0

Wat gaan ze met ons geld toch doen ?

Geplaatst door Johan Morris op 6 januari 2022 in liedbladen, liederen, Spot & Ironie | ∞

In een anoniem liedjesschrift afkomstig uit St-Genesius-Rode vonden we een lied waarbij het refrein eindigt op “Wat gaan ze met ons geld toch doen?”.


Het schijnt te gaan over een muntdevaluatie om de speculanten de pas af te snijden. Inhoudelijk is het dus verwant aan “Waar blijft dat geld” dat we in april 2021 publiceerden.

We vonden de originele tekst terug op een liedblad van Frans Jacobs, zonder vermelding van melodie, maar in het liedschift stond wel vermeld dat de zangwijze “robe à careau” moest zijn, dezelfde melodie dus die we tegenkwamen in ons laatste bericht van 2021.


Wat gaan ze met ons geld toch doen ?

906 [A] Frans Jacobs [C] Roger Dufas

Gij vraagt mij om te zingen?
’k Heb dat meer of eens gedaan.
’t Zijn geen rare dingen
als gij mij maar wilt verstaan.
Op den dag van heden
is het waarlijk wel een schand,
dat zijn toeren met ons geld in ’t land.
Gaat maar bij nen winkelier,
’t zij beenhouwer, herbergier,
onze frank heeft van zijn waarde niksken schier

’t Arme volk dat is van klagen moe.
Zeg waar gaat dat nu naar toe?
’t Spekuleren in ons kleine land
ja dat trekt ons wel nen groten tand.
Wel zij vinden enen goeden raad,
onze frank die zo lage staat
En al zij die nering doen
vragen opslag, geef maar poen,
wel wat gaan zij met ons geld toch doen?

Een broodje bij den bakker
fijn gemaakt van witte bloem
is niet overdreven als zij er geen krijt in doen.
De prijs is drie franken voor den kilo dat is waar,
’t weegt soms honderd grammen minder maar.
Boter, eiers is gesteld
als gij maar veel centen telt
want dien opslag komt met ’t vallen van ons geld

Moeder gaat om vlees bij nen beenhouwer uit de straat
‘n bifstuk zonder benen en zij krijgt er juist haar maat
Van twee meters verre smijt hij ’t vlees op den baskul
gij wordt opgelicht van dienen snul
Gaat ge in een apotheek
om wat poeiers, pil of thee,
de gezondheid komt uit uwe portemonée.

’t Zondags voor ’t vermaak gaat gij langs bij den herbergier,
een halve pint bier dat noemen zij ook nen demi
‘n Jufferken bestelt u met een groten kousenband
D’effen rekening is juist ne frank
Ja het klinkt uit ieders mond:
altijd opslag op dien stond,
spijtig is ’t dat vroeger tijd niet wederkomt

PDFlogo Partituur * Wat gaan ze met ons geld toch doen ? *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Elle avait une robe à carreaux" (1925)
liedblad nr 51 van Frans Jacobs (MUZ0821 pag. 47)
liedschrift uit Rode (MUZ0376 pag. 12)

Tags:

3

Onder de rozen

Geplaatst door Johan Morris op 3 januari 2022 in cahiers, liederen, Over Liefde & Verdriet, thesis Herman van Gorp | ∞



liedschrift Martha Criel, Evergem 1911liedschrift Martha Criel, Evergem 1911

Deze “romance-“tekst kwamen we in meerdere liedjesschriften tegen maar over de bijhorende melodie vonden we niets. Er werd nergens doorverwezen naar een “bekende wijze”, dus misschien was het wel een originele melodie.



liedschrift Anna van Hobbroeck (1912)


liedschrift Putman


liedschrift Froyen-Drijvers, Diepenbeek

Armand de Lattin citeert er een stuk uit in zijn (teleurstellend) boek “Het Marktlied: wat de liedjeszangers zongen” en schijnt het op een liedblad van een marktzanger gevonden te hebben maar verzuimt zijn bronnen te vermelden. Hij schrijft dat het lied “bijzonder tragisch” eindigt, maar publiceert slechts de eerste strofe …


En dan kwamen we via Rob Van Deun in het bezit van enkele bandopnames die Herman van Gorp rond 1975 had gemaakt voor zijn thesis in verband met Kempense volksmuziek. Daarop zong Julia Van Herck dit lied voor, we hebben onze interpretatie van haar versie in een partituur proberen te vatten.

Onder de rozen

809 [A] [C] onbekend

‘k Ben gans alleen en hopeloos op aard’
de wrede dood ontnam mijn teergeliefde
ik heb verdriet, verkwijn van pijn en smart
haar laatste kus die mijn jong hart doorkliefde
Zij was voor mij ja toch zo zoet en zacht
in mijnen droom zie ik haar naar mij komen
Maar nu rust zij al in het duister graf
onder de rozen,

onder de rozen.

Bij dag of nacht, ik vind geen rust niet meer
want het was haar die ik zo teer beminde
O schone roos, ik zie u thans niet meer,
ik kan u op dees aarde niet meer vinden.
Zij stierf, zij was nog maar pas achttien jaar
en ik had haar voor mijne bruid gekozen.
Maar nu ligt zij voor eeuwig in het graf
onder de rozen,

onder de rozen.

Och was ik nog in dienen lentetijd
als ik met haar ging wand’len in de heide.
Ja, in dien tijd, toen was ik gans verblijd,
ik trok door ’t groen, verheugd aan hare zijde
’k Gaf haar een kusje o zo zoet en zacht
de liefdegloed deed dan haar wangen blozen
maar nu ligt zij met hare schone pracht
onder de rozen,

onder de rozen.

Dierbare schat, die mij ontnomen zijt,
voor u voel ik mijn hartje treurig kloppen.
Ik had mijn leven aan u toegewijd,
op ons geluk mag ik nu niet meer hopen
want nu is zij alreeds de wereld af,
ik dwaal hier nu zoals een hulpeloze.
Vaarwel, schoon lief, rust zacht hier in uw graf
onder de rozen,

onder de rozen.

PDFlogo Partituur * Onder de rozen *
MP3logo
      1. instrumentaal
MP3logo
      2. zang Julia Van Herck

 Bronnen:
melodie op basis van een bandopname van Julia Van Herck (1975) door H. Van Gorp (MUZ0903 nr 4.1 pag 146)
tekst gecombineerd van liedjesschriften Maria Criel, Anna van Hobbroeck, Froyen en Putman (MUZ0772 lied nr 14) (MUZ0385 pag.48) (MUZ0809 pag. 42) (MUZ0719 pag. 17)
Citaat uit "Het Marktlied: wat de liedjeszangers zongen" (1943, Standaard Boekhandel) (MUZ0062 pag. 58)

 

Tags:

0

‘k Heb alle stielen aangeleerd

Geplaatst door Johan Morris op 31 december 2021 in liedbladen, liederen, Spot & Ironie | ∞


De zangwijze “Elle avait une robe à carreaux” kwamen we al meermaals tegen bij minder interessante teksten, dankzij Alberic Cattebeke kunnen we het foxtrot-melodietje nu toch eens gebruiken bij een kluchtlied van zijn hand…

‘k Heb alle stielen aangeleerd

741 [A] Alberic Cattebeke [C] Roger Dufas (1925)

‘k Ben een ongelukkig kind, verlaten gans alleen.
Moeder doof en vader blind, ik zie er twee voor één.
’k Ben nochtans een kerelken gemaakt heel chic en fijn,
maar ’k ben dwazer als een everzwijn.
Ook al vele geprobeerd,
alle stielen aangeleerd,
’t geen ik deed dat ging wel goed maar ’t was verkeerd.

’t Eerste werd ik apothekersknecht,
zie dat stielken was niet slecht.
Ik gaf poeiers door mijn domheid groot,
menig mens die scheet zich dood.
’k Vloog op straat, zie ik werd chauffeur,
dat was ook een groot malheur,
kreeg subiet daar mijn ontslag,
door dat ik niet goed ’n zag,
’k schoor het haar en baard en ’t vel ook af.

Dan werd ik pompier chauffeur, als ’t brande vroeg of laat,
reed ik altijd per malheur in een verkeerde straat.
’k Werd dan clown in ene cirk, maar op een avond straf
riep ik tot het volk: de cirk brandt af!
Dan werd ik loodgieters gast,
mijnen baas dat was een kwast,
en ’k soudeerde hem aan de corniche vast.

Ik werd schilder in het goed seizoen
en ’k moest binnen werk gaan doen.
Mijnen borstel ging er niet goed mee,
’k verfde spiegels, kachels en planché.
Mijnen baas was er toch zo kwaad
als hij goed mijn werk bezag:
“Allez, buiten dommerik”
en ik zat weer zonder frit,
’k had stoelen en tafels mee gewit.

Dan werd ik ’n metser in de stad, zie wat malheur!
’k Bouwde al mijn huizen zonder vensters, zonder deur.
’k Metste eens ’n kelder toe, en dat ging goed vooruit,
maar kon bijna zelf er niet meer uit.
Ik werd knecht bij bakker snoek,
maar ik kreeg er mijnen boek:
mijnen buik deed zeer
van al zijn suikergoed.

Ik heb dan voor paardensmid geleerd,
’k plaatste d’ijzers gans verkeerd
en daar was het dan ook gauw mee uit
want de paarden gingen achteruit.
Kreeg ik maar ’n plaatsken als kassier,
wel dat deed ik met plezier
want het coffreforken zie
was er dan al rap partie
en ’t kassierke was ribbedebie.

PDFlogo Partituur * ‘k Heb alle stielen aangeleerd *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
wijze: "Elle avait une robe à carreaux" (1925)
liedblad Alberic Cattebeke (MUZ0821 pag. 4)

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.