Mijn lief rijdt met ’n autobus

Het thema van dit lied komt wonderwel overeen met “Moeder, laat mij verkeren” van de Lustige Sinjoren. “Inspiratie” heet dat soms. Het is wel op een andere melodie maar … die werd toevallig geschreven door de vaste mede-componist van de Lustige Sinjoor himself!
Mijn lief rijdt met ’n autobus
[A] Lionel Bauwens [C] Wim Kreuer
Liesken, ’k zou eens willen weten,
gij zijt weer een uur te laat,
waar hebt gij weeral gezeten?
Spreekt en maakt er mij niet kwaad.
Want des avonds rond den tienen
Is de straat voor u niet goed
Hebt gij soms liefdecombine?
Zie, vertelt mij dat met spoed!
Ach moeder laat mij doen,
’k heb nu gevonden mijnen Sus.
Ach moeder laat mij doen,
mijn lief rijdt met een autobus.
Hij roept altijd: Allé vooruit Alice,
gesmeed het ijzer binst dat ’t warrem is.
En rijden dat hij kan,
hij voert de meisjes naar de zee
en in zijn beste plan
pakt hij mij mee,
moeder, voor enkel enen kus!
Mijn lief rijdt mee een autobus.
Ieder heeft er zijn gebreken
maar zie, d’uw zijn wat te groot.
Moest uw vader dat eens weten,
wel, hij sloeg u zeker dood.
Want met zo een man verkeren
die met God en alleman
rijdt en rotst, ’t zij traag of zere,
en kan trekken goed zijn plan
Moeder hij is zo voorzichtig
in het rijden sakkernon.
Ziet hij iets dat is gewichtig,
rap gebruikt hij den klakson.
’t Zij bij donker of bij klare,
hij heeft genen bril vandoen
en zie, als wij zijn te gare,
dan stuurt hij zacht en met fatsoen
| Partituur * Mijn lief rijdt met ’n autobus * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: "Ze zijn de pijp uit" (1945) liedblad Tamboer & Frans Jacobs MUZ0352 (MUZ0956) uit de verzameling van Erik Wille
Aan de schandpaal van de vijand, gedood uit liefde voor haar verloofde
Een jong meisje weigert haar lief, die een verzetsstrijder is, te verraden en dat kost haar het leven.
Alles speelt zich af in Breendonk en dus tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Over welke personen het hier precies gaat wordt niet gezegd, het zal wel een “pars pro toto”zijn, een voorbeeld van vele gelijkaardige drama’s. En uiteraard werd dit pas gezongen na het einde van WOII.
Aan de schandpaal van de vijand
954 [A] Lionel Bauwens [C] René de Buxeuil (1913)
Wie kan het gebeurde vergeten,
de jaren van bloed, moord en schand
en zij die zoveel heb’n geleden
voor trouwheid aan hun Vaderland?
Een meid van maar pas twintig jaren
werd slachtoffer van ’t Duits gebroed
omdat zij niet wilde verraden.
Zij gaf voor de liefde haar bloed:
“Verklikster dat wil ik niet worden,
zelfs niet in het uur van de dood.”
Daar aan dien paal vol schand,
door Duitsland hoog verheven,
liet zij voor ’t Vaderland
te Breendonk haar jong leven.
Zij riep: “Adieu minnaar,
ik heb u niet verraden.
Vaartwel moeder en vader
en leve Belgenland !”
Zij loerden langs kanten en hoeken,
de gestapo’s vroegen de meid :
“Uw minnaar ’t is hem die wij zoeken,
spreek dus en gij wordt er bevrijd.”
Maar geen woord kwam over haar lippen
ondanks hun ruwheid en geweld.
Ze kon aan hun wraak niet ontglippen
en werd aan de schandpaal gesteld.
Wijl moeder en vader gingen bidden :
“O God geef ons kind toch terug!”
Door vragen die zij niet bekende
bracht men haar in ’t lijden, ’t is straf,
naar ’t kamp van de moordenaarsbende:
in Breendonk, zo gruw’lijk en laf.
Hoe is ’t arme meisje bezweken ?
Een gruw’lijke dood wel misschien,
ondanks vaders en moeders bede,
z’hebben nooit hun kind weergezien.
Gevloekt zij de naam van haar beulen.
Zij zullen hun straf niet ontgaan.
| Partituur * Aan de schandpaal van de vijand * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: “Ferme tes jolies yeux” Liedblad Tamboer MUZ0352 nr. 516 pag. 731
Centen en geen centen
Wat zou er gebeuren als er nu nog marktzangers actief waren en ze hun licht zouden laten schijnen op de actualiteit? “Jef Patat” is zo’n (gewezen) marktzanger. (Geen familie van de Van Gestel-clan uit Aarschot die destijds “de patattenkoppen” werden genoemd).
Hij stuurde ons eerder al een lied naar aanleiding van de Covid-19 epidemie en nu leende hij de melodie van “Chanson Vécue” (1905, P. Forgettes / H. Christiné) – bij ons bekend gebleven door het lied “Fleur de la mansarde” en varianten – om er de huidige economische toestand en de (drog)redenen voor een golf van ontslagen en andere besparingen kritisch en een beetje bitter mee te bezingen. Aan de Sinterklaas-politiek is blijkbaar een einde gekomen.
Zoals dat de gewoonte was bij marktzangers is er in het lied geen sprake van enerzijds/anderzijds, het is het een of het ander, het is wit of zwart, nooit grijs.
Centen en geen centen
[A] Jef Patat [C] Paul Forgettes / Henri Christiné
De laatste tijd horen we veel
“Er is te weinig personeel,
Er zijn geen centen”
Veel mensen werken zich verrot
Maar onze welstand gaat kapot
Er zijn geen centen
Onze pensioenen zijn te klein
Besparen doet ons steeds meer pijn
Er zijn geen centen
Maar bij het kapitaalgebroed
Daar zit er geld in overvloed
Daar zitten centen
Het onderwijs klaagt steen en been
Vinden geen leraren meteen
Er zijn geen centen
Daarom vrijwilligers gevraagd
Maar dat is toch wel godgeklaagd
Gebrek aan centen
De voedselbanken zijn in nood
En hun tekorten worden groot
Er zijn geen centen
Maar voor het voetbal in Qatar
Staan er dan weer miljoenen klaar
Dan zijn er centen
Bij zorg- en rusthuizen is ’t krap
Er is geen zicht op beterschap
Er zijn geen centen
Dat hoort men al een hele tijd
En de regering zegt met spijt
Er zijn geen centen
De voedselprijzen gaan omhoog
Dat hoeft hier zeker geen betoog
We missen centen
Maar voor ’t prestige van het land
Dan is er altijd geld bij d’ hand
Dan zijn er centen
De treinen zitten in de knoei
Met al dat politiek ‘gesnoei’
Er zijn geen centen
Ze rijden niet, of zijn te laat
Niemand die zoiets toch verstaat
‘t Ligt aan de centen
Ons leger is onderbemand
Breng dat maar iemand aan ‘t verstand
Gebrek aan centen
Maar naar de strijd in Oekraïne
Gaan er miljoenen ongezien
Dan zijn er centen
Dus mijn conclusie is gesteld
In België is er altijd geld
Voor wat ze willen
En bij de banken, ’t kan niet op
De Nationale bank op kop
‘t Is om te gillen
Ons landje is dodelijk ziek
Door gans de politieke kliek
Dat moet toch blijken
Zijn ze nu rood of geel of blauw
De kleuren steken niet zo nauw
Het zijn gelijken