W’hebben hem liggen g’had
Wylly neemt geen blad voor de mond en maakt in dit lied de rekening van Léon Degrelle, boegbeeld van de Belgische REXisten, de vooral in franstalig België actieve autoritaire beweging die gemoddeleerd was op de Italiaanse fascistische beweging van Mussolini.
Zij waren van oorsprong een conservatieve katholieke studentenclub en hadden een totale afkeer voor het kommunisme; De Vlaamse tak werd in 1940 geabsorbeerd door het VNV maar de grote volkssteun die de Nazi-partij in Duitsland uiteindelijk kreeg hebben de Rexisten nooit gehad. Toen Degrelle in 1941 openlijk zijn bewondering voor Hitler en Mussolini etaleerde, haakten vele katholieke Rexisten af en begonnen sommige ex-leden zich te verzetten tegen hem en zijn consoorten. Dat beterde niet toen Degrelle in 1943 verklaarde dat alle Walen in feite franstalige Germanen waren…
De Brusselse marktzanger noemt Degrelle een “zwette”. Dat sloeg op zijn pikzwarte militaristische uniform, een kruising tussen de Duitse SS-kledij en die van de Italiaanse fascisten. Daardoor werden ook alle collaborateurs “(vuile) zwarten” genoemd.
De door Wylly gekozen melodie is eens te meer het bekende “ouwe taaie”, een cowboy-liedje, want tenslotte hadden de cowboys toch mee de nazi’s verslagen.
W’hebben hem liggen g’had
787 [A] Wylly den Brusseleir [C] Kees Van Noordwijk, Eddy Christiani, Ronny Luco
Degrelle dat was een fijne
die wou hier de man zijn
maar dat was aan zijnen voet.
Hij stond op ons te loeren
verkocht van alle toeren,
maar zie, dat pakte bij ons niet zo goed.
Maar wij lieten ons niet zo gemak’lijk doen,
van zo’n zwette slechte kapoen.
En omdat ‘m zag dat het niet goed ’n ging
is ‘m hier begost met zijn gedwing
Maar van al zijn gedwang
hadden wij genen bang,
w’hebben hem nog veel geleerd.
Rap kon ‘m ondervinden
dat w’ons niet wilden binden,
w’hebben hem onze rug toegekeerd.
Voor de micro kon hij tieren
en met zijn armen zwieren
ja, dan maakte hij geweld.
Hij kon alles goed zeggen
ja, alles goed uitleggen
om ons te lokken naar het slagveld.
Om ons kunnen te vangen
hadden z’affiches g’hangen,
ge rappeleert u dat wel,
waar dat op stond geschreven
hoeveel ze zouden geven
als we wilden meedoen in hun spel.
Maar met al zijn mooi praten
is ‘m nu toch verlaten
ja, door ied’ren goeden Belg.
We zijn hem reeds vergeten
willen van hem niet weten,
zo behand’len wij een slechten Belg.
5. Nu is het met u gedaan schone Léon
en daarvan hebben we zo nen bon
Dat zal hem leren, met den Duits mee te gaan
en zijn eigen volk te willen slaan.
| Partituur * W’hebben hem liggen g’had * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: Ouwe Taaie liedblad "Wylly de zingende Brusseleer"
Het drama te Zellik (1932)
“Muziek verzacht de zeden” zegt het spreekwoord maar spreekwoorden zijn – net zoals vaccins – zelden 100% accuraat.
In Zellik werd een noeste, plichtsbewuste arbeider en liefdevolle vader ei zo na met bijlslagen om het leven gebracht. Dat was volgens sommige kranten omdat hij ook tamboer van een fanfare was en dat vond zijn echtgenote niet kunnen. Omdat haar man weigerde die hobby te laten schieten ging ze hem met een bijl te lijf en, denkende dat hij dood was, vermoordde ook hun drie jonge kinderen. De oudste was zes jaar.
In andere kranten wordt de vader niet zo ideaal voorgesteld.
Het gerecht concludeerde anderhalve maand later dat er hier sprake was van een vlaag van zinsverbijstering.
Het drama te Zellik
894 [A] Julien De Wolf ? [C] Robert Sauer
Ach, Clementine wat hebt gij misdreven
Gij leefde nochtans niet in onmin
En plots ontneemt gij uw kinderen het leven
Een slachthuis werd uw lachend huisgezin
Uw kinderen rusten nu op koude stenen
Vrees’lijk verminkt zo liggen zij daar neer
In het gevang daar zit gij nu te treuren
Wat baat het, nimmer ziet gij hun nog weer
Wreder kan het niet gebeuren
Clementine, door elk geacht
zit over haar daad te treuren
Zij, zo braaf, zo lief en zacht
is een misdadige vrouwe,
aan haar handen kleeft er bloed
’t Onderzoek zal tonen gauwe
Of zij inderdaad boeten moet.
Wat nu d’oorzaak was voor deze daden
Zij zegt dat hij zijn plichten kwam te kort
Met bijlslagen werd de man overladen
Hij vluchtte heen, dan bedreef zij die moord
Het knaapje smeekte: moeke laat me leven!
Ik zal braaf zijn, moeke lief doodt mij niet!
En moest dat moederharte dan niet beven?
Rampzalig ogenblik, lijdend verdriet.
De arme man heeft het gasthuis verlaten
Hij wist nog niet wat in huis was gebeurd
Nu loopt hij bleek, sprakeloos langs de straten
Is als vernield, wordt door ieder betreurd
Wat ene ramp op enkele dagen,
de wereld die is een groot tranendal.
Het noodlot is voor velen zwaar om dragen
Niemand die weet wat van hem worden zal
3.Rust zacht na uw bitter lijden
offer van een moordenaar.
G’hebt uw leven moeten geven,
’t monster vond dat geen bezwaar
maar na het bestaan op d’aarde
ziet gij uw geliefd kind weer
dat nog bidt voor zijne moeder
voor uwe ziel bij den Heer.
| Partituur * Het drama te Zellik * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze "Sluimert zacht" originele versie: "When it's springtime in the Rockies" (1923) liedblad van J. De Wolf geciteerd in "Moordlied XXe eeuw" (MUZ0106 pag.134), Julien De Vuyst, en ook op liedblad van Louis Froidcoeur, Woluwe (MUZ0106 pag. 134) Bijna identieke tekst op liedblad Jozefien Van Der Plancken als "Vreeslijk bloedbad te Berzée" (verzameling Willy Machiels, MUZ0940 pag. 2 Vier vrijwel identieke tekstversies geciteerd door Roger Hessel in "Filosofen van de straat" (MUZ0100 pag. 113-115)
De vliegende bom over België

De “vliegende bommen” V-1 en V-2 waren de voorlopers van telegeleide projectielen. De V in de benaming stond voor “Vergeltungswaffen”.
Heel precies waren de V-1 projectielen nog niet: ze vielen neer als brandstofgebrek (of een timer?) de “pulserende” motor deed afslaan. De hoeveelheid brandstof werd afgemeten op basis van de afstand tot het doel maar dat werkte niet altijd zoals bedoeld.
Op het einde van de oorlog was het in beide kampen niet meer relevant of er militaire- of burgerslachtoffers vielen, angst en paniek zaaien was wat men probeerde te doen, en in het geval van Hitler zelfs “totale vernietiging” van Londen en Antwerpen, dus was het niet echt nodig om vooraf gekozen doelen precies te raken.
De V1 werd vanaf een schuin platform gelanceerd, aangedreven door een lawaaierige straalmotor. Die kon men dus echt horen en soms zien overvliegen. Zij waren dan wel bedoeld om Londen te treffen maar vielen vaak onderweg al naar beneden. Als de motor begon te sputteren maakte het projectiel misschien nog een paar bochten en dan was het bang afwachten waar het zou neerstorten en ontploffen.

De V2 – haar bedenker zou later de Saturnus-raket ontwerpen die de Amerikanen op de maan(1) zou brengen – was veel geniepiger! Die klom tot grote hoogte in een ballistische baan en viel dan vrijwel loodrecht naar beneden. Als men die hoorde was het te laat om nog te vluchten!
Er zouden vanaf juni 1944 zo’n 8000 V1-bommen zijn gelanceerd waarvan er (maar) 2400 tot in de buurt van Londen geraakten.
De V2 werd zowel naar Londen als naar Antwerpen gestuurd. Van de pakweg 3000 gelanceerde tuigen kwam zowat de helft neer in de buurt van hun doel.
De vliegende bom over België
786 [A] Jaak Van Gestel [C] J. Schmitz
De mensen die schrikken en beven,
als de donkere nacht komt aan.
Moordtuigen die boven ons zweven,
men weet niet waarheen vluchten gaan.
Waarom die vliegende bommen
over ons klein België land
Veel grijsaards, vrouwen en kind’ren
moeten onschuldig sterven gaan.
Vier jaar hebt gij ons land gemoord, gehongerd
en nu komt gij met uw vliegende bommen
Vaders en hun kind’ren, van huis weggehaald
en in uw land doen werken als martelaars.
De vliegende bom is een moordtuig
dat men slecht ontvluchten kan gaan.
Zij ontneemt veel mensen hun leven
hier in ons klein België land.
Men voelt d’aarde helemaal beven
wanneer zij in de lucht komt aan.
Dan ziet men in dorpen en steden
vrouwen en kind’ren vluchten gaan.
Gerechtigheid zal geschieden,
g’ hebt geen recht meer van bestaan.
Men zal uw lichaam doorschieten,
als honden moet g’ hier vandaan.
Nooit zal men zulks nog vergeten,
’t staat in ieders hart gegrift.
Vuile lafaards, gij verraders,
veel mensen bracht g’in ’t verdriet.
(1)Hergé wist dat blijkbaar al in 1953: in de Kuifjes-albums “Raket naar de maan” (Objectif Lune) en “Mannen op de maan” (On a marché sur la Lune) lijkt de door professor Zonnebloem ontworpen maanraket wel heel erg op een V2 !
| Partituur * De vliegende bom over België * | |
1. instrumentaal
|
Bronnen: origineel: Du bist mit Gold nicht zu bezalen liedblad Jaak Van Gestel & Zoon






