0

Hé ! Jij bent van hier niet

Geplaatst door Johan Morris op 10 november 2022 in liedbladen, liederen, Over de Zee en zo, Over Liefde & Verdriet | ∞

In 1934 schreven Hans Otten (muziek) en Gerard Ebeler (tekst) een aanstekelijke wals, die vanaf dan en nog steeds op Duitse carnaval- en bierfeesten gezongen werd en wordt: “Du kannst nicht treu sein“. Bob Scholte was er als de kippen bij om een vertaling uit te brengen.

      1. Kon Jij Maar Trouw Zijn (fragment)

In 1936 speelde er al een gelijknamige film in de Duitse bioscopen en marktzangers zoals Tamboer pikten dan ook meteen de melodie op. In “Jij bent van hier niet” vertelt hij hoe een student op vrijersvoeten bot vangt bij een plaatselijke schone: zijn accent verraadt dat hij zich ver van zijn thuishaven bevindt en dus allicht geen blijvende relatie op het oog heeft… In de laatste strofe komt de genadeslag: ze  heeft haar hart al aan een ander gegeven, dus verloren moeite al dat geflirt.


Hé ! Jij bent van hier niet

950 [A] Lionel Bauwens [C] Hans Otten (°1905 +1942)

“Zeg luister eens meisje,” zo sprak een student,
“kom, doen wij een reisje als ge zijt content.
Toe stapt in mijn schuitje, de zee is zoo stil,
het kost u geen kluitje, en krijgt wat je wil.
Ik heb een diploma, bezit een kompas.
Wij varen naar Boma.”, maar ’t antwoord dat was.

Jij bent van hier niet,
ik zie het aan je das.
Jij bent van hier niet
want ik hoor het daar pas.
Gij spreekt een tale
waar veel l’amour aanhangt,
maar ’t is langs hier niet
Dat men van die visjes vangt

Ik zal u wel wiegen, de spiegel der zee
kan u niet bedriegen, toe vaar toch eens mee.
De liefd’ op het water is innig en trouw,
misschien wordt gij later een stuurman zijn vrouw.
Slechts een enkel poosje, het jawoord, hoe klein,
brengt ons een matroosje. Maar zij zong ’t refrein:

Waart gij maar diegene waar ik zo naar tracht.
Voor hem gans allene heb ik een gedacht.
Daarom kom ik weken na één hier aan ’t strand.
Hij liet het mij weten van den overkant.
Ik wacht hem nog heden, dus plaag mij niet meer.
Vertrek maar tevreden, ’k herhaal ’t nog ne keer.

PDFlogo Partituur * Hé ! Jij bent van hier niet *
MP3logo
      2. instrumentaal met intro

 Bronnen:
zangwijze: "Du kannst nicht treu sein" (1935)
liedblad "De Drij Tamboers" MUZ0931 pag. 77 (fragment)
MUZ0352 nr 69 pag. 213 (volledige tekst)
"Jij kunt niet trouw zijn" "Kon jij maar trouw zijn" "You can't be true dear"

Tags:

0

Stiena ging naar Engeland om te trouwen

Geplaatst door Johan Morris op 3 november 2022 in liedbladen, liederen, WOII | ∞

Tamboer vindt het niet nodig te vermelden op welke zangwijze het verhaal van (Chri)stiena moet gezongen worden, maar dat wordt wel “verklapt” door het slotvers van het refrein: “Vie vat nen Vlaamsen piot” verwijst duidelijk naar het lied “Vivat mijne kleine piot” dat op zijn beurt de oude zangwijze van “De pater is uit het water” recupereerde.

Stiena ging naar Engeland om te trouwen

949 [A] Lionel Bauwens [C] trad. 19e eeuw

Stiena, de meid van boer boter en graan
was met nen Tommy naar Eng’land gegaan.
Hij had heur van alles beloofd in de schijn:
’t was om te trouwen en om rijk te zijn.
Z’hadden ne Chateau very nice, plenti poen.
Zij ging ginder goed zijn en niets moeten doen,
maar veertien dagen nadien wist zij ’t fijn
en zij dacht stillekens aan dit refrein

Soldaatje, gij moet niet meer stoefen,
‘k heb alles van dichtbij gezien
Al moest ik naar huis op mijn kloefen,
‘k ga were naar moeder Katrien
Veur mij zijn ons jongens de besten
want als zij op u zijn verzot
dan zorgen zij ook veur de reste.
Vie vat nen Vlaamsen piot

Mama die zou aan den boot hèn geweest,
er zou plezier zijn en worden gefeest.
Maar daar aan de haven in plaats van O. K.
stond er daar niemand en Stiena moest mee.
Vijf mijl te voete en niet geren bij
want als zij thuis kwam was zij nummer drij:
twee Brusseleskes en een boeremeid
en alle drie riepen zij nu vol spijt

Elk had nen foto van Jim en daarbij
had hij den trouw beloofd aan alle drij,
en hij gaf hem uit veur nen proingenieur
maar zijn beroep was nen armen chauffeur.
Mama en papi was fier in de woon:
ze hadden drij schoondochters voor enen zoon,
maar Stiene riep: morgen trek ik er uit,
Jim, veel geluk met uw dubbele bruid.

PDFlogo Partituur * Stiena ging naar Engeland om te trouwen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "De pater is uit het water" (niet vermeld op liedblad)
Liedblad Tamboer & Frans Jacobs uit de verzameling Leo Lingier
volledige tekst in MUZ0352 nr 598 pag. 815

Tags:

0

Moest mijnen droom, enfin, ne keer de waarheid zijn

Geplaatst door Johan Morris op 27 oktober 2022 in liedbladen, liedboeken, liederen, Spot & Ironie, WOII | ∞

Tamboer heeft gedroomd over de Hemel, zegt hij, en daar is alles veel beter dan op aarde. Hij maakt van de gelegenheid gebruik om voor de zoveelste keer de boerenstand op de korrel te nemen: dat zijn woekeraars en die komen bij de duivel terecht. Vervolgens schimpt hij op de “oorlogsspeculanten” die hetzelfde lot beschoren zijn. De meisjes van plezier moeten eerst even naar het “vagevier”, maar de mensen “met een zwart verleden” (collaborateurs dus) komen evenmin de hemelpoort door. De laatste strofe is een epiloog: dromen zijn bedrog! Versta: in werkelijkheid komen al die zondaars er ongestraft mee weg en dus ook in “de Hemel”.
Genuanceerd zijn marktzangersliederen zelden, het is ofwel wit ofwel zwart. Populistisch zouden we nu zeggen, of “commercieel”, want ze leefden van de verkoop van hun liedbladen.
Tamboer zingt dit alles op één van zijn lievelingsmelodieën: “Ze zijn de pijp uit”

Moest mijnen droom, enfin, ne keer de waarheid zijn

948 [A] Lionel Bauwens [C] Wim Kreuer

’k Heb vannacht, dames en heren
zo nen raren droom beleefd.
’k Zal het hulder explikeren
’k Had al lang genoeg geleefd.
Vrij van zonden, goed geweten,
mocht ik naar den hemel gaan.
Rijstpap bij d’engelkens eten
maar luistert hoe ’t is gegaan

’k Zou in mijn leven, kreeg ik de keuze, ’k zeg het fijn
’k Zou in mijn leven, niet meer op aarde willen zijn
want in den hemel is het wonderschoon,
daar zit éénieder op nen zelfden troon.
Nooit van mijn leven, al werd ik zeker honderd jaar
koos ik de wereld met zijn gevaar
want daar omhoog daar is het klas,
daar zijn ’t er al van ’t echte ras

Ik zag daar om te beginnen
aan de hemelpoorte staan
vele boeren en boerinnen
Met wat boter en wat graan.
Spraken al tot Sinte Pieter:
wij kenden geen woekerprijs.
Maar hij riep thans: sakkermieter,
vooruit, naar ’t duvelsparadijs!

Schoen en stoffenfabrikanten
vonden ’t zeker een malheur.
Al de oorlogsspeculanten
moesten blijven veur die deur.
Z’hadden ’t volk te veel misdreven,
anders niet dan kwaad gedaan
en nu wilden z’alles geven
om niet naar Lucifer te gaan

Ik zag, zonder ’t overdrijven,
vele meisjes van plezier,
wilden ook bij ons verblijven,
moesten eerst naar ’t vagevier.
Mannen met een zwart verleden
kregen ginder hulder vet,
mochten d’hemel niet betreden
en werden rap aan kant gezet.

Moest mijn droom de waarheid wezen,
zeg ik hier aan u gewis,
’t was een plaatsken uitgelezen,
zie ’t en was daar nog niet mis.
Al de goeie en brave mensen
waren ’t hopen bij elkaar
maar, gij zoudt ’t toch wel verwensen,
want zie, nen droom is nooit geen waar!

PDFlogo Partituur * Moest mijnen droom, enfin, ne keer de waarheid zijn *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Ze zijn de pijp uit" (1945)
liedblad Tamboer & Frans Jacobs (MUZ0352 nr 393 pag. 597)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.