 februari 2020 in Andere liederen, liederen | ∞

Ter gelegenheid van de 80e verjaardag  van Willem Vermandere schreef Jan Huyghe een gelegenheidslied, niet op een melodie uit het bekende oeuvre van de zanger-beeldhouwer-poëet maar op een (andere) populaire melodie, zoals de marktzangers eertijds dat zouden hebben gedaan. Op die manier hoort dit lied toch ook een beetje thuis op deze website …

Hoewel we zelf nauwelijks West-Vlaams begrijpen sluiten wij ons graag aan bij de hulde aan de heer Vermandere en we hopen dat hij nog lang niet is uitgezongen!

De melodie die Jan Huyghe koos kunnen we helaas niet publiceren: het lied “Blue is the colour” is geschreven in 1972 door Daniel Boone (°1942) en Rod McQueen (°1958) en de auteursrechten vervallen ten vroegste in 2090. We verwijzen naar een YouTube-versie van het Chelsea-clublied.

Daniel Boone (alias van Peter Charles Green) kent u overigens misschien als zanger van “Beautiful Sunday” en “Daddy Don’t You Walk So Fast” (Pappie loop toch niet zo snel), en zijn spitsbroeder Rod McQueen (alias van David William Balfe), mede-auteur van “Beautiful Sunday”,  bracht zelf ook enkele plaatjes uit in 1975-1980 .

Willem

[A] Jan Huyghe [C] Daniel Boone, Rod McQueen
Vriend Willem Vermandere 80 jaar op 9 februari 2020
Voois: Blue is the colour (clublied van Chelsea FC)

Refrein
We zing’n al tegare, voor Willem met de baard,
j’is tachtig jaren, j’hèt ’t leven goed bewaard.
Dus zing met nuus van zijn roem en faam,
ja Willem, Willem is zijn naam!

Hij is van Lauwe, maar rocht op ‘n tjool,
platgezoold, in kloost’r en school.
In Steenkerke startte een nieuw tijdperk,
’t ontstaan van zijn tijd’loos werk! Ho!

Zijn droompaleis werd herberg De Kroon,
spokenwoon, ruig maar schoon.
Ook zijn lief Kris zei: “Dat is niet mis,
hier hangt geschiedenis!” Woow!

Vijftig jaar zingen in ’t Vlaamse land,
Nederland, met heel zijn band.
Zelfs Kinshasa en Amerika,
tot in Zuid-Afrika! Ha!

“Belle Rosselle”, “Bange blankeman”,
“’t Schone land”, “Patatt’n geplant”,
“Eigen God eerst” en “Piere ’t beest”,
en “Blanch’en z’n pèèrd” nog ‘t meest..!

Hij schrieft muziek en is oerpoëet,
in ‘t lang en ‘t breed, van lief en leed.
Schilder en beeldhouwer energiek,
en snijder van zielsgrafiek..! Ho!

Levenslang wint ie met kunst de kost,
voor Kris en kroost, ’t is dat ’t zo most.
Veel nog te doen geeft hij van katoen:
“Zwijg mij van dat pensioen!” Waw!

Zo werd hij stilaan ook filosoof,
zijn geloof: dicht de kloof,
dat alle mensen broeders zijn,
en grenzen gaan verdwien’n! Ooh!

Denker, sjamaan, goeroe, visionair,
duust ampèèr, lijk Voltaire.
Verlichte meester die zalft en sloat,
en zegt woa’ dat ’t om goat…! Kloar!

Maar bovenal zeker kluchtigaard,
lekkebaard, fijnbesnaard,
vertellementen wijs en komiek,
voor sjiek en Jan Publiek! Joa’w!

Dank beste Willem voor beeld en klank,
vonk en vrank, toverdrank.
We zijn zo blijde da’j’nuus gèèrn ziet,
daaruit groeide dit lied…! Joa’t!

Refrein
We zing’n al tegare, voor Willem met de baard,
j’is tachtig jaren, j’hèt ’t leven goed bewaard.
Dus zing met nuus van zijn roem en faam,
ja Willem, Willem is zijn naam!

Jan Huyghe
Odk, 17 mei 2019

4

Een ongeval

Geplaatst door Johan Morris op 2 februari 2020 in Andere liederen, cahiers, liederen, Spot & Ironie | ∞

Leonard Vandevelde (1869-1951) uit Aartselaar schreef als derde lied in zijn schriftje het relaas van een “ongeval”. De titel verbloemt de teneur van het verhaal – dat verder niets verhult – en zonder schroom had hij het beter “Grote kak” genoemd…

Het is waarschijnlijk bedacht en geschreven door Andreas De Weerdt uit Antwerpen want het staat in zijn boekje “Vierde Reeks Nieuwe Liedjes”, gedrukt bij J. Jorssen, Hochstetterstraat 21, Antwerpen anno 1866. De Weerdt gebruikt als titel (ook)  “Een ongeval” en geeft aan dat het gezongen wordt op de melodie van “Der Mestkaai”, maar die kennen we niet.

Willy Lustenhouwer kon het lied ergens rond Brugge noteren, met melodie, dus kunt u er samen met ons hier van genieten!

Een ongeval

auteur onbekend

‘k Heb laatst ontmoet ene gebuur,
een dikken baas, die liep zo vlug
Hij maakte toch zo’n vieze kuur,
En hield zijn hand op zijnen rug.
Ik vroeg: maar Jan, wat is er gaande?
Och, riep hij uit, hou mij niet staande
want ik ben niet op mijn gemak,
‘k heb grote, grote, grote, grote;

neen ik ben niet op mijn gemak,
‘k heb grote, grote, grote kak.

En ’s anderdaags al kwam zijn vrouw,
vertelde dit aan mijn Katrien:
Daar heb ik gisteren algauw
van mijne vent zwaar afgezien!
Hij komt me thuis, en kloppen, kloppen,
doet open Trees, ik kan niet stoppen.
Doet open, gauw, of het is krak,
‘k heb grote, grote, grote, grote;

doet open, gauw, of het is krak,
‘k heb grote, grote, grote kak.

Hij was er nog zo gauw niet in,
of ‘k rook het al, het was te laat.
Ik zei: Jan waar is uwen zin?
’t Is niet vandoen dat g’achter gaat1.
Begin uw broek maar af te stropen,
Wat een gedacht zo ver te lopen,
zo ver met zo ’n lastig pak
met grote, grote, grote, grote

Zo ver met zo ’n lastig pak
met grote, grote, grote kak

Ja Trees, sprak hij, ik had geen cent
en ‘k dorst het op de straat niet doen
want overtijd is Peer Corent
zo nog gepakt op dat fatsoen.
Daar was ’n heer die hem kwam zeggen:
Gij zijt er aan en gij moet leggen,
betaalt den boet of in den bak,
met grote, grote, grote, grote;

betaalt den boet of in den bak,
met grote, grote, grote kak

Ik zei dan: Jan, ik was verbaasd
dat gij hebt in uw broek gedaan,
maar ‘k ben er dan met grote haast
en met een schrobber op gegaan.
Ik heb die broek katoen gegeven,
’n emmer water zes of zeven
Maar ‘k zal de rest vertellen straks,
Want ‘k heb ineens ’n grote grote,

Ik zal de rest vertellen straks,
‘k heb last van grote, grote kak!


1 “achter gaan” = naar het W.C. gaan, naar het “huiske” dat zich “achter” de woning naast of boven de beerput bevond …
PDFlogo Partituur * Een ongeval *
MP3logo
      1. instrumentaal

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.