1

De valse liefde

Geplaatst door Johan Morris op 25 mei 2023 in liederen | ∞

Dit lied kozen we uit omdat we de opgegeven zangwijze nog niet eerder tegenkwamen… Het liedblad vonden we in de verzameling van Florent Meert.

In tegenstelling tot zijn Brusselse collega Jean-Louis Beullens vermeldt Charles Beuelens meestal wel de bijhorende zangwijze op zijn liedbladen, al helpt dat niet altijd om ze ook terug te vinden… ( “M’Amour”, “Den vuilen Papa”, …)

Hier is ons dat wel gelukt: “Voici la lune” is een compositie van Vincent Scotto op een tekst van Jean Rodor, uitgebracht in 1913. Op de cover van de bladmuziek worden 23 uitvoerders van dit lied vermeld, we kennen er geen enkele van… We hebben (dan ook) geen opname teruggevonden van een gezongen versie, maar wel een partituur en dat volstaat om het lied te restaureren.

De valse liefde

978 [A] Charles Beuelens [C] Vincent Scotto (1874-1952)

O wat is de liefde zoet,
zij geneest het jeugdig bloed
zo wonderschoon.
Ja de liefde reis
is een paradijs
gelijk een droom,
als men zo eens is bevriend
en dat men malkaar bemint
lijk man en vrouw.
Maar gene valsheid,
jalousie of nijd,
want dat brengt u in ’t berouw!

Droevig is mijn lijden
en wat klopt mijn hart.
Ach, waar zijn die tijden
dat zij mij zwoer liefde en trouw?
Valse vriendinne
g’hebt mij verleid.
Weg uit mijne zinnen,
adieu voor altijd.

Haar vergeten kan ik niet
ik sterf weg van het verdriet
wat droeve kwaal
want haar vervloekt beld
maakt mij gans ontsteld,
volgt mij overal
Ik zucht soms: hoe kan het zijn
zo lijden van minnepijn,
wat bloedt mijn hart.
Zij bracht mij in pijn
en liet mij alleen
o voor mij wat grote smart

Ware liefde heeft zij niet
zij vergeet mij lijk ge ziet
de valse meid.
Ik dacht van haar trouw
te maken mijn vrouw
ja voor altijd.
Maar zij denkt aan mij niet meer
en bracht mij in het hartzeer
wat ene schand’
Zij riep: ’t Is gedaan
weg met uw getraan
zij brak onze liefde baan.

PDFlogo Partituur * De valse liefde *
MP3logo
      1. partituur instrumentaal
MP3logo
      2. orchestratie Band-in-a-Box

 Bronnen:
zangwijze: Voici la lune (1913)
liedblad Charles Beuelens (MUZ0734 pag. 250)

Tags:

0

Vader’s heengaan

Geplaatst door Johan Morris op 18 mei 2023 in liedbladen, liederen, Soldaten, Wereldoorlog | ∞


uit: “Zo de Ouden zongen”

Nog een tekst op een liedblad van René Vangeersdaele, wellicht ook de auteur. Hij leende de melodie van “Een dief uit vaderplicht” om afwisselend de vader-soldaat en de achtergebleven familie aan het woord te laten. Ook de zanger komt eventjes tussenbeide om alles te duiden, maar de toehoorders – zeker zij die pas zelf de Groote Oorlog overleefd hadden – begrepen maar al te goed waar het over ging.

Het leven van vader-soldaat hangt aan een zijden draadje en als hij het niet overleeft vreest de moeder dat ook de rest van het gezin zal sterven. Van honger en ontbering zonder kostwinner en ook een beetje van verdriet…

Vader’s heengaan

977 [A] René vangeersdaele (?) [C] onbekend

“De dag komt aan, de zon komt mij ’t ontwaken
mijn droeve dromen zijn weer reeds ontvlucht.
Zou vrouw en kinderen nog zijn in leven?
Als ik zulks denk slaak ik een zware zucht.
’k Zag hen voorheen aan mijne zijde scharen,
hun lieve blikken schenen mij zo zoet.
’k Zie nog de tranen langs hun wangen vloeien,
doch ’k ben van hen gescheiden met veel moed.

1. Dien nacht vergeten zal ik nooit,
toen mijnen plicht mij riep ten strijde.
’k Zag vrouw en kinders aan mijn zijde,
’t was voor ons beiden groot verdriet:
’t duurt toch zo lang eer ik hen wederzie.

Ach droeven nacht die wij moeten beleven,
het Vaderland riep ons ten strijde heen
op ’t onverwacht, het uur dat was geslegen,
misschien voor eeuwig scheiden wij vaneen.”
“In onze woon was alles droef en treurig,
o droeve nacht eer vader henen gaat.”
Ja kort daarop, wat moest en zou gebeuren,
men zag vader vertrekken als soldaat.

2. Dien nacht vergeten zal ik nooit, …

Nu zit hij daar zo moedig aan het strijden
doch ver van hem is zijne teed’re kroost.
In hare woon bij hunne lieve kinders,
zij bidt en treurt, vraag God wat er gebeurt.
“Uw braven Va heeft zich met moed gegeven,
ja ’t is een held, dat zweer ik u zo duur.
Hij zal voorwaar zijn laatste krachten geven
ofwel bezwijken onder ’t kogelvuur.”

3. Zo sprak de moeder, ’t harte brak,
zij kwam zich in tranen begeven.
“Moest uwen vader ginder sneven,
het waar ook gauw met ons gedaan,
wij gaan met hem het donker graf in gaan.”

PDF Partituur * Vader’s heengaan *
MP3
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "De dief"
liedblad van René Vangeersdaele in "Zo de ouden zongen" (MUZ0132 pag. 110)

Tags:

0

Het kruis van eer

Geplaatst door Johan Morris op 11 mei 2023 in liedbladen, liedboeken, liederen, WOII | ∞

Over welk “kruis van eer” de jongeman in dit lied het heeft weten we niet zeker: de meeste officiële Belgische eretekens die tijdens of na WO I uitgereikt werden hebben de vorm van een kruis. We tonen u twee ervan: het Oorlogskruis 1914-1918 met toegevoegde zilveren en gouden palm en het IJzerkruis met een Vlaams lintje. Die toegevoegde palmen kwamen er op basis van eervolle vermeldingen in de “Dagorde”: een zilveren voor 5 vermeldingen en een gouden voor 5 zilveren vermeldingen. Het getoonde Oorlogskruis behoorde dus toe aan een zeer ijverige -zeg maar heldhaftige – soldaat!

Deze eretekens mochten enkel gedragen worden door de gedecoreerden zelf of (uitzonderlijk) door de moeder van een gesneuvelde soldaat. Momenteel dus door niemand meer …

Walther Van Riet drukte in “Zo De Ouden Zongen” een liedblad af van René Vangeersdaele met liederen over WOI, waaronder dit. Van René zijn ons geen andere liedbladen bekend. Op het oorlogsmonument van WOI in Moen (Zwevegem) staat er een Jules Vangeersdaele tussen de “opgeëisten” die het niet overleefden. Die had een broer, René (1889-1955), een timmerman, maar verder hebben we geen aanwijzingen dat het om de zanger van onderstaande tekst zou gaan.

Het lied werd ook nog gezongen na WO II, zij het gewijzigd om de tekst te doen passen op een melodie van die tijd “Es geht alles vorüber, es geht alles vorbei”.

Het kruis van eer

976 [AC] onbekend

“Moeder,” sprak een jongling vol gloed,
“ik vertrek van u, ja het moet.
Het vaderland vraagt mijn kracht en mijn moed,
’k Zal roem als een held gaan verwerven.
Moeder, kom, omhels mij nog teer,
misschien zal ik ginder sterven,
maar als ik dan toch wederkeer
prijkt op mijn borst het kruis van eer.”

Bloed en leven wil ik geven
voor mijn vaderland zo duur.
Ik zal strijden, trots het lijden,
als een held tot mijn laatste uur.
’k Zal niet wijken voor ’t bezwijken,
dat zweer ik hier plechtig vol vuur.
Moeder, als ik bij u nog wederkeer
is het met het kruis van eer.

Weken maanden vlogen nu heen;
moeder zat in ’t huisje alleen,
zuchtend en klagend vol droevig geween
aan hem die zij mint steeds te denken.
En zij bidt voor hem elken dag:
mocht men hem mij wederschenken,
en dat ik hem gauw weder zag,
mij kon verheugen in zijn lach.

“Kom toch weder,” zegt zij teder
wijl een traan haar oog ontvliedt,
“stelp mijn smarte, troost mijn harte,
uw moeder heeft zoveel verdriet.
Moest gij sterven, ’t leven derven,
geen vreugde voor mij in ’t verschiet.
Gij waart voor mij zo braaf en goed,
mijnen allerliefsten Hendrik zoet!”

Op een bed in het hospitaal
liggen zij in de grote zaal,
de dappere helden die door het staal
neervielen bij het moedig strijden.
Daar ligt ook een jon’ling zo teer,
mager en bleek door het lijden,
en stervend richt hij d’ogen neer
naar zijn borst op het kruis van eer.

“’t Zal niet komen, al mijn dromen,
moederlief, zijn nu voorbij.
Ik ga henen, wilt niet wenen,
moeder lief denkt eeuwig aan mij.
’k Voel het leven mij begeven,
ik voel het, weldra scheiden wij.
Vaarwel, moeder!” snikt hij en was niet meer.
Hij stierf met het kruis van eer.

PDFlogo Partituur * Het kruis van eer *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
* In "Marktliederen over de 'Grooten Oorlog' "(Roger Hessel), (MUZ0532 pag. 71), met melodie "Gezongen door Theophiel De Smed (1916)"
* liedblad van René Vangeersdaele in MUZ0132 "Zo de Ouden zongen" pag. 110
* in "Marktliederen WOII" (Julien De Vuyst) (MUZ0800 pag. 22) en op anoniem liedblad (verzameling ELiane Van Geyt, MUZ0821 pag. 13) als "De hel van Breendonk" maar op de zangwijze "Es geht alles vorüber"
* Ook gezongen door Achille Coppenolle

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.