Trouwfeest lied
Eerste lied in het schrift van Victorine Laes. Florentine Sterckx heeft het lied ook in haar schrift staan.

Geen van beiden vermeldt de bijhorende zangwijze, misschien was dat voor hen vanzelfsprekend.
Op basis van het ritme in de tekst denken wij dat het gebaseerd is op het overbekende 17e eeuwse “Boerenbruiloft” (de boerkens smelten van vreugd en plezier) en in beide gevallen gaat het om een trouwpartij, dus dat lijkt meer dan logisch.
Trouwfeest lied
1008 [A] onbekend [C] 17e eeuw
Awel Lowieke, mijnen lieven man,
wat hoort men de lieden praten?
Zij zeggen dat gij er uit vrijen gaat,
maar ik bid u: aanhoort mijnen raad.
Aleer gij aan dat groen onschuld
uwe liberteit verkopen zult,
wilt alle lasten eens overtasten
eer gij er mee trouwen zult.
Wilt alle lasten eens overtasten
eer gij er mee trouwen zult.
Peinst hoe dat gij er in overvloed
u geld zult moeten besteden,
wat dat nen huisman heeft vandoen
van kammen en keukengoed,
van beddeng’rief voor vrouw en man
’t geen ik u allemaal niet noemen kan
van veel dozijnen, zo grof als fijnen,
van schotels, potten en pan.
Van veel dozijnen, zo grof als fijne,
van schotels, potten en pan.
Als ge wilt zijn van uw vrouwke bemind
dan moet gij kopen wat haar zint:
van toeren, snoeren, van jassen met kappen,
van kousen en kanten en lint.
Dan geeft gij uit aan suiker, kruid,
aan dit en aan dat en wederom wat,
zo wordt Lowieken zijn beurze plat,
wordt Lowie zijn beurzeken plat
Zo wordt Lowieken zijn beurze plat,
wordt Lowie zijn beurzeken plat.
En als ge zijt een’ge maanden getrouwd,
uw vrouw begint er te krempen.
Ze krempt, ze kreucht en ze speekt en ze spouwt,
en ze worden allebei benauwd.
Maar Lowie die is bijdehand:
hij neemt er den battekorf met de mand,
wacht alle dagen op bitt’re slagen,
verwacht dat hij ’t schepsel zag.
Wacht alle dagen op bitt’re slagen,
verwacht dat hij ’t schepsel zag.
Zijn vrouwken die kwam er in ’t kinderbed
en weer tot Lowie zijnen last
En hij wordt aan de wieg gezet
en des nachts wordt zijn slapen belet:
het kindje krempte heel den nacht
en Lowie die roept er met droef gedacht:
mijn kind, wilt zwijgen
ge zult pap krijgen en schoot er in enen lach.
Mijn kind, wilt zwijgen,
ge zult pap krijgen en schoot er in enen lach
Terwijl dat moeder de doeken maakt warm,
dan krijgt het Lowie op zijn arm.
Als er zo zeven rond u zullen zweven,
wat leven zal ’t achtste dan geven?
’t Is pijn om zo gekweld te zijn,
dan is er het huwelijk niet zo fijn
want al die kind’ren zullen verhind’ren
dat gij op ’t gemak zult zijn.
Want al die kind’ren zullen verhind’ren
dat gij op ’t gemak zult zijn.
Awel Lowie, hebt ge dit goed gehoord,
zoudt ge nu nog willen paren?
Me dunkt hij is er een beetje gestoord,
want hij blijft in de minne versmoord.
Dat trouwen brengt gemaanlijk pijn,
ik zou toch veel liever ne jonkman zijn.
Wilt gij ’t goedpraten, ge moet ’t niet laten
maar ‘k zeg het u lijk ik meen.
Wilt gij ’t goedpraten, ge moet ’t niet laten
maar ‘k zeg het u lijk ik meen.
| Partituur * Trouwfeest lied * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: gebaseerd op "Boerenbruiloft" Vermoedelijk gemaakt voor het huwelijksfeest op 30-1-1895 van Louis "bruke" Laes met Elisabeth Janssens (kinderen in 1900, 1901, 1904 en 1905) en in 1917 opgeschreven door hun dochter Victorine. Florentine Sterckx noteerde het eveneens. MUZ0350 pag. 42 / MUZ0351 pag. 2
De broek van ons moemoe
Het zelfde thema van een (te) grote broek van grootmoeder werd door een paar artiesten op een andere manier uitgewerkt.
Van de versie die we hier presenteren vonden we de tekst in het boek “Anderlecht zingt zoals vroeger”, uitgegeven in 1991 door de “Ontspanningsclub van ’t Broeck” ter gelegenheid van haar 25-jarig bestaan (al was dat in 1988 …). Daarin werden een 300-tal teksten weerhouden van circa 1.500 liedteksten die de vereniging tijdens haar jubileumjaar had verzameld.
Het werd in het boek niet vermeld maar wij zijn vrij zeker dat de melodie van “Over 25 jaar”, een “evergreen” van Wim Poppink en The Ramblers uit 1952, bij dit lied hoort. De tekst moest bijgevolg recenter zijn. Een ingekorte versie vonden we bij Staf Permentier, op plaat gezet in 1964. Wie de uitgebreide versie bedacht weten we nog niet.
Hetzelfde thema werd (later, circa 1978) bezongen door de Antwerpse strangers onder de titel “De broek van Grootmoemoe“, maar zij baseerden zich op de melodie van “Ragtime Piano Joe”
De broek van ons moemoe
1007 [A] onbekend [C] Wim Poppink
Het was op een zondag, een zomerse dag,
toen ik z’op de wasdraad voor het eerste zag.
Ik vroeg aan mijn pa: wat voor een vlag is dat?
en hij schoot in een lach!
’t is de broek van ons moemoe,
wel dat is precies een laken.
Van de broek van ons moemoe
kan Omer een tent van maken.
Ja, de broek van ons moemoe
wel die kan voor alles dienen:
wilt ge een regenfrak
of een patattenzak,
vraagt de broek van ons moemoe!
De voddenman die had ons moeke bezocht
en zij had bij hem hare gading gekocht
ze liep daar maar tussen, ze liep daar maar rond
de broek lag op de grond.
Dat occasie broekske kostte niet veel geld
het was maar zes stuivers alles wel geteld.
En iedereen vroeg: waar hebt ge dat gekocht?
’t is juist een wangedrocht!
Ons Moemoe die zei: o, wat zijn ze nu blij
met een minirok en een broekje daarbij.
Het is nu nog twee graden onder zero
daardoor hebben ze nog kou
Ons Moemoe zei dan: ja, ik weet wat ik doe,
die broekjes van heden die vind ik niet goe’
Waarom dat geschreeuw en waarom dat geroep?
’t is warm aan mijn poep en ’t is goed !
| Partituur * De broek van ons moemoe * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: Over 25 jaar (1951) Tekst in "Anderlecht Zingt Zoals Vroeger" (MUZ0777 pag. 230) Kortere versie van Staf Permentier (1920-2001) ook gezongen door "Frankie" in 1975 https://youtu.be/iaZ7XB8o-qM Zangwijze gesignaleerd in liedboek "De Kadullen"; origineel gezongen door De Ramblers In 1978 bezongen De Strangers een eigen variante: andere tekst, zangwijze "Ragtime Piano Joe"
De baas van ’t kot
De melodie van “De baas van ’t kot” werd door Karel Waeri gebruikt voor “De nieuwe spuitmachien“, hier brengen we het origineel terug onder de aandacht. De auteur, August-Victor Bultynck kwam al ter sprake bij het lied “De bultenaar“.

August Victor werd op 9 januari 1844 geboren als derde van dertien kinderen en deed het goed op school maar moest al vroeg meehelpen in de bakkerij van zijn vader. In zijn weinige vrije tijd bestudeerde hij het werk van de dichters uit zijn tijd en hij begon op 21-jarige leeftijd zelf gedichten te publiceren. Grote namen als Hendrik Conscience en F.A. Snellaert erkenden zijn talent en moedigden hem aan om te blijven schrijven. Uiteindelijk bracht hij vooral volkse liederen uit en enkele van zijn “kluchtliederen” kwamen dus ook op het repertoire van Karel Waeri en andere 19e eeuwse volkszangers terecht. In 1871 kwam het boekje “De Nederlandsche Zanger” uit waarin ondermeer liederen van hem werden opgenomen, met muziekpartituur, en zo konden wij de melodie dus restaureren.
De baas van ’t kot
1006 [A] A.V. Bultynck (1844-1917) [C] Reymund Ludwigssohn (1842-1876)
‘k Heb een vrouw, neen van mijn leven
heb ik zo een heks gekend:
altijd kwaad en overdreven,
nooit content van haren vent.
Zij wil altijd meester wezen:
zie, dat is nu toch te stijf!
Maar ik zal haar wel genezen,
tonen dat ik meester blijf!
Neen, ‘k en blijf alzo niet leven,
want zij houdt met mij den zot!
Neen, ‘k en blijf alzo niet leven,
want ik ben den baas van ’t kot!
Want ik ben den baas van ’t kot.
Als ik ‘s morgens vroeg ontwake
moet ik seffens uit mijn bed,
zien dat ik de koffie make
en de vloer vaag, fraai en net.
‘k Snij haar tarweboterhammen,
poets dan allebei haar schoen
en moet haar dan ook nog kammen:
maar ‘k en zal ’t niet lang meer doen.
Als wij eens tesamen praten,
ik heb ’t ongelijk altijd;
‘k moet haar ’t laatste woordje laten
voor ’t vermijden van ’t lawijt!
Alle weken moet ik schuren
dat ik zweet, en voor mijn deel
krijg ik nog in ’t zicht der buren
kloppen met den bezemsteel.
Laatstmaal waren wij aan ’t kijven:
zij verweet me schelm en dief!
‘k Riep: ten zal alzo niet blijven;
maar wat deed ze? Mensenlief:
zij is om ’n stok gelopen
van ’n hele arrem dik.
Gauw ben ‘k onder ’t bed gekropen:
wie daar meester was, was ik!
Daar stond nu mijn wijf te tieren
en te roepen: dwaze guit!
Wat zijn dat nu voor manieren,
ezel, komt gij daar haast uit?
Maar ik riep haar zonder schromen:
‘k Vaag mijn broek aan uw geraas!
‘k Zal er niet van onder komen;
ik alleen ben hier de baas!
| Partituur * De baas van het kot * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: in "De Nederlandsche Zanger, keus van 20 volksliederen", Gent, 1871 (MUZ0763) Reymund Ludwigssohn = pseudoniem van Raymond (Marie Francis Alphonse) De Hovre uit Gent wiens 19-jarige vader Charles Louis (-> Lodewijk -> Ludwig) heette. Melodie ook gebruikt door Karel Waeri e.a.