0

In Duitse landen

Geplaatst door Johan Morris op 4 juli 2021 in liedbladen, liederen, WOII | ∞


uitgegeven door Jan Dehaen van Zoutleeuw

Wie Jan Dehaen uit Zoutleeuw is of was hebben we nog niet kunnen achterhalen. Hij maakte blijkbaar deel uit van een muziekgroep “Het Klaverblad” waarmee hij allerhande feesten  opluisterde. Of dit lied daar geschikt voor was betwijfel ik, maar volgens de tekst moet de zanger wel een aangepast kostuum hebben gedragen en ja, kort na het einde van de oorlog moesten de trauma’s nog verwerkt worden, ook tijdens feesten allicht.

In Duitse landen

[A] Jan Dehaen [C] Willy Derby

Ziet mensen, ziet hoe ik hier sta voor u:
helemaal gescheurd.
’t Gebeurd’ in ’t land, ‘k openbaar het nu,
vol bloed besmeurd.
‘k Denk steeds aan die droeve tijd
waardoor ik altijd lijd.

1. In Duitse landen,
in Duitse kampen,
daar wreed mishandeld,
daar wreed misdaan.
De Belze zwarten speelden hun parten,
sloegen neer tot het met ons was gedaan.

Als moordenaar ben’k naar Duitsland geleid,
‘k had niks misdaan.
Door eigen volk als een vijand beschouwd,
hoe kan’t bestaan!
België waarvoor ik streed
en ik daarginder leed.

Vier jaren lang, weinig water en brood,
groot was de nood.
W’hebben doorstaan met gelatenheid sterk,
dat was ons werk.
Kon het nog harder zijn,
daar met dat vuil venijn?

3.Vol pijn en smarten,
schuld van de zwarten.
Eén zonder armen, één zonder been.
Als een geraamte, z’hadden geen schaamte,
overleven daaraan dacht ik alleen.

PDFlogo Partituur * In Duitse landen *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
* lied van Politiek Gevangenen
* zangwijze: Spaanse Nachten
* liedblad "Groote Succesliederen van HET KLAVERBLAD" uitgegeven door Jan Dehaen van Zoutleeuw

Tags:

0

Gruwelijk drama te Rumst (1927?)

Geplaatst door Johan Morris op 1 juli 2021 in liedbladen, liederen, Over Moord & Rampen | ∞


Het “Duo Rombauts”(1) uit Hoboken vervaardigde naar eigen zeggen deze liedtekst en liet het drukken bij Ch. Aerts uit Antwerpen. In hun tekst is geen enkel detail te vinden dat moet toelaten met zekerheid te ontdekken over welk “Drama in Rumst” ze het eigenlijk hebben…
Volgens het refrein zijn de kinderen wees geworden, maar volgens de strofen is de moeder in diepe rouw gedompeld en zou het dan de vader moeten zijn die gestorven/vermoord/verongelukt is. Hoe dan ook: aan de toehoorders wordt gevraagd om toch wat meer begrip en liefde voor mekaar te hebben zodat drama’s vermeden worden. Vandaar allicht ook de keuze voor “Un peu d’amour” als zangwijze, van zichzelf al een zeer melodramatische melodie. In onderstaande uitvoering door Jan Peerce wordt met het refrein begonnen.

Volgend krantenartikel uit 1927 heeft er misschien niets mee te maken maar de krantenkop komt wel overeen met de liedtitel en de melodie was in 1913 al bekend. De “nietige zaak” in de eerste strofe van het lied zou dan moeten slaan  op de verkoop van een huis.


(1)Niet te verwarren met Frans Rombouts, drukker/zanger uit Roosendaal

Gruwelijk drama te Rumst

879. [A] Marcel Rombauts [C] Lao Silésu

Wat komt er nu weer te gebeuren
hier al in dit zo rustige oord.
Eenieders hart zou openscheuren,
het is toch te wreed als men het hoort.
Waar zijn nu toch ‘s mensens gedachten
als men het toch alles nagaat,
van elkander zo te verachten
soms voor ene nietige zaak.

Maar wie begrijpt toch elk zijn leed
hetgeen nu gebeurt is toch te wreed.
Helaas ook wat droefheid smart en wee
brengt zulke daad hier op aarde mee.
Hoe droevig voor die kind’ren klein,
zo jong op d’aarde als wees te zijn
want ’t is een pijn als men is zo klein
van uwe ouders beroofd te zijn.

Hoe droevig voor zijn lieve gade
die was een voorbeeldige vrouw
want zij is nu hier op dees aarde
voor eeuwig gedompeld in de rouw.
Hoe treurig voor een moeders harte
als zij ziet die kinderen klein
want ’t zijn toch wel eeuwige smarten
als men denkt wat weemoed en pijn.

Gij lieden die mij komt aanhoren,
wil toch eens begrijpen mijn lied:
leeft immer zacht en zonder storen,
zaait nooit geen smarten of verdriet.
Want ’t leven is zo schoon op aarde
wanneer men elkander bemint,
maar niet zoals iedere dagen
dat haat en nijd elkaar verblindt.

PDFlogo Partituur * Gruwelijk drama te Rumst *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Un peu d'amour" (A little love, a little kiss)
liedblad "Duo Rombauts" uit verz. Leo Coulier (MUZ0917 pag. 13)
krant "De Volksstem" 8 december 1927

Tags:

0

Het Zeemanslied

Geplaatst door Johan Morris op 27 juni 2021 in liedbladen, liederen, Louis Boeren, Over de Zee en zo, Over Moord & Rampen | ∞


Louis Boeren gebruikt de melodie van een zeemansliedje om er zelf een ander (treurig) zeemanslot mee te bezingen. De kinderen kijken uit, vol verwachting en zich van geen kwaad bewust, naar de terugkomst van vader die ergens op zee aan het werk is. Moeder is er niet gerust in maar zegt dat niet tegen haar kroost. Het verhaal eindigt uiteindelijk op het kerkhof.

Het Zeemanslied

[A] Louis Boeren [C] Jan Van Laar Sr.

Moeder staat met angst te staren naar de zee
want haar man was uitgevaren voor de rêe
Woest en rollend zijn de baren, woelig zuur,
en het vrouwenhart dat weent
droevig op dit uur.
En binnen bij den haard
zit hare kroost vergaard.

Och moesje lief, waar blijft toch onze papa?
Wat blijft hij nu toch lang weg van de reis.
Als hij tehuis komt dan zal ik hem bekijven,
dat lange wachten maakt mij van de wijs.
Maar moeder weet en kent haar man’s gevaren,
het vissersleven dat gaat met angst gepaard,
en zachtjes prevelt moeder haar gebeden:
O Grote God, hou toch mijn man gespaard.

Hevig woei de wind uit ’t Noorden, ’t grootst gevaar.
Menig schip in nood verkerend doolde daar.
Moeder gaat met lome schreden naar het strand,
wachtend met een mensenschaar
naar hun bloedverwant,
en wijl men moedig wacht
klinkt daar een stem heel zacht:

Dagen trokken voor de mensen traag voorbij,
enk’le schuiten waren binnen aan de lei
maar de schuit van schipper Jansen, oud en zwak,
werd op sleeptouw aangebracht,
enkel nog een wrak.
Wijl moeder weent en treurt
klinkt nog de stem die zeurt:

Plechtig trok een stoet ten grave, in de rouw,
vergezeld door vele mensen, steeds getrouw.
En een moeder met een kindje aan haar zij.
Wijl het kindje droevig kijkt,
moeder weent er bij.
Ten laatste vraagt het wicht,
met droefheid in ’t gezicht:

PDFlogo Partituur * Het Zeemanslied *
MP3logo
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: Het huisje bij het sluisje
liedblad Louis Boeren

Tags:

Copyright © 1967-2026 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.